Η επίσημη Εκκλησία, αλλά και το Πατριαρχείο, πώς δέχονται αυτήν την κατάφορη προσβολή στις αξίες της ορθόδοξης πίστης; Πώς γίνεται και ευλογούν μία ζακέτα; Υπάρχει ένα σημείο όπου τελειώνει το θρησκευτικό και αρχίζει το γραφικό ή το κωμικό. Είναι το ίδιο σημείο από το οποίο και μετά η πίστη ευτελίζεται και ανερυθρίαστα μετατρέπεται σε μπίζνα.
Πριν από μερικά χρόνια επισκέφθηκα ένα γνωστό μοναστήρι στα Δωδεκάνησα. Στην είσοδο του ιερού ναού ήταν τοποθετημένη, σε αναλόγιο, μία εικόνα του Αγίου Παϊσίου. Μου έκανε εντύπωση καθώς ο Παΐσιος δεν είχε την παραμικρή σχέση με τη μονή. Ρώτησα σχετικά ένα μοναχό. «Μα, είναι ο αγαπημένος άγιος των ανθρώπων αυτόν τον καιρό», απάντησε.
Σωστό. Δεν γνωρίζω αν η παρουσία του στην είσοδο του ναού τόνωσε τις προσευχές ή το παγκάρι, αλλά, πράγματι, με όρους αγοράς, ο Παΐσιος είναι ο πιο δημοφιλής άγιος των καιρών μας. Αυτό οδήγησε και το Οικουμενικό Πατριαρχείο να άρει τις αρχικές επιφυλάξεις του για την αγιοποίηση του. Το Φανάρι είναι πολύ προσεκτικό με θέματα που άπτονται των ελληνοτουρκικών σχέσεων και ο λόγος του γέροντα ήταν εμποτισμένος με αρνητισμό κατά της Τουρκίας.
Χθες ήταν η γιορτή του αγίου. Και η επιρροή του στο χριστεπώνυμο πλήθος επιβεβαιώθηκε από την αναμονή έξι ωρών για προσκύνημα στον τάφο του. Αναμενόμενο. Διοργανώθηκαν εκδρομές από όλη την Ελλάδα με περιήγηση στη Θεσσαλονίκη και επίσκεψη στη μονή όπου αναπαύεται ο Παΐσιος.
Όμως δύο μέρες νωρίτερα, στο Σιδηρόκαστρο Σερρών έλαβε χώρα μία άλλη εκδήλωση στην οποία συνέρρευσε πλήθος πιστών. Εκτέθηκε σε προσκύνημα η ζακέτα του Αγίου. Και όπως μπορείτε να δείτε στο σχετικό φυλλάδιο που δημιούργησε (με τεχνητή νοημοσύνη) η τοπική Μητρόπολη, την Τετάρτη έγινε υποδοχή της ζακέτας και την Παρασκευή η ζακέτα αποχώρησε. Θυμίζω ότι κατά το πρόσφατο παρελθόν έχουν εκτεθεί, για προσκύνημα, η παντόφλα και ο σκούφος του αγίου.
Δεν γνωρίζω αν η απόδοση λατρευτικής υπόστασης σε μία ζακέτα συνάδει με τη χριστιανική διδασκαλία. Γνωρίζω όμως ότι μετατρέπουν την πίστη σε κάτι που θυμίζει περισσότερο τουριστικό προϊόν παρά πνευματική εμπειρία. Ενδεχομένως να περιέχει ειδωλολατρικά στοιχεία. Αλλά ας δεχθούμε ότι η λατρεία δεν τρέφεται μόνο με πνεύμα, χρειάζεται και ύλη ώστε ο πιστός να σχηματοποιεί την επικοινωνία του με το υπερφυσικό. Οι θρησκευτικές εικόνες, τα αγάλματα και η ζακέτα εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό: να αισθανθεί ο πιστός ότι αποκτά φυσική επαφή με το περιεχόμενο της λατρείας του.
Όμως να με συγχωρείτε. Υπάρχει ένα σημείο όπου τελειώνει το θρησκευτικό και αρχίζει το γραφικό ή το κωμικό. Είναι το ίδιο σημείο από το οποίο και μετά η πίστη ευτελίζεται και ανερυθρίαστα μετατρέπεται σε μπίζνα. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να προσκυνήσουν μία παντόφλα, μία ζακέτα και πτωματικά μέλη αμφιβόλου προελεύσεως που γίνονται αντικείμενο εμπορικής περιοδείας ως λείψανα. Επίσης υπάρχει ένα περιφερειακό εμπόριο λατρευτικών υπηρεσιών που υπερβαίνει τα όρια του εξωφρενικού. Ένα μοναστήρι πουλάει online προσευχές υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως. (Λογικά αυτός που θα ζητήσει προσευχή υπέρ υγείας, κάποια στιγμή θα αιτηθεί και την ευχή υπέρ αναπαύσεως). Άλλο μοναστήρι πουλάει θρησκευτικά αντικείμενα και δίνει δώρο μία κορδέλα που θα αγγίξει τη Ζώνη της Παναγίας. Πωλούνται μέχρι και λουλούδια, online, που θα αφεθούν στο εικόνισμα αγίας, η οποία λάτρευε τα άνθη.
Ένα ολόκληρο οικοσύστημα με μπίζνες πάνω στην πίστη των ανθρώπων λειτουργεί χωρίς κανένα θεσμικό όργανο να ελέγχει και να θέτει όρια. Και ας αφήσουμε στην άκρη το οργανωμένο κοσμικό κράτος και τις υπηρεσίες του που οφείλουν να ελέγξουν τη διαδρομή των χρημάτων. Η επίσημη Εκκλησία, αλλά και το Πατριαρχείο, πώς δέχονται αυτήν την κατάφορη προσβολή στις αξίες της ορθόδοξης πίστης; Πώς γίνεται και ευλογούν μία ζακέτα; Δεν ξέρω πώς περιγράφεται αυτό ως αμαρτία, αλλά σίγουρα δεν είναι και του Παραδείσου.
news247.gr
