Η ψήφιση του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλάζει ριζικά το πολιτικό σκηνικό ενόψει των δημοτικών εκλογών του 2028. Η κατάργηση της δεύτερης Κυριακής σημαίνει ότι οι συνεργασίες, οι συγκλίσεις και οι κοινές πορείες δεν μπορούν πλέον να αναζητηθούν μετά την κάλπη, αλλά πρέπει να έχουν διαμορφωθεί πριν από αυτήν.
Στη Ραφήνα – Πικέρμι, όπου στις προηγούμενες εκλογές η δεύτερη Κυριακή άλλαξε πλήρως το αποτέλεσμα, η νέα πραγματικότητα έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Πριν από λίγες εβδομάδες, μέσα από την εφημερίδα μας, ο τέως δήμαρχος Βαγγέλης Μπουρνούς είχε μιλήσει για την ανάγκη ευρύτερων συναινέσεων και μιας νέας αυτοδιοικητικής λογικής. Πριν από λίγες ώρες, μέσα από το site μας, ο Ανδρέας Βασιλόπουλος προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, προτείνοντας δημόσια τη δημιουργία μιας μεγάλης συμπαράταξης όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.
Ζητήσαμε από τον Βαγγέλη Μπουρνού να σχολιάσει το νέο εκλογικό περιβάλλον, την πρόταση Βασιλόπουλου, το γεγονός ότι με το νέο σύστημα το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογών θα ήταν διαφορετικό, αλλά και το αν υπάρχει σήμερα πραγματικό περιθώριο για μια μεγάλη ενωτική πρωτοβουλία με επίκεντρο το μέλλον του Δήμου.
– Κύριε Μπουρνού, ο νέος εκλογικός νόμος ψηφίστηκε και πλέον οι δημοτικές εκλογές θα κρίνονται σε έναν μόνο γύρο. Πώς αλλάζει αυτό το πολιτικό σκηνικό για τη Ραφήνα – Πικέρμι;
Σε Ραφήνα και Πικέρμι άλλαξαν τα πάντα πρωθύστερα του εκλογικού νόμου, τη στιγμή που έγινε η λάθος επιλογή διοίκησης στον τόπο μας. Επιλογή που αναδείχθηκε σε παράδειγμα προς αποφυγήν, σε πανελληνία κλιμακα.
Ο νέος εκλογικός νόμος απλώς δίνει τη χαριστική βολή σε συναλλαγές και πλειοδοτικές διαδικασίες εξυπηρέτησης προσωπικών επιλογών. Αλλάζει τη νοοτροπία με την οποία πρέπει όλοι να δούμε την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Μέχρι σήμερα υπήρχε η λογική της δεύτερης Κυριακής. Κάποιοι περίμεναν να δουν ποιος θα περάσει, ποιος θα μείνει έξω, ποιος θα στηρίξει ποιον και τι συμφωνίες θα γίνουν μέσα σε λίγες ημέρες. Αυτό πλέον τελείωσε.
Τώρα οι πολίτες θα ξέρουν από την αρχή ποιοι είναι μαζί, ποιο πρόγραμμα προτείνουν, ποια ομάδα ζητά την εμπιστοσύνη τους και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη. Αυτό είναι πιο καθαρό, πιο έντιμο και πιο απαιτητικό. Δεν αφήνει χώρο για παιχνίδια τακτικής. Αναγκάζει όλους μας να μιλήσουμε σοβαρά, προγραμματικά και ανοιχτά.
Για τη Ραφήνα και το Πικέρμι αυτό έχει τεράστια σημασία. Ο τόπος μας δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει κι άλλο χρόνο. Χρειάζεται σχέδιο, σταθερότητα, εμπειρία, ενότητα και ανθρώπους που μπορούν να διοικήσουν από την πρώτη ημέρα.
– Αν ίσχυε αυτός ο νόμος στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σήμερα πιθανότατα θα ήσασταν εσείς δήμαρχος. Τι απαντάτε σε όσους το επισημαίνουν;
Τα «αν» δεν αλλάζουν το παρόν, ούτε διαμορφώνουν το μέλλον. Το μέλλον που επιθυμούμε για τον τόπο μας το διαμορφώνουμε με τις πράξεις μας. Οι περασμένες εκλογές έγιναν με τους κανόνες που ίσχυαν τότε. Το αποτέλεσμα είναι σεβαστό, αλλά όχι αρεστό από τους ίδιους τους πολίτες που βλέπουν σήμερα ποια είναι η κατάσταση του Δήμου. Βλέπουν πού βρισκόμαστε καθημερινά και μπορούν να αξιολογήσουν την κατάληξη εκείνης της επιλογής.
Ακόμη και οι δυνάμεις που βρέθηκαν μαζί τη δεύτερη Κυριακή, σήμερα δεν βρίσκονται στο ίδιο σημείο. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι η πολιτική βάση εκείνης της συσπείρωσης δεν άντεξε στον χρόνο. Αλλά δεν με ενδιαφέρει να κάνω απολογισμό για να δικαιωθώ προσωπικά. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
Το ζητούμενο είναι τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Αν μείνουμε κολλημένοι στο ποιος είχε δίκιο τότε, θα χάσουμε και το αύριο. Εγώ κοιτάζω μπροστά. Η Ραφήνα και το Πικέρμι χρειάζονται μια νέα αρχή. Χρειάζονται ανθρώπους που θα βάλουν στην άκρη τις πικρίες, τις αντιπαραθέσεις και τις προσωπικές εμμονές. Ο τόπος χρειάζεται σχέδιο, ενότητα και σοβαρή διοίκηση. Αυτό είναι που έχει σημασία σήμερα.
– Πριν από λίγες ώρες, μέσα από το site μας, ο Ανδρέας Βασιλόπουλος πρότεινε δημόσια τη δημιουργία μιας μεγάλης συμπαράταξης όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. Πώς βλέπετε αυτή την πρόταση;
Ως πρόταση μόνο θετικά μπορώ να την αντιμετωπίσω. Θα πρέπει να συζητηθεί με σοβαρότητα, χωρίς προκαταλήψεις. Η παράταξή μας έχει δηλώσει ήδη ότι κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Να συνεννώσουμε δυνάμεις για να στείλουμε τον τόπο μας πιο μπροστά και πιο ψηλά.
Κάθε πρωτοβουλία που βάζει πάνω από τα πρόσωπα τον Δήμο, αξίζει να αντιμετωπίζεται θετικά. Δεν έχουμε περιθώριο για μικρότητες. Δεν έχουμε περιθώριο να μετράμε ποιος θα κερδίσει έναν τίτλο ή ποιος θα προηγηθεί σε μια εσωτερική συζήτηση.
Οι δημότες δεν θέλουν άλλες προσωπικές στρατηγικές, ούτε άλλες προσωπικές συναλλαγές. Θέλουν καθαρές λύσεις. Θέλουν να δουν μια ομάδα ανθρώπων που να μπορεί να συμφωνήσει σε βασικά πράγματα: διαφάνεια, πρόγραμμα, έργο, καθημερινότητα, ανάπτυξη, προστασία του δημότη, σοβαρή διοίκηση.
Αν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτά, τότε η συζήτηση για μια μεγάλη συμπαράταξη δεν είναι απλώς χρήσιμη. Είναι αναγκαία. Και οφείλουμε όλοι να τη δούμε με αίσθημα ευθύνης.
– Έχετε κάνει επαφές με άλλες αυτοδιοικητικές δυνάμεις ή πρόσωπα προς αυτή την κατεύθυνση;
Στην αυτοδιοίκηση ο διάλογος δεν πρέπει να σταματά ποτέ. Έχω μιλήσει και μιλώ με ανθρώπους που ενδιαφέρονται πραγματικά για τον τόπο. Όμως θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Δεν με ενδιαφέρουν και δεν συμμετέχουμε σε συμφωνίες κορυφής για καρέκλες, θέσεις ή προσωπικές εξυπηρετήσεις. Αυτά είναι λογικές που ο κόσμος έχει κουραστεί να βλέπει.
Συμμετέχουμε μόνο σε συζητήσεις που διαμορφώνουν εκείνο το πλαίσιο λύσεων που επιθυμούν οι πολίτες για τον τόπο μας. Αυτό που έχει πραγματικό νόημα, είναι να καθίσουμε ανοιχτά και καθαρά να συζητήσουμε για τον Δήμο μας. Διατυπώνοντας ξεκάθαρα που βρίσκεται σήμερα, να συμφωνήσουμε σε τι χάθηκε, τι πρέπει να διορθωθεί, ποια έργα πρέπει να προχωρήσουν, πώς θα στηριχθεί η καθημερινότητα, πώς θα ξαναμπεί ο Δήμος σε τροχιά ανάπτυξης.
Η συζήτηση πρέπει να ξεκινήσει από το πρόγραμμα και όχι από τα πρόσωπα. Τότε μόνο μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα και είμαι πρόθυμος να συμβάλλω. Αν ξεκινήσει από το «ποιος θα είναι τι», τότε θα αποτύχει πριν καν αρχίσει, όπως συνέβει η αποτυχία της σημερινής διοίκησης, που διαπραγματεύτηκε προσωπικές και όχι προγραμματικές θέσεις.
– Πολλοί θεωρούν ότι οι προσωπικές φιλοδοξίες μπορούν να σταθούν εμπόδιο σε μια τέτοια προσπάθεια. Τι απαντάτε;
Οι φιλοδοξίες είναι θεμιτές όταν υπηρετούν έναν σκοπό. Γίνονται πρόβλημα όταν μπαίνουν πάνω από τον σκοπό και τον τόπο. Όποιος ασχολείται με τα κοινά πρέπει κάποια στιγμή να απαντήσει καθαρά στον εαυτό του: επιθυμεί προσωπική αναγνώριση ή αναγνώριση του έργου που έχει ανάγκη ο δήμος.
Σε συζήτηση εξυπηρέτησης προσωπικών φιλοδοξιών εμείς συνειδητά δεν συμμετέχουμε. Είμαστε ξεκάθαροι. Δεν ζητούμε από κανέναν να ακυρώσει τη διαδρομή του. Δεν ζητούμε από κανέναν να κάνει πίσω χωρίς λόγο. Ζητούμε όμως από όλους να βάλουμε πρώτα τη Ραφήνα και το Πικέρμι. Να δούμε ποιος μπορεί να προσφέρει, ποιος έχει εμπειρία, ποιος έχει γνώση, ποιος έχει κοινωνική αποδοχή, ποιος μπορεί να ενώσει δυνάμεις για να έχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα διοίκησης και στο τέλος να πάμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να δουλέψουμε.
Σε μια τέτοια ειλικρινή συζήτηση, χωρίς κρυφές ατζέντες, δεν φοβάμαι τις φιλοδοξίες. Μπορούν να γίνουν δημιουργική δύναμη. Ο εγωισμός, η αδράνεια και η μικροπολιτική είναι αυτά που κρατούν έναν τόπο πίσω.
– Ποιο είναι το μήνυμά σας προς όλους όσοι βρίσκονται σήμερα στον χώρο της αντιπολίτευσης, αλλά και προς τους δημότες;
Το μήνυμά μου είναι απλό: δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Ο Δήμος μας πήγαινε μπροστά και έχει μείνει πίσω. Οι δημότες το ζουν στην καθημερινότητά τους. Το βλέπουν στα μικρά και στα μεγάλα. Δεν χρειάζονται άλλες διαπιστώσεις. Χρειάζονται λύσεις.
Δεν έχει σημασία ποιος ήταν μπροστά χθες. Δεν έχει σημασία ποιος ένιωσε αδικημένος, ποιος δικαιώθηκε ή ποιος θέλει να πάρει ρεβάνς. Αυτά είναι μικρά μπροστά στις ανάγκες του τόπου. Σημασία έχει να υπάρξει μια μεγάλη, σοβαρή, καθαρή προσπάθεια για το αύριο.
Καλώ όλους όσοι πραγματικά νοιάζονται για τη Ραφήνα και το Πικέρμι να βάλουμε τον Δήμο πάνω από τον εαυτό μας. Να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι, να συμφωνήσουμε σε ένα κοινό σχέδιο και να δώσουμε στους πολίτες μια πραγματική εναλλακτική λύση. Όχι σε μια πρόσκαιρη συμμαχία ανάγκης. Μαζί σε μια ομάδα διοίκησης με αρχές, εμπειρία, πρόγραμμα και όραμα.
Αν το κάνουμε αυτό, δεν θα έχει κερδίσει ο Μπουρνούς, ο Βασιλόπουλος ή οποιοσδήποτε άλλος. Θα έχει κερδίσει ο τόπος. Και αυτό, για μένα, είναι το μόνο που αξίζει πραγματικά.
