Νέα, συγκλονιστικά στοιχεία έρχονται στο φως για την πολύνεκρη καταστροφή στη βιομηχανία της Βιολάντα, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους των ερευνών από ένα τυχαίο συμβάν σε μια αλυσίδα σοβαρών παραλείψεων.
Οι αρχές, ξετυλίγοντας το κουβάρι της υπόθεσης, βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με ευρήματα που υποδεικνύουν δομικά κενά ασφαλείας και αγνοημένες προειδοποιήσεις ετών.
Η διπλή ανάφλεξη
Η εικόνα για το τι συνέβη τη μοιραία νύχτα ανατρέπεται από την ανάλυση οπτικού υλικού που έχουν στα χέρια τους οι αρχές. Δεν επρόκειτο για μία και μοναδική έκρηξη, όπως αρχικά εκτιμήθηκε.
Βίντεο από κάμερα ασφαλείας καταγράφει δύο διακριτές εκρήξεις με χρονική απόσταση μόλις έξι δευτερολέπτων μεταξύ τους, γεγονός που δίνει νέα τροπή στην τεχνική ανάλυση της καταστροφής:
Η «αόρατη» παγίδα στο υπόγειο
Στο επίκεντρο της εισαγγελικής και πυροσβεστικής έρευνας βρίσκεται πλέον το ζήτημα της νομιμότητας των εγκαταστάσεων. Οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι το αέριο –το οποίο διέρρεε για μήνες ποτίζοντας το υπέδαφος– βρήκε διέξοδο και συσσωρεύτηκε σε έναν υπόγειο χώρο.
Μια βιομηχανία που λειτουργούσε με «τυφλά» σημεία στα σχέδια και στην ασφάλειά της
Το κρίσιμο στοιχείο εδώ είναι πως ο συγκεκριμένος χώρος φέρεται να μην αποτυπώνεται στις οικοδομικές άδειες του κτιρίου, λειτουργώντας ουσιαστικά ως μια «κρυφή» δεξαμενή θανάτου κάτω από τα πόδια των εργαζομένων.
Το προειδοποιητικό καμπανάκι του 2020
Η τραγωδία φαίνεται πως είχε προαναγγελθεί χρόνια πριν. Στο μικροσκόπιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού έχουν μπει φάκελοι που αποδεικνύουν ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είχαν εντοπίσει προβλήματα ήδη από το 2020.
Συγκεκριμένα, η Περιφέρεια Θεσσαλίας είχε καταγράψει παραβάσεις που αφορούσαν τις αποστάσεις ασφαλείας των δεξαμενών προπανίου και ελλιπή μέτρα προστασίας. Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει τώρα η έρευνα είναι αν αυτές οι συστάσεις συμμόρφωσης αγνοήθηκαν ή αν έγιναν μόνο επιφανειακές διορθώσεις.
Η μηχανική της καταστροφής
Οι τεχνικοί σύμβουλοι και οι πραγματογνώμονες εστιάζουν στο δίκτυο των σωληνώσεων. Φαίνεται πως οι αγωγοί που μετέφεραν το προπάνιο από τις εξωτερικές δεξαμενές στο εσωτερικό του εργοστασίου διέρχονταν υπογείως.
Η μακροχρόνια διαρροή εμπότισε το χώμα με υγροποιημένο αέριο, το οποίο τελικά εισχώρησε στο αδήλωτο υπόγειο, μετατρέποντάς το σε βραδυφλεγή βόμβα που περίμενε τον μοιραίο σπινθήρα.
Οι έρευνες συνεχίζονται εντατικά, αναζητώντας πλέον όχι μόνο τα αίτια της έκρηξης, αλλά και τις διοικητικές ευθύνες για μια βιομηχανία που λειτουργούσε με «τυφλά» σημεία στα σχέδια και στην ασφάλειά της.
