Η αποδόμηση της Δημοκρατίας είναι σήμερα ολοκληρωτική. Στην εποχή που όλοι έχουμε πρόσβαση στην παγκόσμια επικοινωνία, στερούμεθα την συμμετοχή στην λήψη πολιτικών αποφάσεων που αφορούν εμάς, το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας.
Η παραπλάνηση μέσω της άσκησης μίας καρικατούρας πολιτικού δικαιώματος, κάθε τέσσερα χρόνια, μέσω της διαλογής του καλύτερου «αντιπροσώπου μας» χωρίς ενδιάμεσα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, συμμετοχικά, του ελέγχου και της διαμόρφωσης αποφάσεων, οδηγεί σε μία κοινωνία αιχμαλώτων πολιτών, ουσιαστικά θεατών του θεάτρου εξουσίας.
Η αποχαύνωση και η παραπληροφόρηση, η ασύμμετρη αναλογία δυνάμεων εξουσίας και πολιτών, η έλλειψη κουλτούρας και παιδείας, ο νεποτισμός, μας οδηγεί στο σουρεαλιστικό γεγονός να είναι όλοι ευχαριστημένοι στο matrix του σήμερα.
Οι πολιτικοί γιατί κρατάνε στεγανό το σύστημα εξουσίας εναλλάσσοντας την ηγεσία περιοδικά μεταξύ των φατριών που την αποτελούν, οι σφουγκοκωλάριοι τους γιατί πάντα είναι στα πόστα κάτω από τον ήλιο της απάθειας, οι δημόσιοι υπάλληλοι γιατί προσποιούνται ότι δουλεύουν σε ένα “κράτος” που προσποιείται ότι τους πληρώνει, το πόπολο γιατί μέσα από την φάμπρικα των επιδομάτων και τον βαυκαλισμό ότι έχει γνωστό τον κουμπάρο του τάδε που είναι ο ξάδερφος του δείνα πολιτικού, βιοπορίζεται χωρίς να αντιλαμβάνεται την οδύνη.
Βέβαια υπάρχουν και οι πολίτες που γνωρίζουν. Που αντιλαμβάνονται την σήψη, την οσμίζονται καθημερινά αλλά χρωστάνε το στεγαστικό, κινδυνεύουν να απολυθούν, πασχίζουν για το μεροκάματο, αγωνιούν μην πάθει κάτι το παιδί τους και σκύβουν το κεφάλι κάτω και προχωράνε σπρώχνοντας τον τροχό της καθημερινότητας ξανά και ξανά, μέρα με την μέρα, σιωπηλά.
Στο Γαλατικό μας χωριό τα ίδια πρόσωπα εξουσίας και η ίδια σήψη με ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οι «τοπικοί άρχοντες», οι ίδιοι και οι ίδιοι. Οι δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, οι σύμβουλοι του χτες αντιδήμαρχοι του σήμερα, έχω μεγάλο σόι και εκλέγομαι και το βαρκάκι πάει όπου το πάει ο γνωστός βοριάς του Νότιου Ευβοϊκού. Το ότι η πόλη πτώχευσε δεν ενδιαφέρει κανέναν. Αυτό που ενδιαφέρει είναι ότι ο κολλητός μου, ο ξάδερφος, ο φίλος έγινε αντιδήμαρχος. Τι γνώσεις έχει? Έλα μωρέ τώρα. Τι σημασία έχει? Λες και θα αλλάξει τίποτα. Αφού στην Ελλάδα πάντα τα ίδια θα γίνονται.
Αυτή είναι η νοοτροπία του πτωχευμένου νεοέλληνα. Η υποκουλτούρα. Η έλλειψη σύγκρισης με το καλύτερο από μεγάλη μερίδα του πληθυσμού οδηγεί σε αυτή τη νωθρή συμπεριφορά. Έτσι βγάλαμε δήμαρχο μία κυρία χωρίς γνώσεις διοίκησης, χωρίς κάποιο πτυχίο πανεπιστημίου, χωρίς ικανότητα management, χωρίς όραμα, χωρίς στρατηγική, χωρίς αντίληψη του τι σημαίνει να κυρωθούν οι δασικοί χάρτες με όλη την πόλη δάσος, χωρίς ικανότητα λήψης αποφάσεων αειφόρου ανάπτυξης για την πόλη, χωρίς οικονομική πολιτική, χωρίς συμμαχίες, χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις πολεοδομικού σχεδιασμού.
Τι χρειάζονται όμως όλα αυτά αφού την στηρίζει το βαθύ λόμπι της αποτυχημένης διοίκησης των 16 πέτρινων χρόνων? Τι χρειάζονται όλα τα παραπάνω όταν υπάρχουν οι δύο «πολιτικοί σωματοφύλακες» δίπλα της? Μάλλον αγνοεί ότι μόλις έρθει το πλήρωμα του χρόνου αυτοί οι δύο είναι που θα την προδώσουν πρώτοι.
- Ο Πέτρος Σαντ είναι Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π, ενώ ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Ραφήνας-Πικερμίου στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.
Εφημερίδα Polis
