Σεισμό αναμένεται να προκαλέσει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που αυτές τις μέρες βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση. Όσοι τον διαβάζουν βιαστικά τον περνούν για μια ακόμη θεσμική ανανέωση, ένα ακόμη νομοθέτημα που θα προστεθεί στο ράφι. Ίσως όμως να μην έχουν καταλάβει ότι δεν πρόκειται για ένα ακόμα χαρτί. Πρόκειται για ρήγμα.
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, αλλάζει ο τρόπος που αναπνέουν τα Δημοτικά Συμβούλια. Υποχρεωτικές ζωντανές μεταδόσεις. Πλήρη ψηφιακά πρακτικά. Καθαροί κανόνες για το τι μετρά και τι όχι. Εργαλεία στη μειοψηφία που μέχρι χθες δεν υπήρχαν. Λογοδοσία με ημερομηνία και ώρα. Ρυθμίσεις για τις ανεξαρτητοποιήσεις που δεν αφήνουν περιθώρια για θολές ζώνες. Θεσμοί που μέχρι τώρα υπήρχαν μόνο ως τίτλοι, αποκτούν οντότητα.
Γιατί ο νέος Κώδικας δεν αλλάζει μόνο διαδικασίες. Αλλάζει το βάρος μέσα στην αίθουσα. Αλλάζει το ποιος μιλά, ποιος ακούει, ποιος λογοδοτεί, ποιος δεν μπορεί πια να κρυφτεί πίσω από τα λευκά, τις αποχές και τις διαδικαστικές ομίχλες. Γιατί όταν τα λευκά παύουν να μετρούν και οι αποχές δεν σώζουν κανέναν, η σιωπή δεν είναι πια ουδετερότητα, είναι απουσία βάρους.
Και όταν αυτό το νέο πλαίσιο το φέρνεις στα «δικά σου», η εικόνα αποκτά ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εδώ δεν υπάρχει Συμβούλιο Νέων. Και πριν πεις «ε και τι πειράζει;» με τον νέο Κώδικα το Συμβούλιο Νέων μπορεί να προτείνει, να εισηγείται και να συμμετέχει στη δημόσια συζήτηση. Εδώ τα λευκά και τα «κατά» εμφανίζονται συχνά σαν ανάσα ασφαλείας. Εδώ υπάρχουν εννέα ανεξάρτητοι, εννέα διαφορετικές τροχιές που κινούνται παράλληλα, τέμνονται, απομακρύνονται, ξανασυναντιούνται. Ένα πολιτικό τοπίο που δεν χωρά εύκολα σε κανέναν κανονισμό.
Κι όμως, ο νέος Κώδικας θα τούς δίνει κάτι που μέχρι χθες δεν είχαν: τη δυνατότητα να σταθούν, υπό προϋποθέσεις, όχι ως μονάδες, αλλά ως σώμα. Να αποκτήσουν ενιαίο θεσμικό ρόλο. Να συγκροτήσουν νέα παράταξη με δικαιώματα, χρόνο, παρουσία. Να πάψουν να είναι εννέα φωνές και να γίνουν ένας πόλος που ακούγεται καθαρά. Και τότε το σκηνικό αλλάζει. Γιατί σε ένα συμβούλιο όπου οι ισορροπίες είναι ήδη λεπτές, οι εννέα δεν θα είναι απλώς μια ομάδα. Θα είναι ο απαραίτητος εταίρος. Η δύναμη που χωρίς αυτήν δεν περνά τίποτα. Ο άξονας γύρω από τον οποίο θα περιστρέφονται αποφάσεις, συζητήσεις, στρατηγικές. Όχι διοίκηση με την τυπική έννοια, αλλά με την ουσιαστική. Γιατί η εξουσία δεν βρίσκεται πάντα εκεί όπου όλοι κοιτούν. Συχνά βρίσκεται εκεί όπου κανείς δεν περίμενε να συγκεντρωθεί.
Ο νέος Κώδικας δεν έρχεται να τιμωρήσει. Έρχεται να φωτίσει. Και όταν το φως δυναμώνει, φαίνονται και όσα μέχρι τώρα έμεναν στη σκιά: οι αδυναμίες, οι καθυστερήσεις, οι σιωπές, αλλά και οι δυνατότητες που δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ.
Γιατί όταν οι συνεδριάσεις μεταδίδονται ζωντανά, όταν τα πρακτικά αναρτώνται πλήρως, όταν η μειοψηφία αποκτά δικαίωμα να φέρνει θέματα, όταν οι αποφάσεις δεν μπορούν πια να στηριχθούν σε λευκές ψήφους, όταν οι ανεξαρτητοποιήσεις αποκτούν κανόνες, τότε η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από συνήθειες…
ΑΛΚΙΠΠΗ
