Υπάρχει ένας άνθρωπος που δεν χρειάζεται αξιολόγηση.
Έχει αξιολογήσει μόνος του τον εαυτό του.
Και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.
Καλύτερος στη δουλειά.
Καλύτερος στην πολιτική.
Καλύτερος στις αποφάσεις.
Καλύτερος στις ιδέες.
Καλύτερος ακόμη και στα πράγματα που δεν έχει κάνει ποτέ.
Το ωραίο είναι ότι δεν τον βασανίζουν αμφιβολίες.
Οι αμφιβολίες είναι για τους υπόλοιπους.
Αν κάτι πάει καλά, το είχε προβλέψει.
Αν πάει στραβά, φταίνε οι άλλοι.
Αν κάποιος πετύχει, κάτι ύποπτο συμβαίνει.
Κι αν κάποιος διαφωνήσει μαζί του, προφανώς… δεν έχει καταλάβει το μεγαλείο.
Το μόνο περίεργο είναι ότι όσο περισσότερο εξηγεί πόσο σπουδαίος είναι, τόσο περισσότερο οι γύρω του ψάχνουν να βρουν… πού ακριβώς φαίνεται.
Πάντως το βραβείο το πήρε. Το απένειμε ο ίδιος στον εαυτό του.
Ομόφωνα.
