Έτυχε να ζούμε σε μια περίοδο ιστορικών αλλαγών, κοινωνικών, πολιτικών, εργασιακών, οικονομικών, πολιτισμικών. Η κλασσική κοινωνία του περασμένου αιώνα αποδομήθηκε, καταδικάστηκε και οδηγήθηκε στην αγχόνη του περιορισμού του πληθυσμού και της ελευθεριότητας. Ηθικές αξίες και αρχές παραφράστηκαν στο βωμό του μοντέρνου, του κιτς και του δήθεν. Η επικοινωνία αντικαταστάθηκε από συναισθήματα μετρίου βάθους, like και ανασφάλεια.
Του Πέτρου Σαντ
Top model, macho man, Ferrari και κότερα προβάλλονται καθημερινά μέσω των ΜΜΕ και των περιοδικών ενώ ευθύς έγιναν ο παράδεισος του κάθε πικραμένου. Το Αμερικάνικο όνειρο απέκτησε οικουμενικότητα με την παγκοσμιοποίηση και κάθε λογής κίνημα πρόβαλε το νέο ήθος και το must ή το political correct.
Η χειραφέτηση της γυναίκας και η τοποθέτησης της στο βάθρο της ίσης μεταχείρισης πολλές φορές παρέμεινε στα λόγια, άλλες πάλι προσέδωσε εξουσίες που έφεραν αντίθετα αποτελέσματα τροφοδοτώντας μία αέναη κόντρα με το αντρικό φύλλο. Ο ανταγωνισμός δύο διαφορετικών όντων και η συνεχόμενη σύγκριση διαφορετικών πλασμάτων μέσα από το πρίσμα του «εγώ», οδήγησε στον πόλεμο. Και εκεί χάθηκαν όλα.
Η γυναίκα ως δυνατότερη και εκμεταλλευόμενη ακούσια την τεράστια εξουσία που έχει πάνω στον άνδρα, στην προσπάθειά της να επιβληθεί, κατάφερε να τον τσαλακώσει και να τον αποκαθηλώσει από το θρόνο του βασιλιά. Ο άντρας χαμένος και αμαθής να φέρει δεύτερο ρόλο ή συρρικνώθηκε ή άσκησε βία με τρομερά και αδιανόητα αποτελέσματα. Η φιλοσοφία απούσα, η νουθεσία αδύνατη, η επιστήμη ανώριμη η κοινωνία χαμένη.
Η ανισορροπία που επέφερε ο πόλεμος άντρα – γυναίκας οδηγεί στην πλήρη αποσύνθεση της κοινωνίας. Ας αναρωτηθεί κάποιος ο οποίος θέλει να πρεσβεύει το «ισχυρό» φύλλο. Από που προήλθε; Που σχηματίστηκε και «ανδρώθηκε» πριν βγει στον κόσμο; Τι έχει ως φετίχ στην ζωή του; Τι ως φυλαχτό; Στον θρόνο της πριγκίπισσας ποια ανεβάζει; Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω είναι φυσικά μία. Την γυναίκα. Την γυναίκα σύζυγο, την γυναίκα μάνα, την γυναίκα ερωμένη, την γυναίκα αγκαλιά, την γυναίκα σύντροφο, την γυναίκα όλα.
Αυτή η διαπίστωση σήμερα μέσα στον θόρυβο των influencer και των image makers, στην ξεφτίλα της εικόνας του μόνιμα γυμνού, στην προβολή της επίθεσης του τρίτου φύλλου, στην αρρενοποίηση του «ωραίου φύλλου» φαντάζει σχεδόν αδύνατη. Μα είναι όμως η πραγματικότητα ότι ο άντρας υπάρχει χάρη στην γυναίκα, ζει για την γυναίκα και τελικά στον πυρήνα της συμπαντικής του κατάστασης, στο κέντρο του έχει πάλι ένα θηλυκό στοιχείο που δεν είναι άλλο από την ψυχή του. Ναι, η ψυχή του άντρα είναι γένους θηλυκού.
Και διαφυλάσσοντας την ψυχή του διαφυλάσσει όλες τις γυναίκες του κόσμου και αντίστροφα διαφυλάσσοντας την ακεραιότητα όλων των γυναικών του κόσμου διαφυλάσσει την ίδια του την ψυχή. Τις γυναίκες λοιπόν όσοι θέλουν να λέγονται άντρες τις αγγίζουν μόνο με την ψυχή τους. Ούτε καν με λουλούδια. Ο ρόλος του άντρα στην σημερινή κοινωνία είναι ο ίδιος όπως ήταν πάντοτε. Να προστατεύει να αγαπάει, να λατρεύει, να θεοποιεί την γυναίκα και με αυτό τον τρόπο να προστατεύει την ίδια του την ψυχή.
Εφημερίδα Polis
