Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική δεν ανακοινώνεται. Αποκαλύπτεται.
Και υπάρχουν και άλλες πιο σπάνιες, που εμφανίζεται μέσα από ένα email.
Κάπως έτσι έφτασε σήμερα, ανήμερα Πρωταπριλιάς, η «διακήρυξη» των «Πολιτών εν Δράση». Και το ερώτημα δεν είναι αν πρόκειται για αστείο.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για… νέο κοινωνικό συμβόλαιο.
Κάπου ανάμεσα στο «Συμβόλαιο με τον Λαό» και μια πιο τοπική εκδοχή του Διαφωτισμού, το κείμενο θυμίζει κάτι από Jean-Jacques Rousseau, μόνο που εδώ, η «γενική βούληση» φαίνεται να περνά μέσα από ένα mailing list.
Με λόγο που δεν ζητά απλώς ακρόαση αλλά σχεδόν επιβάλλεται, οι «Πολίτες εν Δράση» δεν διστάζουν να μπουν ευθέως στο πολιτικό πεδίο, αγγίζοντας, ή μάλλον χτυπώντας, πρόσωπα της τοπικής σκηνής.
Αν πρόκειται για φάρσα, είναι εξαιρετικά καλογραμμένη. Αν δεν είναι, τότε κάποιος αποφάσισε ότι η επόμενη εκλογική περίοδος ξεκινά… με μανιφέστο.
Γιατί εδώ δεν έχουμε απλώς ένα email.
Έχουμε ύφος.
Έχουμε στόχο.
Έχουμε εχθρούς.
Και, όπως θα έλεγε ίσως και ο Ρουσσώ αν είχε Wi-Fi στη Ραφήνα: όταν κάποιος αρχίζει να μιλά εξ ονόματος των «πολιτών», δεν αργεί να ζητήσει και την εξουσία τους.
Πρωταπριλιά;
Ίσως.
Ή ίσως η πρώτη παράταξη που δεν ιδρύθηκε σε αίθουσα,
αλλά σε αποστολή μαζικού email.
