Η Ανατολική Αττική είναι η περιφέρεια των μεγάλων αντιφάσεων και των μεγάλων προκλήσεων. Η παρουσία του Διεθνούς Αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλου»” και των δύο λιμένων (Λαυρίου, Ραφήνας) την καθιστούν κόμβο μεταφορών και τουρισμού για όλη την Ελλάδα. Την ίδια στιγμή η έλλειψη βασικών υποδομών (αποχέτευση, προαστιακός, νοσοκομείο, πολεοδομικά σχέδια) δημιουργούν ένα εκρηκτικό κράμα ανισόρροπης ανάπτυξης που καθιστούν την Ανατολική Αττική ως την μεγάλη πρόκληση για την συμβολή της σε μία εθνική αναπτυξιακή πολιτική.
Η Ανατολική Αττική δεν χρειάζεται απλώς περισσότερη ανάπτυξη, χρειάζεται καλύτερα οργανωμένη ανάπτυξη. Χρειάζεται ένα νέο χωρικό μοντέλο που να διορθώνει τις αδυναμίες ενός απλού μοντέλου άναρχης επέκτασης των Αθηνών.
Η Ανατολική Αττική χρειάζεται μία Νέα Αρχιτεκτονική που να στηρίζεται στα μέσα σταθερής τροχιάς πάνω σε τρεις βασικούς άξονες. Τον δυτικό άξονα (Δυτικό Προαστιακό) τον βόρειο άξονα (Βόρειος Προαστιακός, ΣΚΑ Αχαρνών – Οινόη) τον νότιο άξονα (Νότιος Προαστιακός, Αθήνα – Αεροδρόμιο -Ραφήνα – Λαύριο). Η Νέα Αττική θέλει «Τρένο παντού, σε όλη την Αττική» ως βασική αρχή της βιώσιμής κινητικότητας της.
Η επέκταση του Προαστιακού Σιδηροδρόμου προς τα δύο λιμάνια (Ραφήνα -Λαύριο) πρέπει να ενταχθεί στο νέο ταμείο ανάκαμψης που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την περίοδο 2026-2031. Αυτός είναι ένας ρεαλιστικός, αναπτυξιακός και αναγκαίος όρος για την μετεξέλιξη της Ανατολικής Αττικής σε μία πολυκεντρική περιφέρεια με ισχυρά τοπικά κέντρα, με βιώσιμη κινητικότητα με πράσινες υποδομές και ανθεκτικότητα μέσα από ένα ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό.
Σε ένα λεκανοπέδιο που έχει τρεις φορές περισσότερα οχήματα από όσα μπορεί να αντέξει το οδικό του δίκτυο, ο στόχος είναι λιγότερες μετακινήσεις με αυτοκίνητο προς την Αθήνα και καλύτερη τοπική οικονομία μέσα από ισχυρά τοπικά αστικά κέντρα στον άξονα του Διεθνούς Αεροδρομίου και των δύο μεγάλων λιμανιών (Ραφήνα – Σπάτα – Λαύριο).
Η ένταξη του Δυτικού Προαστιακού (Άχαρναί – Μέγαρα) στο Ταμείο Ανάκαμψης (120 εκ. Ευρώ) και η χρηματοδότηση ανακατασκευής της γραμμής ΣΚΑ Αχαρνών – Οινόη με 300 εκ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Μηχανισμός «Συνδέοντας την Ευρώπη 2021-2027») και η αγορά των 15 προαστιακών τρένων από την Ιταλία, εξασφαλίζουν την βιωσιμότητά του Δυτικού και του Βόρειου Προαστιακού στην Αττική με ορίζοντα το 2030. Ο στόχος της επέκτασης του Νότιου Προαστιακού για την επόμενη πενταετία στα λιμάνια της Ραφήνας και του Λαυρίου θα ολοκληρώσει το όραμα «για τρένο παντού στην Αττική» ως αναγκαία συνθήκη για μια Νέα Αρχιτεκτονική της Αττικής με την ιδιαίτερη συμβολή της Ανατολικής Αττικής στην ολοκλήρωση αυτού του μεγάλου στόχου.
Η επέκταση της «γραμμής 4» του Αττικό Μετρό σε όλο το αστικό ιστό των Αθηνών και της «γραμμής 2» μέχρι τις Αχαρνές, μαζί με το ΤΡΑΜ και «Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο» θα είναι η καθολική κάλυψη της Αττικής από τα μέσα σταθερής τροχιάς. Η διαμόρφωση των νέων ποδηλατοδρόμων, η προστασία του Μεσογειακού Κάμπου και η δημιουργία πράσινων διαδρόμων και η ήπια τουριστική ανάπτυξη της Βόρειας και Ανατολικής Ακτογραμμής (Μαρίνες, υδατοδρόμια, Βόρειος Παραλιακός Δρόμος Ωρωπού -Μαραθώνα) είναι το ψηφιδωτό μιας ισόρροπης και βιώσιμης ανάπτυξης για τη Νέα Αττική. Το Μετρό της Αθήνας, ο Προαστιακός Σιδηρόδρομος, το Τραμ και ο Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος δεν είναι απλά ο νέος συγκοινωνιακός χάρτης της Αττικής αλλά είναι ο σκελετός της βιώσιμης ανάπτυξης της Αττικής με λιγότερα αυτοκίνητα, ανθρώπινες πόλεις και περισσότερο πράσινο.
