Της Κορέας………..
Οι διαπληκτισμοί στα δημοτικά συμβούλια έχουν μια παράξενη θεατρικότητα. Δεν χρειάζονται σκηνικά· αρκεί ένα τραπέζι σε σχήμα Π, μερικά μικρόφωνα που τρίζουν και η ψευδαίσθηση πως κάπου εκεί, ανάμεσα στις ειρωνείες και τα χτυπήματα του χεριού, γεννιέται πολιτική.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο, η λέξη «συζήτηση» συχνά σημαίνει παράλληλους μονολόγους με κοινό στόχο όχι τη λύση, αλλά την εντύπωση. Οι φωνές υψώνονται για το καλό της δημοκρατίας ή για το καλό της κάμερας ποιος ξέρει. Οι παύσεις είναι μελετημένες, τα βλέμματα σκηνοθετημένα, και η αγανάκτηση τόσο επιμελώς διατυπωμένη που μοιάζει να έχει περάσει από πρόβα.
Κάθε παράταξη κρατά τον ρόλο της με ευλάβεια. Η συμπολίτευση με το ύφος του παρεξηγημένου ευεργέτη, η αντιπολίτευση με τη βεβαιότητα του αδικημένου προφήτη. Και κάπου ανάμεσα, ένας πρόεδρος που παλεύει με το κουδούνι του σαν να είναι το τελευταίο οχυρό της τάξης. Το κουδούνι χτυπά· η ένταση πέφτει για τρία δευτερόλεπτα· έπειτα όλα ξαναρχίζουν με μεγαλύτερη ένταση, σαν να πρόκειται για αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο.
Οι πολίτες παρακολουθούν, όσοι αντέχουν, και αναρωτιούνται πότε η διαφωνία μετατράπηκε σε άθλημα αντοχής και η επιχειρηματολογία σε διαγωνισμό ευφυολογημάτων. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε μια διακοπή «επί προσωπικού» και σε μια επίκληση «για το καλό του τόπου», γεννιέται μια πιο σιωπηλή σκέψη. Όχι αρκετά δυνατή για να ειπωθεί, αλλά αρκετά επίμονη για να μείνει: μια ελαφριά απορία για το πώς ακριβώς μεταφράζεται η ψήφος σε αυτή την παράσταση. Μια αδιόρατη αίσθηση ότι κάτι δεν ταυτίζεται πλήρως με την εικόνα που είχε σχηματιστεί προεκλογικά.
Διότι η ουσία, εκείνη η βαρετή αλλά απαραίτητη ουσία των αποφάσεων, συχνά θάβεται κάτω από στρώματα προσωπικών αιχμών. Η φράση «για το καλό του τόπου» επαναλαμβάνεται τόσο συχνά που καταντά σχεδόν απειλητική.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το θορυβώδες πανηγύρι, υπάρχει μια αλήθεια που επιμένει: οι πόλεις δεν διοικούνται με εξυπνάδες. Διοικούνται με σχέδιο, συνέπεια και — όσο κι αν ακούγεται ριζοσπαστικό — συνεργασία. Αλλά η συνεργασία δεν χειροκροτείται εύκολα. Δεν προσφέρει δραματικές κορυφώσεις ούτε αποσπάσματα για κοινωνικά δίκτυα.
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
