Αέναη αλήθεια. Θυμάμαι, πριν από πάρα πολλά χρόνια και για το περιοδικό ΕΝΑ , αν δεν με απατά η μνήμη μου, μού είχε ζητηθεί από τον αρχισυντάκτη μου να κάνω ένα ρεπορτάζ – προφανώς εν όψει κάποιων εκλογών- για τους ανθρώπους, πίσω από τους πολιτικούς. Τους image makers.
Τα στοιχεία ήταν άκρως εντυπωσιακά. Ακόμα και οι πιο ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες του πλανήτη, περιστοιχίζονταν από «στρατό» επικοινωνιολόγων που φρόντιζαν νυχθημερόν κάθε λεπτομέρεια την εικόνα τους. Από τα συνθήματα και τους λόγους μέχρι τη συνολική παρουσία σε επίπεδο εμφάνισης, ομιλίας, εκφράσεων και χειρονομιών. Ενώ προφανώς σχεδίαζαν λεπτό προς λεπτό, καρέ προς καρέ, τις δημόσιες εμφανίσεις και συγκεντρώσεις τους. Ακόμα και ένα νεύμα, ένα χαμόγελο, αλλαγές χροιάς φωνής αλλά και διάφορα λεκτικά τρυκ όλα σχεδιασμένα για το κτίσιμο μίας ολοκληρωμένης και επιτυχημένης πολιτικής καμπάνιας.
Και αν όλα αυτά συνέβαιναν δεκαετίες πριν, που η προβολή αφορούσε μόνο σε τηλεοπτικές εμφανίσεις, αφίσες και ανοικτές συγκεντρώσεις καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει σήμερα με την εξέλιξη της επικοινωνίας στην εποχή των social media.
Όλοι οι στρατηγικοί σχεδιασμοί πια, κόβονται και ράβονται στα μέτρα του tik tok, του Instagram και του twitter. Οι ειδήμονες δεν προλαβαίνουν να φτιάχνουν κείμενα , σενάρια, σκηνοθετημένα γυρίσματα με ανέμελες στιγμές, αστεϊσμούς και ευφυολογήματα. Στόχοι :Τα views και φυσικά οι νεαρότερες ηλικίες γιατί είναι γνωστό σε όλους ότι το συγκεκριμένο κοινό έχει γυρίσει τη πλάτη του στην τηλεόραση εδώ και καιρό.
Πολιτική σε συσκευασία «θεάματος».
Οι ισορροπίες; Επικίνδυνες.
Η εικόνα μπορεί συχνά να εξαφανίσει την ουσία.
Μπορεί να εξαφανίσει την αλήθεια.
Μπορεί να παραπλανήσει.
Μπορεί να χειραγωγήσει.
Η εικόνα είναι δύναμη. Και αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι επικοινωνιολόγοι . Ο θεατής εθίζεται σιγά σιγά. Ακολουθεί και περιμένει στωικά την επόμενη έξυπνη – η μη – ατάκα για να σχολιάσει και να γελάσει. Περιμένει το “beef” . Τη δημόσια αντιπαράθεση σε πραγματικό χρόνο, πότε για να πει την άποψη του, πότε απλά για να ικανοποιήσει τη περιέργεια του. Και φοβάμαι σπάνια για να πάρει απάντηση στο πρόβλημα του. Γιατί αυτό δεν έχει… «fun».
Όμως η πολιτική δεν είναι μόνο θέαμα. Η πολιτική πρέπει να βασίζεται σε λύσεις σε προτάσεις και σε προγράμματα. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για την κεντρική πολιτική σκηνή. Ισχύει και για την Τοπική αυτοδιοίκηση.
Ήδη πιστεύω ότι ως λαός έχουμε ταλαιπωρηθεί αφάνταστα τα τελευταία-πολλά-χρόνια. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεφύγουμε από το ευκολάκι της «παράστασης» του σλόγκαν και της «φανφάρας». Καλά τα social καλή και η επικοινωνία. Καλά τα αφηγήματα. Αλλά ακόμα καλύτερη η ουσία.
Κι επειδή βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο – σε όλες τις βαθμίδες – ας είμαστε πιο αυστηροί και υποψιασμένοι…. Δεν θέλουμε συμπεράσματα, για το χθες. Θέλουμε εφαρμόσιμες ιδέες και τεκμηριωμένους σχεδιασμούς για μία καλύτερη επόμενη ημέρα.
Καλό προεκλογικό καλοκαίρι!
Χριστίνα Λαμπίρη
Ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος Ραφήνας Πικερμίου
Εφημερίδα POLIS
