Ξέρουν τα πάντα. Τα πάντα όμως. Από τεχνικά έργα μέχρι διοικητικά συμβούλια, από οικονομικούς απολογισμούς μέχρι ποιος δήμαρχος ξύπνησε με νεύρα σήμερα. Μιλάνε με στόμφο, αποφασιστικότητα και… ανωνυμία.
Έχουν άποψη για όλους και για όλα:
Δήμαρχοι; Άχρηστοι.
Αντιδήμαρχοι; Υπό διάλυση.
Υποψήφιοι; Που πάνε κι αυτοί…
Όποιος δεν τους κάνει τα κέφια, είναι στο στόχαστρο.
Πολύ απλά: ή σε γουστάρουν ή σε θάβουν.
Και βέβαια δεν έχουν θεσμικό ρόλο, δεν έχουν καμία ευθύνη, δεν έχουν εκτεθεί ποτέ δημόσια — αλλά είναι οι μόνοι που “ξέρουν τι φταίει”. Κάτι ανάμεσα σε Χαρδαλιά και μετεωρολόγο του ΣΚΑΪ. Μόνο που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι απλώς… χαρεγατάκια.
Αγαπησιάρικα με την μονοψήφια αυλή τους και θαψίματα με όλους τους υπόλοιπους.
Βγαίνουν μόνο μέσα από προφίλ και σελίδες. Κουνάνε το δάχτυλο, παριστάνουν τους κριτές, σχολιάζουν από το πληκτρολόγιο και κατεβάζουν «γραμμές» σε καφέδες και inbox. Αλλά ποτέ με όνομα. Ποτέ με πρόσωπο. Ποτέ με ευθύνη.
Γιατί; Γιατί απλούστατα: δεν φοράνε παντελόνια.
Φοράνε σορτσάκι. Από αυτά τα φαρδιά, με λάστιχο, που βολεύουν στην πολυθρόνα. Εκεί που στήνονται για να γράψουν τη σοφία τους. Άντε και καμιά παντόφλα, αν σηκωθούν για δεύτερο καφέ.
Πού να βρουν τα άντερα να σταθούν μπροστά, επώνυμα;
Εδώ φοβούνται τη σκιά τους. Να σηκώσουν βλέμμα και να πουν «εγώ το είπα»; Ούτε κατά διάνοια.
Οπότε αφήστε τους να γράφουν, να θάβουν, να πουλάνε εξυπνάδα. Μη τους ενοχλείτε. Έχουν σοβαρή δουλειά. Πρέπει να αποφασίσουν ποιον θα θάψουν αύριο.
Με το σορτσάκι πάντα.
