Εδώ και περίπου μια τριετία δημιουργούνται συνθήκες γιορτής στο ΣΕΦ. Όταν αγωνίζεται ο Ολυμπιακός συνήθως έχουμε sold out, ενθουσιασμό από το κοινό και ατμόσφαιρα που θυμίζει πάρτι. Κάποιες ήττες στην αρχή της εφετινής σεζόν και παράλληλα η όχι καλή απόδοση της ομάδας του Μπαρτζώκα, ωστόσο, έφεραν σκέψεις αρνητικές και ένα μούδιασμα στον κόσμο. Πάει όμως αυτό…Φαίνεται να περνά, να γυρίζει οριστικά η σελίδα.
Ο τρόπος που ηττήθηκαν οι Ερυθρόλευκοι από τον Παναθηναϊκό, ισοδυναμούσε μάλλον με ένα καμπανάκι αφύπνισης.
Οι αγώνες με τη Ρεάλ και τη Μπαρτσελόνα, δύο ομάδες που κατά τεκμήριο συγκαταλέγονται στις κορυφαίες της διοργάνωσης και κάθε φορά διεκδικούν είσοδο στο φάιναλ-φορ, έδειξαν πως ο Ολυμπιακός βρίσκει σταδιακά τα πατήματά του.
Ναι, προφανώς και θα υπάρξουν ξανά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του. Δεν μπορεί πάντα να θέλγει, όπως έγινε στο παιχνίδι με τη Μπάρτσα, και την κράτησε αυτό που λέμε «αιχμάλωτη». Όταν όμως υποχρεώνεις δύο επιθετικές ομάδες να πέσουν κάτω από τους μέσους όρους τους και δευτερευόντως βάζεις 95 με τους Μπλαουγκράνα, δείχνεις πως …ξεκολλάς. Τα ατού των Ερυθρόλευκων; Η θαυμαστή πολυφωνία. Ο Μπαρτζώκας χρησιμοποίησε δώδεκα παίκτες και πήρε σκορ από τους 11! Και πέντε από αυτούς είχαν διψήφιο αριθμό πόντων: 12 ο Ντόρσεϊ που πήρε τα σουτ που συνήθως ζητά ένας …κυνηγός τριπόντων! Ο Βεζένκοφ, κλάση απίστευτη, έβαλε 18.
Παίκτης – οικονομία ο Φουρνιέ, στην καλύτερή του παράσταση στα μέρη μας με 19 πόντους σε 16’. Ο Μιλουτίνοφ δεν έκρυψε ότι του αρέσει που βρίσκει ρόλο και παίζει αρκετά, είχε 12 και ο σαρωτικός Μακ Κίσικ έβαλε 10 πόντους. Πληθωρικός, συνεπώς, ο Ολυμπιακός. Το αν τα σύννεφα διαλύθηκαν, προφανώς και θα το δούμε στα αμέσως προσεχή παιχνίδια.
Αν, όμως, για κάτι μπορεί ο οποιοσδήποτε να νιώθει βεβαιότητα, είναι ένα και μόνο: αυτή η έκδοση του Ολυμπιακού έχει πολύ υψηλό ταβάνι και δυνατότητες απεριόριστες. Τυχαία λέτε το ΣΕΦ έζησε εκ νέου στιγμές πάρτι και τα χαμόγελα στις εξέδρες έδιναν κι έπαιρναν;
