Η αποκλειστική δημοσίευση της δικαστικής απόφασης για την παραλία του Φίλιππα, πριν από τρεις ημέρες, δεν έκλεισε απλώς μια νομική εκκρεμότητα. Άνοιξε ίσως για πρώτη φορά τόσο καθαρά, μια ευρύτερη συζήτηση που η Ραφήνα αποφεύγει εδώ και δεκαετίες.
Τα μηνύματα, τα τηλεφωνήματα και οι συζητήσεις που ακολούθησαν δεν αφορούσαν μόνο το ποιος δικαιώθηκε. Αφορούσαν κάτι πολύ πιο βασικό, πώς γίνεται μια πόλη που βρέχεται από θάλασσα να μην έχει ουσιαστικά παραλία;
Για πολλούς αυτό ακούστηκε παράλογο. Για άλλους αποκαλυπτικό. Και για κάποιους… ενοχλητικό.
Η άγνοια δεν είναι τυχαία
Πολλοί δημότες δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν:
-
τι είναι η χερσαία ζώνη λιμένα
-
ποιος έχει την αρμοδιότητα
-
γιατί ο Δήμος δεν αποφασίζει για το παραλιακό του μέτωπο
-
γιατί έργα, παρεμβάσεις και χρήσεις δεν περνούν από την τοπική κοινωνία
Άλλοι έμαθαν για πρώτη φορά ότι η Αργυρά Ακτή και η παραλία του Φίλιππα είναι από τα ελάχιστα σημεία όπου ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου έχει πραγματική διοικητική επαφή με τη θάλασσα.
Και κάπου εκεί γεννήθηκε το εύλογο ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν αυτά να μην αποτελούν κεντρικό πολιτικό ζήτημα εδώ και χρόνια;
Η απόφαση υπάρχει οι ενέργειες όμως όχι
Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου δεν είναι καινούργια. Έχει φτάσει στον Δήμο εδώ και αρκετό καιρό. Το ερώτημα δεν είναι νομικό. Είναι καθαρά θεσμικό και πολιτικό:
-
Έχει κοινοποιηθεί στις αρμόδιες αρχές;
-
Έχει αξιοποιηθεί διοικητικά;
-
Έχει ενημερωθεί επισήμως η τοπική κοινωνία;
Ο τ. Δήμαρχος Βαγγέλης Μπουρνούς έθεσε αυτά τα ερωτήματα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ζήτησε να μάθει ποιες ενέργειες έγιναν από τη Δημοτική Αρχή από τη στιγμή που έλαβε γνώση της απόφασης.
Θεσμική απάντηση, μέχρι σήμερα, δεν δόθηκε.
Και η σιωπή, σε τέτοια ζητήματα, δεν είναι ουδέτερη.
Δεν είναι θέμα παραλίας, είναι θέμα εξουσίας
Το θέμα δεν είναι αν η παραλία του Φίλιππα ανήκει στο Δήμο Ραφήνας Πικερμίου. Αυτό κρίθηκε και τελείωσε. Το θέμα είναι ποιος αποφασίζει για τη θάλασσα, τα έσοδα, τις χρήσεις και το μέλλον της πόλης.
Ο Οργανισμός Λιμένος, τα έσοδά του, η διαχείρισή τους και το πού κατευθύνονται παραμένουν ζητήματα θολά για τον πολίτη. Αντίθετα, ο κάτοικος βιώνει καθημερινά:
-
υποβάθμιση
-
κυκλοφοριακή πίεση
-
περιβαλλοντική επιβάρυνση
-
συρρίκνωση της τοπικής επιχειρηματικότητας
Χωρίς ουσιαστικό λόγο στο πιο κρίσιμο κομμάτι της ταυτότητας της πόλης, τη θάλασσα.
Το «ακουμπάμε λίγο θάλασσα» δεν είναι αστείο
Το να λες ότι ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου «ακουμπά λίγο τη θάλασσα» μπορεί να προκαλεί ειρωνικά χαμόγελα. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια σκληρή περιγραφή μιας θεσμικής πραγματικότητας που επηρεάζει:
-
την ανάπτυξη
-
την ποιότητα ζωής
-
την τοπική οικονομία
-
την ίδια την αυτοδιοικητική κυριαρχία
Η δικαστική απόφαση για τον Φίλιππα δεν είναι απλώς μια δικαίωση του παρελθόντος. Είναι μια υπενθύμιση ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, αν δεν υπερασπίζεται θεσμικά.
Και ίσως γι’ αυτό ενοχλεί…
