ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΜΕ
ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, 52 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Παρότι το Πολυτεχνείο είναι ένα ιστορικό γεγονός, οι άνθρωποι που το έζησαν ζουν. Και μπορουν να διηγηθούν τα γεγονότα, όπως ακριβώς συνέβησαν. Το Βήμα οργάνωσε μία συζήτηση ανάμεσα σε τέσσερις νέους εκείνης της εποχής. Ο Στέλιος Λογοθέτης (τότε 22 ετών), ο Γιώργος Οικονόμου (τότε 23 ετών, ο οποίος τραυματίστηκε από σφαίρα), ο Δημήτρης Παπαχρήστος (τότε 23 ετών και η θρυλική φωνή του ραδιοσταθμού) και ο Δημήτρης Χατζησωκράτης (τότε 22 ετών) μιλούν μεταξύ τους χωρίς δημοσιογραφική παρέμβαση. Εμείς απλώς καταγράφουμε:
Για τον Δημήτρη Παπαχρήστο, το Πολυτεχνείο δεν είναι ένα «ηρωικό» γεγονός, αλλά προέκυψε μέσα από τους νέους που εναντιώθηκαν στο μαύρο σκοτάδι: «Ξεκίνησε από τα παιδιά εκείνων που ανέχτηκαν επτά χρόνια τη δικτατορία και έγινε η υπερηφάνεια των απανταχού Ελλήνων».
Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης τόνισε τη μοναδικότητα της επαναληπτικότητας του εορτασμού του Πολυτεχνείου μέχρι σήμερα: «Κάθε χρονιά που κουβεντιάζουμε υπάρχει κάτι νέο που μας οδηγεί να μην καθίσουμε στη γωνία μόνοι μας, αλλά να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα μέσα από μία μαζική διαδικασία». Και συμπλήρωσε: «Είναι σημαντικό να νιώθεις ότι μεγαλώνεις με τους παλιούς συναγωνιστές σου».
«Ο Γιώργος (Οικονόμου) κόντευε να πεθάνει», συμπλήρωσε ο Στέλιος Λογοθέτης. «Η χούντα απέδειξε ότι ήταν μια εγκληματική οργάνωση, ένας εγκληματικός οργανισμός που σκότωνε εν ψυχρώ».
Και ο Γιώργος Οικονόμου: «Το Πολυτεχνείο είναι το μόνο ιστορικό γεγονός με πολιτικό νόημα. Οι υπόλοιπες εθνικές επέτειοι έχουν εθνικό μήνυμα. Είναι εθνικές επέτειοι και καθιερώθηκαν από τα πάνω. Το Πολυτεχνείο είναι η μοναδική περίπτωση που καθιερώθηκε από τα κάτω».
Το νόημα και το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι ότι το συζητάμε ακόμα και σήμερα.
Ακούστε ολόκληρη τη συζήτηση:
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΕΙΝΩΝ
ΠΟΥ ΑΝΕΧΤΗΚΑΝ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ
Επικρατεί απόλυτη ησυχία παρότι στο προαύλιο βρίσκονται 2000 άτομα. Τα συνθήματα έχουν σταματήσει. Δεν βγαίνει πια φωνή. Μία αίσθηση του ιερού διακατέχει τους πάντες.
Μόλις λίγα λεπτά νωρίτερα, οι φοιτητές φοβόντουσαν. Έσπαγαν τα πόδια από τις καρέκλες και τα θρανία για να αμυνθούν. Οχύρωναν την κεντρική είσοδο, μπροστά στην Πατησίων, με μπάζα και τη Mercedes του πρύτανη.
Όταν η υπέρβαση διαδέχθηκε τον φόβο, το τανκ έκανε πρώτα λίγο όπισθεν και μετά έπεσε με δύναμη πάνω στην πύλη.
Ακόμα και τίποτα να μην ξέρει κανείς για το Πολυτεχνείο, σίγουρα έχει δει τη φωτογραφία του τανκ να ισοπεδώνει τα κάγκελα. Οι λεπτομέρειες δεν διακρίνονται καλά και η σκηνή φωτίζεται μόνο από τους προβολείς του στρατιωτικού οχήματος. Έτσι όμως αποτυπώθηκε η στιγμή στον χρόνο και έτσι εντυπώθηκε στη συλλογική μας μνήμη.
Αλλά το Πολυτεχνείο δεν είναι μόνο η στιγμή που μπήκε το τανκ. Είναι τρεις μέρες και μερικές ώρες, στη διάρκεια των οποίων δεκάδες χιλιάδες νέοι έζησαν μια επαναστατική έξαρση που παρέσυρε ολόκληρη τη χώρα. Αγόρια και κορίτσια που στάθηκαν απέναντι στη χούντα, ανατρέποντας ταυτόχρονα όλα όσα τους είχε επιβάλει μέχρι τότε η καταπιεστική κοινωνία των γονιών τους με τα σκληρά ήθη της εποχής.
Όσο κράτησε η κατάληψη, οι φοιτητές έζησαν μία άμεση δημοκρατία. Μαγείρευαν μαζί, κοιμόντουσαν μαζί, τραγουδούσαν και συζητούσαν πολιτικά, συναποφάσιζαν για τα πάντα. Ταυτόχρονα ρίσκαραν τα πάντα για την ελευθερία.
Παρότι το Πολυτεχνείο είναι ένα ιστορικό γεγονός, οι άνθρωποι που το έζησαν ζουν. Και μπορουν να διηγηθούν τα γεγονότα, όπως ακριβώς συνέβησαν. Το Βήμα οργάνωσε μία συζήτηση ανάμεσα σε τέσσερις νέους εκείνης της εποχής. Ο Στέλιος Λογοθέτης (τότε 22 ετών), ο Γιώργος Οικονόμου (τότε 23 ετών, ο οποίος τραυματίστηκε από σφαίρα), ο Δημήτρης Παπαχρήστος (τότε 23 ετών και η θρυλική φωνή του ραδιοσταθμού) και ο Δημήτρης Χατζησωκράτης (τότε 22 ετών) μιλούν μεταξύ τους χωρίς δημοσιογραφική παρέμβαση. Εμείς απλώς καταγράφουμε:
Για τον Δημήτρη Παπαχρήστο, το Πολυτεχνείο δεν είναι ένα «ηρωικό» γεγονός, αλλά προέκυψε μέσα από τους νέους που εναντιώθηκαν στο μαύρο σκοτάδι: «Ξεκίνησε από τα παιδιά εκείνων που ανέχτηκαν επτά χρόνια τη δικτατορία και έγινε η υπερηφάνεια των απανταχού Ελλήνων».
Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης τόνισε τη μοναδικότητα της επαναληπτικότητας του εορτασμού του Πολυτεχνείου μέχρι σήμερα: «Κάθε χρονιά που κουβεντιάζουμε υπάρχει κάτι νέο που μας οδηγεί να μην καθίσουμε στη γωνία μόνοι μας, αλλά να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα μέσα από μία μαζική διαδικασία». Και συμπλήρωσε: «Είναι σημαντικό να νιώθεις ότι μεγαλώνεις με τους παλιούς συναγωνιστές σου».
«Ο Γιώργος (Οικονόμου) κόντευε να πεθάνει», συμπλήρωσε ο Στέλιος Λογοθέτης. «Η χούντα απέδειξε ότι ήταν μια εγκληματική οργάνωση, ένας εγκληματικός οργανισμός που σκότωνε εν ψυχρώ».
Και ο Γιώργος Οικονόμου: «Το Πολυτεχνείο είναι το μόνο ιστορικό γεγονός με πολιτικό νόημα. Οι υπόλοιπες εθνικές επέτειοι έχουν εθνικό μήνυμα. Είναι εθνικές επέτειοι και καθιερώθηκαν από τα πάνω. Το Πολυτεχνείο είναι η μοναδική περίπτωση που καθιερώθηκε από τα κάτω».
Το νόημα και το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι ότι το συζητάμε ακόμα και σήμερα.
Ακούστε ολόκληρη τη συζήτηση:
Πηγή
