Στη σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν ελλοχεύει ένας κίνδυνος για το σημερινό πρωθυπουργό και τους δικούς του: οι ψηφοφόροι να πουν “κάθε πέρσι και καλύτερα”.
Η αναρρίχηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ στην εξουσία το 2019 οφείλεται, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, στο κυβερνητικό παρελθόν των αντιπάλων τους. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο έκανε καλή δουλειά.
Τώρα βρίσκεται στο τέλος της η δική τους κυβερνητική διαδρομή δύο θητειών. Αλλά η ανανέωσή της σκοντάφτει στο δικό τους πλέον παρελθόν. Το οποίο είναι γεμάτο με αρνητικά σημεία, που αδυνατούν να υπερασπιστούν. Γι’ αυτό και καταφεύγουν ξανά στο παρελθόν των προηγούμενων. Ματαίως. Βρισκόμαστε στο δικό τους 2026 και όχι στο 2019 (ή και στο 2015) του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ.
Και αυτό το δικό τους παρόν θα κριθεί τώρα. Δηλαδή:
Πρώτον, ο πρωθυπουργός και οι δικοί του επικαλούνται την “ανάπτυξη” που “πετάει” στη θητεία τους. Με σχεδόν 60 δισεκατομμύρια ευρωπαϊκά χρήματα να έχουν πέσει στην ελληνική οικονομία, το εθνικό μας εισόδημα βρίσκεται ακόμη πίσω από το προ κρίσης (2008).
Δεύτερον, το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο μισό του μέσου ευρωπαϊκού. Και με το ρυθμό που αναπτύσσεται σήμερα η ελληνική οικονομία θα χρειαστούν δεκαετίες για να φτάσουμε σε κάποιο επίπεδο στοιχειώδους σύγκλισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης τελειώνουν φέτος.
Τρίτον, η θηριώδης ακρίβεια πλήττει ιδιαίτερα τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων λόγω των χαμηλών εισοδημάτων. Η δική μας αγοραστική δύναμη βρίσκεται στον ευρωπαϊκό πάτο, ένα σκαλί πάνω μόνο από τη Βουλγαρία.
Τέταρτον, η στέγη έχει εξελιχθεί σε μείζον πρόβλημα ιδιαίτερα για τους νέους, που παραμένουν στην οικογενειακή εστία σε ηλικίες ακόμα και μετά τα 30 χρόνια τους.
Πέμπτον, η κυβερνητική εφταετία της ΝΔ έχει στιγματισθεί από σκανδαλώδεις υποθέσεις παντός τύπου: οικονομικές (ΟΠΕΚΕΠΕ), θεσμικές (υποκλοπές). Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει για καλύτερους “πελάτες” υπουργούς και κυβερνητικούς βουλευτές.
Μπροστά σ’ αυτό το απωθητικό παρόν τους, ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του καταφεύγουν στο παρελθόν των αντιπάλων τους. Τη μια είναι η “επέτειος” του δημοψηφίσματος του 2015. Την άλλη το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, που προσπάθησαν να το συνδέσουν με τα γκαζάκια της Θεσσαλονίκης. Την παράλλη θυμήθηκαν τον Ποινικό Κώδικα του 2019. Τα πρωτοπαλίκαρα του κυβερνητικού και κομματικού προπαγανδιστικού μηχανισμού (Γεωργιάδης, Πλεύρης, Κυρανάκης, Μαρινάκης συν κάτι άλλοι “ψιλοί”) επιχειρούν να “συγκινήσουν” τους θυμωμένους δεξιούς ψηφοφόρους επαναφέροντας τον “μπαμπούλα” του Τσίπρα.
Όμως, αυτοί οι ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν για το παρελθόν του Τσίπρα. Αυτό είναι πλέον μακρινό και έχει ήδη κριθεί δύο φορές. Θα ψηφίσουν για το κυβερνητικό παρόν της ΝΔ του Μητσοτάκη, το οποίο, όταν θα γίνουν εκλογές, θα είναι(κοντινό) δικό τους παρελθόν.
Και στη σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν ελλοχεύει ένας κίνδυνος για το σημερινό πρωθυπουργό και τους δικούς του: οι ψηφοφόροι να πουν “κάθε πέρσι και καλύτερα”. Κι έτσι οι βουτιές τους στο παρελθόν να τους γυρίσουν μπούμερανγκ…
news247.gr
