Ο φετινός Μέσι είναι αγνώριστος σε σχέση με τον Μέσι που είδαμε πριν από έξι διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και παρόλα αυτά, παραμένει ο πρώτος σκόρερ της τρέχουσας διοργάνωσης και ο πρώτος σκόρερ γενικά σε Μουντιάλ, οδηγώντας τη χώρα του όσο μακριά μπορεί να την οδηγήσει.
Εν προκειμένω, ο 39χρονος Αργεντίνος αποτελεί το ζωντανό παράδειγμα της εξελικτικής προσαρμογής ενός ευφυούς και εργατικού ανθρώπου. Ενός ανθρώπου που πέραν από την καριέρα, αγαπά με τη ψυχή του αυτό που κάνει, σε βαθμό που αρνείται να τα παρατήσει ακόμη κι αν η εθνική του ομάδα είναι με την “πλάτη στον τοίχο”, ακόμη κι αν η εμφάνισή του μέχρι το 79ο λεπτό απέναντι στην Αίγυπτο ήταν αποκαρδιωτική.
Με αφορμή τα όσα εξωπραγματικά κάνει αυτές τις μέρες, εμείς θυμόμαστε την πορεία του. Και για την ακρίβεια, τις πέντε ως τώρα, “μεταμορφώσεις” του.
Η απαρχή
Όταν ο Μέσι έκανε το ντεμπούτο το με την Μπαρτσελόνα σε ένα φιλικό ενάντια στην Πόρτο του Μουρίνιο, ήταν ένας 16χρονος εξτρέμ που έπαιζε στη δεξιά πλευρά. Τα κύρια στοιχεία του ήταν η ταχύτητα και η τρομερή ικανότητα να συγκλίνει προς τα μέσα με το αριστερό του πόδι, ένα χαρακτηριστικό που τράβηξε αμέσως την προσοχή του Ροναλντίνιο. Ήταν αυτό που είδε ο Ροναλντίνιο και δήλωνε τότε πως ο νεαρός Αργεντίνος θα τον ξεπεράσει. Δεν ήταν χρησμός, ήταν μια λογική πρόβλεψη, δεδομένου ότι έβλεπε στα μάτια του πιτσιρικά τη σπίθα και την τρέλα για την μπάλα. Το 2005 η Γιουβέντους προσπάθησε να τον αγοράσει, ωστόσο στην Μπαρτσελόνα είχαν δει τι έρχεται. Ο Φρανκ Ράικαρντ δήλωνε τότε πως όσο περισσότερο ακουμπούσε την μπάλα ο Αργεντινός, τόσο το καλύτερο για την ομάδα.
Και μετά, ήρθε ο Γκουαρντιόλα εν έτει 2008.
Αρχικά ο Πεπ κράτησε τον Μέσι στα δεξιά αλλά σύντομα αποφάσισε να του αλλάξει ρόλο. Όπως έγραφε το BBC, η απόφαση του Γκουαρντιόλα να αλλάξει τη θέση του Μέσι ήταν για λόγους αμυντικής τακτικής. Ήταν μια κίνηση που γεννήθηκε από ανάγκη και η οποία θα άλλαζε τελικά την ιστορία του αθλήματος ως τώρα.
Η νέα θέση
Ήταν 2 Μαίου του 2009 όταν ο Λιο και η Μπαρτσελόνα διέλυαν τη Ρεάλ μέσα στο Μπερναμπέου με 6-2. Σε αυτό το ματς ο Γκουαρντιόλα “πέταξε” τον Μέσι στο παιχνίδι ως “ψεύτικο εννιάρι” μετακινώντας τον Ετό στην πτέρυγα και δίνοντας οδηγία στον Μέσι να οπισθοχωρεί βαθιά στο κέντρο.
“Δεν συνήθιζα να δίνω μεγάλη σημασία στην τακτική” δήλωνε ο Αργεντίνος σταρ στον δημοσιογράφο Χουάν Πάμπλο Βάρσκι το 2024. “Αλλά με τον Γκουαρδιόλα έμαθα πάρα πολλά. Άρχισα να κατανοώ τους χώρους, τον έλεγχο της μπάλας, το πώς λειτουργεί πραγματικά το παιχνίδι”. Η νέα “χρήση” του Μέσι απέδωσε όχι απλά καρπούς, αλλά αποσυντόνισε κάθε άμυνα. Ο Αργεντίνος σκόραρε 96 γκολ σε 69 αγώνες της La Liga μεταξύ 2011 και 2013. Έγινε το σημείο αναφοράς μιας ομάδας που επαναπροσδιόρισε το ποδόσφαιρο κατοχής, κερδίζοντας τέσσερις συνεχόμενες Χρυσές Μπάλες.
Κινούμενος ανάμεσα στις γραμμές, ανάγκαζε τους αντίπαλους κεντρικούς αμυντικούς να του δώσουν χώρο ή να τον ακολουθήσουν και να αφήσουν κενό για παίκτες που έρχονταν από πίσω, όπως ο Τιερί Ανρί. Η επιθετική κυριαρχία της Μπάρτσα συνοδεύτηκε από δύο τρόπαια για το Champions League μέσα σε τρία χρόνια.
Παρά τις επιτυχίες ωστόσο, εκείνη την περίοδο ο Λιο έπρεπε να κάνει ακόμη μια “προσαρμογή” στη ζωή του για να μπορέσει να αποκτήσει ψυχική ανθεκτικότητα και να αντέξει το βάρος των προσδοκιών. Συνειδητοποιώντας την ένταση του άγχους που μεγάλωνε μέσα του, και δεδομένου πως ήταν και παραμένει εσωστρεφής, εκείνα τα χρόνια αποφάσισε να κάνει ψυχοθεραπεία. Κάτι που όπως έχει δηλώσει, του άλλαξε προς το θετικό τη ζωή, τον έκανε να απολαμβάνει περισσότερο το παιχνίδι καθαυτό. “Έμαθα να μην κρατάω μέσα μου τα συναισθήματά μου και να εκτιμώ τον χρόνο που περνώ με τον εαυτό μου και την οικογένειά μου”, είπε χαρακτηριστικά.
Το “άγκιστρο”
Ο αργεντίνικος όρος “Enganche” σημαίνει “άγκιστρο” και χρησιμοποιείται στο ποδόσφαιρο για να περιγράψει τον κλασικό, παραδοσιακό επιτελικό μέσο. Ή αλλιώς, το κλασικό “δεκάρι”. Όταν οι θρυλικοί μέσοι της ομάδας – οι “εγκέφαλοι” του παιχνιδιού – Τσάβι και Αντρές Ινιέστα αποχώρησαν από το Καμπ Νόου, ο Μέσι αναγκάστηκε να εξελιχθεί για άλλη μια φορά.
Δεν ήταν πλέον μόνο ο εκτελεστής αλλά έγινε ολόκληρη η μηχανή της ομάδας. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων του χρόνων στην Μπαρτσελόνα και της μετέπειτα μετακίνησής του στην Παρί Σεν Ζερμέν, μεταβιβάστηκε στον ρόλο του “enganche”. Οπισθοχωρούσε ακόμα πιο βαθιά για να γίνει ο κύριος οργανωτής, αναλαμβάνοντας τη “μπαγκέτα” του δημιουργού, του ανθρώπου που άλλαζε και όριζε τον ρυθμό του αγώνα. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20 κατέγραψε 22 ασίστ και 25 γκολ.
Το πέρασμά του από τη Γαλλία εδραίωσε περαιτέρω αυτή την αλλαγή. Για πρώτη φορά στην καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο, κατέγραψε περισσότερες ασίστ από ό,τι γκολ σε μια ενιαία σεζόν. Στην Αργεντινή τον περιέγραψαν ως “έναν σκόρερ που έγινε Ινιέστα”. Ενώ η σωματική ταχύτητα των νεανικών του χρόνων άρχιζε να φθίνει, ο Μέσι επένδυσε περισσότερο στο μυαλό του “διαβάζοντας” καλύτερα στρατηγικά το παιχνίδι ώστε να μπορεί να είναι δυο βήματα μπροστά από τους αντιπάλους του.
Η απελευθέρωση του αρχηγού
Παράλληλα με την αλλαγή του σε συλλογικό επίπεδο, συντελέστηκε και η μεταμόρφωση του Μέσι ως ηγέτη της Εθνικής Αργεντινής. Μετά από χρόνια απογοητεύσεων – συμπεριλαμβανομένων τριών χαμένων τελικών σε τρία χρόνια – ο Μέσι αποσύρθηκε για λίγο το 2016. Όταν επέστρεψε, ήταν ένας διαφορετικός παίχτης. Η “ήσυχη, εσωστρεφής ιδιοφυΐα” όπως τον περιέγραφαν, εξελίχθηκε σε έναν αρχηγό που δεν φοβόταν να διαμαρτυρηθεί στους διαιτητές και να βάλει “πλάτη” για τους συμπαίκτες του. Το Κόπα Αμέρικα του 2021 ήταν η λύτρωση. Και η ομάδα του 2022 είχε τον Μέσι ως απόλυτο ήρωα, ως τον άνθρωπο που ήταν εκεί όχι μόνο για να πρωταγωνιστήσει αλλά και για να εμπνεύσει τους υπόλοιπους δίνοντας το 110% στο γήπεδο. Αναδείχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης και πρόσθεσε το σημαντικότερο τρόπαιο στην πλούσια συλλογή του, κάτι που θα ήθελε να επαναλάβει τώρα, με νέους όρους.
“Το ποδόσφαιρο άλλαξε πολύ”, δήλωνε ο Μέσι στον Ζινεντίν Ζιντάν το 2023. “Ο τρόπος παιχνιδιού, τα συστήματα. Το παιχνίδι σήμερα είναι πολύ πιο τακτικό και σωματικό από ό,τι παλαιότερα. Παλαιότερα έβρισκες περισσότερους χώρους” παραδεχόταν. Στην Ίντερ Μαϊάμι αποτελεί το παράδειγμα του “μαέστρου” που φαίνεται να “περπατάει” εξοικονομώντας ενέργεια. Το είδωλο των παιδικών του χρόνων, ο Πάμπλο Αϊμάρ, είπε πρόσφατα: “Ο τωρινός Μέσι είναι ο καλύτερος Μέσι”, εννοώντας πως παρά τη φυσική καταπόνηση της ηλικίας έχει φτάσει στην πιο ώριμή του φάση.
Ίσως η σημαντικότερη στιγμή (μέχρι την επόμενη)
Το νέο κεφάλαιο της ζωής του γράφτηκε στις 7 Ιουλίου του 2026 στην Ατλάντα των ΗΠΑ.
Η Αίγυπτος του Μοχάμεντ Σαλάχ πάλεψε ηρωικά, ίσως αδικήθηκε στα “σημεία” και παραλίγο να αποκλείσει την Αλμπισελέστε. Ανεξάρτητα από τις διαμαρτυρίες των Αιγυπτίων, η εθνική τους κέρδιζε με 2-0 εκμεταλλευόμενη την έλλειψη αμυντικής συνοχής του αντιπάλου. Ο Μέσι έχασε πέναλτι (έγινε μάλιστα ο πρώτος παίχτης στην ιστορία της διοργάνωσης που χάνει δύο πέναλτι στο ίδιο τουρνουά), δυσκολευόταν να βρει χώρους παίζοντας υπό ασφυκτική πίεση και γενικά δεν ήταν στα καλύτερά του. Οι οπαδοί της Αργεντινής στην κερκίδα, έμοιαζαν να έχουν αποδεχθεί τον αποκλεισμό. Ωστόσο, ο Λιονέλ, δεν τον είχε αποδεχθεί, ή τουλάχιστον αποφάσισε να πέσει μαχόμενος, μέχρι τέλους.
Στο 79ο λεπτό έβγαλε ασίστ στον Ρομέρο. Το πλήθος ξύπνησε. Όσοι παρακολουθούσαμε το παιχνίδι, ξέραμε πως ο αρχηγός θα έχει την ευκαιρία του. Τη βρήκε. Και σκόραρε. Ο Παρέδες αποσόβησε έναν σχεδόν τρίτο γκολ των Αιγυπτίων και λίγο μετά, ο Λαουτάρο Μαρτίνες βρήκε τον Έντσο Φερνάντες για το γκολ της νίκης.
Ο Μέσι, για πρώτη φορά στην πολυετή του καριέρα ξέσπασε σε ασταμάτητα κλάματα μπροστά στις κάμερες. Τα δάκρυα δεν ήταν για τα σωματικά και πνευματικά όρια που χρειάστηκε να ξεπεράσει. Ήταν για το γεγονός πως παρέμεινε ακόμη ζωντανός, μέχρι την επόμενη μάχη. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κανείς δεν ξέρει αν η Αργεντινή θα καταφέρει να υπερασπιστεί τον τίτλο της, αν ο Μέσι θα κλάψει ξανά από χαρά σε αυτή τη διοργάνωση. Αυτό που ξέρουμε είναι πως μέσα σε λιγότερα από είκοσι λεπτά είδαμε την αναγέννηση ενός ανθρώπου που έχει κατακτήσει τα πάντα και συνεχίζει να έχει κίνητρο, πολύ απλά γιατί λατρεύει αυτό που κάνει.
“Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια στιγμή λύτρωσης, μια λύτρωση για όλους μας. Ένιωθα έντονο θυμό για το πέναλτι που έχασα και για τον τρόπο που το εκτέλεσα. Ένιωσα ότι σε εκείνη τη σημαντική στιγμή, είχα απογοητεύσει την ομάδα. Αλλά ευτυχώς, ο Θεός μού επιφύλασσε κάτι ξεχωριστό για άλλη μια φορά στο τέλος, και κατάφερα να πετύχω το γκολ της ισοφάρισης. Ήταν μια τεράστια λύτρωση και απέραντη χαρά για εμάς, αλλά και για αυτούς τους οπαδούς που ήρθαν ξανά μέχρι εδώ για να μας δουν” δήλωσε ο Μέσι μετά το ματς.
“Για εμάς δεν είναι ο αρχηγός. Είναι η έμπνευσή μας. Τον βλέπαμε να τα δίνει όλα μέχρι το τέλος. Τον είδαμε να ξεσπάει σε κλάματα. Του είπα να το απολαύσει όσο παίζει στο γήπεδο, γιατί το αξίζει”, είπε ο Λαουτάρο Μαρτίνες. “Θα δώσουμε τα πάντα για τους εαυτούς μας, αλλά περισσότερο για εκείνον επειδή μας έχει προσφέρει τόσα”.
“Ο Μέσι παίζει ποδόσφαιρο για στιγμές σαν αυτές. Λατρεύει να παίζει, να νιώθει την μπάλα, να νιώθει το συναίσθημα και θέλουμε να το απολαμβάνει μέχρι την τελευταία στιγμή, γιατί μόλις αποσυρθείς, το μετανιώνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Τον ευχαριστούμε που δημιουργεί όσες περισσότερες αναμνήσεις μπορεί προτού βάλει τέλος στην καριέρα του”, ήταν τα λόγια του προπονητή του, Λιονέλ Σκαλόνι.
Και όπως λένε οι “Muchachos”, “στον ουρανό βλέπουμε τον Ντιέγκο μαζί με τους γονείς του να δίνουν δύναμη στον Λιονέλ”.
