Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η νέα πολιτική προσπάθεια που φαίνεται να διαμορφώνεται στον Δήμο Μαραθώνα κινούνταν κυρίως στο επίπεδο των συζητήσεων. Άλλοι μιλούσαν στα καφενεία, άλλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άλλοι σε πολιτικά πηγαδάκια. Όλοι είχαν κάτι να πουν, αλλά κανείς δεν είχε επιλέξει να ανοίξει δημόσια πολιτικό μέτωπο.
Αυτό άλλαξε.
Η αρχή έγινε από τη δημοτική παράταξη «Πολίτες Εν Δράσει», με επικεφαλής τον δημοτικό σύμβουλο Βασίλη Αχλαδή, η οποία εκπροσωπείται στο Δημοτικό Συμβούλιο Μαραθώνα. Με δημόσια ανακοίνωσή της δεν περιορίζεται σε μια γενική τοποθέτηση για τα προβλήματα του Δήμου, αλλά απαντά ευθέως στη νέα πολιτική προσπάθεια, υποστηρίζοντας ότι όσα παρουσιάζονται σήμερα ως νέες ιδέες αποτελούν θέσεις που η ίδια διατυπώνει εδώ και χρόνια. Παράλληλα, καλεί όσους επιδιώκουν πολιτικό ρόλο να καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις και όχι γενικές διαπιστώσεις.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πολιτικό ενδιαφέρον.
Η ανακοίνωση του Βασίλη Αχλαδή δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική διαφωνία. Είναι το πρώτο σαφές μήνυμα προς τη νέα αυτή προσπάθεια ότι από εδώ και στο εξής θα κρίνεται πολιτικά και θα αμφισβητείται δημόσια. Όποιος επιλέγει να διεκδικήσει ρόλο στα κοινά, οφείλει να γνωρίζει ότι κάθε θέση, κάθε δήλωση και κάθε πρωτοβουλία θα περνά πλέον από το μικροσκόπιο των πολιτικών του αντιπάλων. Και αυτή είναι μόνο η αρχή.
Αν οι πρώτες δημόσιες βολές προέρχονται ήδη από μια παράταξη της αντιπολίτευσης, εύλογα αναρωτιέται κανείς τι θα συμβεί όταν η νέα αυτή προσπάθεια βρεθεί απέναντι σε πολιτικούς μηχανισμούς με πολύ μεγαλύτερη εμπειρία, επιρροή και διάθεση σύγκρουσης.
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι αγώνας ανακοινώσεων ούτε διαγωνισμός διαπιστώσεων. Είναι ένας χώρος όπου κάθε δημόσια τοποθέτηση επιστρέφει πολλαπλάσια, κάθε πολιτική θέση δοκιμάζεται και κάθε φιλοδοξία περνά αναπόφευκτα από το φίλτρο της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης.
Εάν, λοιπόν, η φιλοδοξία είναι πράγματι να αλλάξει τα δεδομένα στον Μαραθώνα, ίσως η πρώτη αυτή πολιτική επίθεση να είναι περισσότερο ένα προειδοποιητικό καμπανάκι παρά ένα πρόβλημα. Γιατί, αν κάτι έγινε πλέον ξεκάθαρο, είναι ότι η περίοδος της πολιτικής «ασυλίας» τελείωσε πριν καν αρχίσει πραγματικά.
