Στην υπόθεση του Μελτεμιού, πριν από οτιδήποτε άλλο, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: η Δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου Δήμητρα Τσεβά έκανε πολύ καλά που άνοιξε τον φάκελο και έφερε δημόσια στο φως όσα γνωρίζει η Δημοτική Αρχή.
Δεν έκρυψε τις προτάσεις. Δεν προσποιήθηκε ότι δεν υπάρχουν. Αντίθετα, μίλησε δημόσια για δύο πρωτοκολλημένες εκδηλώσεις επενδυτικού ενδιαφέροντος, μία το 2025 και μία το 2026, και εξήγησε ότι η αντιμετώπισή τους έγινε μέσα στον Δήμο και με τη συμμετοχή των αρμόδιων υπηρεσιών.
Αυτό πρέπει να της πιστωθεί. Καθαρά και χωρίς αστερίσκους.
Άλλωστε, το PolisMedia.gr είχε ανοίξει πρώτο τη συζήτηση, αποκαλύπτοντας στις 4 Ιουλίου συγκεκριμένη πρόταση ενδιαφέροντος. Από εκεί και πέρα, βέβαια, ξεκίνησε το αγαπημένο άθλημα της τοπικής πολιτικής.
Ποιος μίλησε με ποιον, ποιος κανόνισε ραντεβού, ποιος συναντήθηκε με ποιον, ποιος έφαγε με ποιον, ποιος πήγε ποιον στο Μελτέμι και ποιος είπε τι. Σε λίγο, αν συνεχίσουμε έτσι, θα ψάχνουμε αν το τραπέζι ήταν μέσα ή έξω, τι είχε το μενού και αν στο τέλος κέρασαν και γλυκό. Καλά όλα αυτά. Έχουν ενδιαφέρον, κάνουν ωραίους τίτλους και δίνουν υλικό για ανακοινώσεις.
Αλλά το Μελτέμι δεν είναι ταβέρνα. Είναι δημοτική περιουσία. Και η ουσία σήμερα δεν είναι ποιος έφαγε με ποιον. Η ουσία είναι τι θα κάνει ο Δήμος με το Μελτέμι από εδώ και πέρα. Γιατί ο χρόνος τρέχει. Η υφιστάμενη μίσθωση πλησιάζει στη λήξη της και η Δήμαρχος βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα διπλό πρόβλημα: διαχειριστικό και πολιτικό.
Το διαχειριστικό είναι το πιο άμεσο. Εφόσον τελικά επιλέξει τη διαγωνιστική διαδικασία, για την οποία έχει δημόσια μιλήσει, η προετοιμασία πρέπει να ξεκινήσει άμεσα. Για την ακρίβεια, έπρεπε να έχει ξεκινήσει χθες.
Ένας σοβαρός διαγωνισμός για ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία του Δήμου δεν στήνεται σε μερικές εβδομάδες. Χρειάζεται νομική και οικονομική προετοιμασία, αποφάσεις, όρους και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Πόσο μάλλον όταν γίνεται για πρώτη φορά.
Υπάρχει όμως και το δεύτερο, δυσκολότερο ζήτημα. Το πολιτικό. Τι θα επιλέξει τελικά η Δήμαρχος; Θα προχωρήσει σε διαγωνισμό, ανοίγοντας την αξιοποίηση του Μελτεμιού στην αγορά και επιδιώκοντας μέσα από τον ανταγωνισμό το μεγαλύτερο δυνατό οικονομικό και επενδυτικό όφελος;
Ή, εφόσον υπάρχει νόμιμη θεσμική δυνατότητα, θα επιλέξει να διερευνήσει μια συμφωνία με τους σημερινούς μισθωτές, με νέους όρους, νέο οικονομικό αντάλλαγμα και συγκεκριμένες δεσμεύσεις, ώστε η παραμονή τους να είναι αποδεδειγμένα προς όφελος του Δήμου;
Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό δίλημμα. Όλα τα υπόλοιπα είναι η συζήτηση γύρω από το θέμα και κουβέντες στον αέρα!
Και εδώ χρειάζεται να στηριχθεί η Δήμαρχος ώστε να κάνει αυτό που ήδη ξεκίνησε: να αφήσει τα πάντα ανοιχτά και να εξετάσει όλες τις νόμιμες επιλογές με μοναδικό κριτήριο το συμφέρον του Δήμου.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προκαταλάβει σήμερα την τελική απόφαση. Αν οι υπηρεσίες καταλήξουν ότι υπάρχει νόμιμη δυνατότητα παραμονής των σημερινών μισθωτών και μπορεί μέσα από αυτή να επιτευχθεί μία νέα, σαφώς καλύτερη συμφωνία για τον Δήμο, τότε αυτή η επιλογή πρέπει να εξεταστεί.
Αν δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα ή αν τα οικονομικά δεδομένα δείχνουν ότι ο ανταγωνισμός μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερο αποτέλεσμα, τότε ο δρόμος είναι διαφορετικός: διαγωνισμός, διαφάνεια και ίσοι όροι για όλους.
Δεν χρειάζεται λοιπόν σήμερα η Τσεβά να αποδείξει ποιος είχε δίκιο σε ένα τραπέζι. Χρειάζεται να κάνει κάτι πολύ σημαντικότερο: να πάρει τη σωστή απόφαση για την περιουσία του Δήμου. Και μέχρι στιγμής έχει κάνει το πρώτο σωστό βήμα. Έφερε τα στοιχεία στο φως. Τώρα πρέπει να ακολουθήσει το δεύτερο: να εξεταστούν γρήγορα και σοβαρά όλες οι επιλογές. Και αμέσως μετά το τρίτο: να ληφθεί απόφαση εγκαίρως.
Γιατί εκεί ακριβώς θα κριθεί η υπόθεση. Όχι στα τραπέζια και στα ραντεβού. Όχι στις ανακοινώσεις, αλλά στο αποτέλεσμα.
Η Δήμαρχος έχει σήμερα την ευκαιρία να πάρει μία υπόθεση που έχει φορτωθεί με χρόνια συζητήσεων, αντιπαραθέσεων και να τη βάλει σε καθαρές θεσμικές ράγες. Και εδώ βρίσκεται πλέον και η ευθύνη του Αντιδημάρχου Οικονομικών Θωμά Μαυρογόνατου και συνολικά της Δημοτικής Αρχής.
Όχι επειδή πρέπει να τους χρεωθεί το παρελθόν, αλλά επειδή από εδώ και πέρα αυτοί κρατούν το ρολόι.
Οι υπηρεσίες πρέπει να κινηθούν. Οι δυνατότητες πρέπει να αποσαφηνιστούν. Τα οικονομικά δεδομένα πρέπει να συγκριθούν. Και η Δήμαρχος πρέπει να έχει εγκαίρως μπροστά της όλες τις επιλογές ώστε να πάρει την πολιτική απόφαση.
Γιατί υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να πετάμε την μπάλα στην εξέδρα και στο να μπορεί αύριο η Δημοτική Αρχή να πει:
«Εξετάσαμε όλες τις δυνατότητες, ελέγξαμε τι επιτρέπει ο νόμος, αξιολογήσαμε τι συμφέρει οικονομικά τον Δήμο, αλλά μιλήσαμε και με τους ανθρώπους που σήμερα ζουν μέσα στο χώρο αυτόν και πήραμε την καλύτερη απόφαση».
Αυτή θα είναι η πραγματική απάντηση. Και αυτή πρέπει να είναι η επιδίωξη της Δήμητρας Τσεβά.
Η Δήμαρχος έφερε στοιχεία στο φως, αλλά τώρα αρχίζει το δύσκολο κομμάτι: η απόφαση.
Διαγωνισμός ή, εφόσον υπάρχει νόμιμη δυνατότητα και πραγματικό όφελος για τον Δήμο, συμφωνία με τους σημερινούς μισθωτές; Αυτό πρέπει να απαντηθεί. Και πρέπει να απαντηθεί εγκαίρως.
Γιατί τα τραπέζια μαζεύονται, τα γεύματα τελειώνουν, τα “παπαγαλάκια” αναπαράγουν, τα ραντεβού ξεχνιούνται και οι ανακοινώσεις αντικαθίστανται από τις επόμενες.
Οι προθεσμίες όμως δεν περιμένουν κανέναν.
Και η μεγαλύτερη δικαίωση για τη Δήμητρα Τσεβά δεν θα είναι να αποδειχθεί ποιος έφαγε με ποιον. Θα είναι, όταν έρθει η ώρα, να μπορεί να πει:
«Τα έφερα όλα στο φως, εξέτασα όλες τις νόμιμες επιλογές και επέλεξα με τους συνεργάτες μου, αυτή που συμφέρει περισσότερο τον Δήμο».
