Υπάρχει τελευταία μια ενδιαφέρουσα πολιτική σχολή, η υποψηφιότητα χωρίς υποψηφιότητα.
Δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα. Ούτε απόφαση, ούτε ομάδα, ούτε ένας άνθρωπος επισήμως δίπλα. Για την ακρίβεια, δεν έχει ειπωθεί καν το βασικό, το «κατεβαίνω» βρε αδερφέ.
Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει καθόλου την προεκλογική δραστηριότητα. Κριτική στους πάντες, συμβουλές προς πάσα κατεύθυνση, παρατηρήσεις, υποδείξεις και το γνωστό σηκωμένο δάχτυλο για το πώς θα έπρεπε να γίνονται όλα.
Το καλύτερο κλίμα πάντως καταγράφεται στα καφενεία. Εκεί υπάρχουν χαμόγελα, χτυπήματα στην πλάτη, «προχώρα», «μαζί σου» και γενικότερα μια ατμόσφαιρα που, αν μεταφερόταν αυτούσια στην κάλπη, θα είχαμε τελειώσει πριν καν αρχίσουμε.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Άλλο αυτός που σου λέει «προχώρα» πάνω από τον καφέ και άλλο αυτός που, όταν έρθει η ώρα, θα πει δημόσια «προχωράω μαζί σου».
Γιατί μέχρι στιγμής ακούμε πολλούς να τον ενθαρρύνουν, αλλά κανέναν να ανακοινώνεται. Βέβαια, χρόνος υπάρχει. Μπορεί να εμφανιστεί ομάδα. Μπορεί να υπάρξουν ονόματα. Μπορεί στο τέλος να υπάρξει και υποψηφιότητα.
Μέχρι τότε όμως έχουμε ένα μικρό πολιτικό παράδοξο: Η κριτική έχει ανακοινωθεί. Οι συνεργάτες αναζητούνται. Και η υποψηφιότητα… θα ενημερώσει.
