Από τα χωράφια στα οικόπεδα και πίσω — Και τώρα… πανηγυρίζουν για το μπάχαλο που οι ίδιοι έφτιαξαν
Σε μια ακόμα επίδειξη θεσμικού… αυτοσαμποτάζ, η κυβέρνηση φέρνει νέα νομοθετική ρύθμιση για να λύσει το πρόβλημα που μόνη της δημιούργησε. Τα χωράφια που έγιναν οικόπεδα, ξανάγιναν χωράφια, και τώρα πάνε πάλι να τα κάνουν… οικόπεδα. Ή όπως λέμε πιο απλά, σε δουλειά να βρισκόμαστε, να φτιάχνουμε και να ξεφτιάχνουμε.
Με τον γνωστό αυτισμό του διοικητικού μας κράτους και την ταχύτητα χελώνας με καούρα, η νέα ρύθμιση φιλοδοξεί να επαναφέρει την «πολυοδομική κανονικότητα» σε εκατοντάδες οικισμούς, ιδίως όσους έχουν κάτω από 2.000 κατοίκους. Για τους άλλους… υπομονή και καλή τύχη.
Η ρύθμιση εισάγει, λέει, δύο νέα «εργαλεία» πολεοδομικού σχεδιασμού. Τη Ζώνη Ανάπτυξης Οικισμού και την Περιοχή Ελέγχου Χρήσεων Γης. Εργαλεία, φυσικά, που στα χέρια του ελληνικού κράτους καταλήγουν συνήθως σε… σκουριασμένα γρανάζια χωρίς λάδι, και με τις οδηγίες χρήσης χαμένες από το 1992.
Όλη αυτή η νομική αναμπουμπούλα έχει προκαλέσει χάος σε δεκάδες περιοχές της χώρας, από το Πήλιο ως την Κρήτη και από την Ανατολική Αττική μέχρι το Αρέθινο. Ολόκληροι οικισμοί έμειναν στον αέρα επειδή το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε παλαιότερα όρια που είχαν καθοριστεί με αποφάσεις νομαρχών — αποφάσεις που για χρόνια εξυπηρετούσαν χιλιάδες πολίτες, μέχρι να ανακαλύψουν στο ΣτΕ ότι ήταν… νομικά προβληματικές.
Και αφού πρώτα τα κάνανε όλα μπάχαλο, σήμερα έρχονται να διορθώσουν το… δικό τους μπάχαλο. Με το γνωστό θράσος, όχι μόνο δεν απολογούνται, αλλά τολμούν και να αυτοσυγχαίρονται.
Ε, ναι λοιπόν. Αν το να βάζεις φωτιά στο σπίτι σου και μετά να ρίχνεις κουβάδες με νερό λέγεται «πολιτική επιτυχία», τότε ας δώσουμε και μετάλλια.
Γιατί αυτή η χώρα έχει καταφέρει το ακατόρθωτο, να γκρεμίζει μόνη της τα θεμέλια, να τα ξαναχτίζει στραβά, και να κόβει και κορδέλα όταν τελειώσει.
Μάρκος Αντώνιος
