Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι ο σύντροφός σας θα ήταν «τέλειος» αν άλλαζε λίγο το στυλ του, τις συνήθειές του ή ακόμη και τον τρόπο που σκέφτεται; Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε ίσως έχετε πέσει στην παγίδα του λεγόμενου Frankensteining.
Τι είναι το Frankensteining;
Ο όρος προέρχεται από τον διάσημο Φρανκενστάιν, τον επιστήμονα που δημιούργησε ένα πλάσμα ενώνοντας διαφορετικά κομμάτια σώματος. Στις σχέσεις, το Frankensteining συμβαίνει όταν προσπαθούμε να «κατασκευάσουμε» τον ιδανικό σύντροφο αλλάζοντας τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας.
Μπορεί να αφορά μικρά πράγματα, όπως το ντύσιμο ή τα χόμπι του, αλλά και πιο σημαντικά ζητήματα, όπως οι επαγγελματικές επιλογές, η προσωπικότητα ή οι στόχοι ζωής του.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι το Frankensteining εμφανίζεται συχνότερα όταν ερωτευόμαστε κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, χωρίς να αποδεχόμαστε πλήρως το σύνολο της προσωπικότητάς του.
Η τάση που μας θέλει να παραμορφώνουμε την προσωπικότητά μας για να γίνουμε αρεστοί, σαρώνει τις σχέσεις και καταστρέφει την αυθεντικότητά μας.
Υποστήριξη ή αλλαγή;
Σε κάθε σχέση είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να επηρεάζουν ο ένας τον άλλο. Μπορεί να υιοθετήσουμε νέες συνήθειες, να δοκιμάσουμε διαφορετικά ενδιαφέροντα ή να εξελιχθούμε μέσα από τη σχέση μας.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η αποδοχή αντικαθίσταται από τη διαρκή προσπάθεια αλλαγής.
Πώς επηρεάζει τη σχέση;
Οι ψυχολόγοι τονίζουν ότι οι άνθρωποι έχουν βασική ανάγκη να νιώθουν αποδοχή. Όταν κάποιος αισθάνεται ότι βρίσκεται διαρκώς υπό «βελτίωση», μπορεί να αρχίσει να χάνει την αυτοπεποίθησή του ή να νιώθει ότι δεν είναι αρκετός.
Παράλληλα, εκείνος που προσπαθεί να αλλάξει τον σύντροφό του συχνά απογοητεύεται, επειδή οι προσδοκίες του δεν εκπληρώνονται ποτέ πλήρως.
Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος δυσαρέσκειας και για τις δύο πλευρές.
Η αποδοχή
Αγαπάμε τον σύντροφό μας για αυτό που είναι ή για αυτό που ελπίζουμε ότι θα γίνει κάποτε;
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι υγιείς σχέσεις βασίζονται στην αποδοχή και όχι στην προσπάθεια μεταμόρφωσης του άλλου. Φυσικά, κανείς δεν είναι τέλειος και όλοι αλλάζουμε κάποιες συμπεριφορές με τον χρόνο. Ωστόσο, η εξέλιξη διαφέρει από την πίεση να γίνουμε κάποιος άλλος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν συμβιβασμοί ή συζητήσεις για αλλαγές. Σημαίνει όμως ότι η βάση της σχέσης είναι η αποδοχή και ο σεβασμός.
Η άνευ όρων αποδοχή δεν δικαιολογεί συμπεριφορές που μπορεί να είναι τοξικές, καταπιεστικές ή να βλάπτουν τη δική μας ψυχική υγεία και ασφάλεια. Στις υγιείς σχέσεις υπάρχει χώρος για εξέλιξη, η οποία όμως πηγάζει από την επιθυμία του ίδιου του ατόμου να βελτιωθεί και όχι από τον εξαναγκασμό του συντρόφου.
* Πηγή: Vita
