Η ΝΔ σήμερα δεν είναι πλέον “καραμανλικό” κόμμα, παρά τις ελάχιστες επετειακές αναφορές στον ιδρυτή της. Ο κ. Μητσοτάκης είναι κυρίαρχος.
Στην πολιτική ζωή της Μεταπολίτευσης επικράτησαν οι όροι «καραμανλισμός» και «παπανδρεϊσμός». Οι ιδρυτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, σφράγισαν επί μακρόν τη φυσιογνωμία και τη δράση τους, σε βαθμό τέτοιο που να είναι κοινός τόπος ότι η ΝΔ είναι «καραμανλικό» κόμμα και το ΠΑΣΟΚ «παπανδρεϊκό».
Το σωστό ρήμα δεν είναι πλέον το «είναι», αλλά το «ήταν». Η αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή από την πολιτική ζωή – περί αυτού πρόκειται και όχι απλώς από τη Βουλή – το επιβεβαιώνει. Η επιρροή του «καραμανλισμού» στη σημερινή συντηρητική παράταξη είναι από ελάχιστη έως μηδαμινή. Δεν είναι μόνο ότι αρχηγός της είναι πρόσωπο από την τρίτη πολιτική οικογένεια της χώρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είναι και το γεγονός ότι έχει απορροφήσει και πρόσωπα των άκρων, τα οποία δίνουν, σε μεγάλο βαθμό, τον τόνο στην κυβερνητική λειτουργία.
Όλες οι κατά καιρούς ερμηνείες, που κυκλοφορούσαν για τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, είτε ήταν έωλες είτε εξέφραζαν ευσεβείς πόθους αντιπάλων του σημερινού πρωθυπουργού. Ακόμη και η προ μηνών αιχμηρή δήλωση του Καραμανλή για το σκάνδαλο των υποκλοπών «απορροφήθηκε» και δεν είχε συνέχεια. Τώρα που αποχωρεί δηλώνει ότι στηρίζει την κυβέρνηση. Και ο πρωθυπουργός λέει ότι «θα είναι παρών στον προεκλογικό αγώνα».
Ανεξάρτητα, λοιπόν, από τις όποιες ερμηνείες για την απόφαση του πρώην πρωθυπουργού, τα προφανή συμπεράσματα είναι δύο:
Πρώτον, με την αποχώρησή του δεν αλλάζουν πολλά πράγματα ούτε στη ΝΔ ούτε στην πολιτική ζωή, αφού η παρέμβασή του εδώ και πολλά χρόνια ήταν περιορισμένη.
Δεύτερον, η ΝΔ σήμερα δεν είναι πλέον «καραμανλικό» κόμμα, παρά τις επετειακές-ελάχιστες, άλλωστε- αναφορές στον ιδρυτή της. Ο κ. Μητσοτάκης είναι κυρίαρχος. Και αυτήν την κυριαρχία μπορούν να του την αφαιρέσουν μόνο οι ψηφοφόροι. Άλλωστε, στο κόμμα αυτό είναι «κανόνας» να αλλάζει ο αρχηγός μετά από εκλογική ήττα.
Στη σημερινή αποχώρηση Καραμανλή ίσως θα ταίριαζε αυτή η ρήση του Άγγλου ποιητή, διπλωμάτη και στρατιωτικού Φίλιπ Σίντνεϊ: «Ποιος μένει πιστός σ’ αυτόν που είχε εγκαταλείψει τον εαυτό του;».
