Αλαζονεία, ευτελισμός, ελαφρότητα. Το τρίπτυχο που θα έπρεπε να αποφεύγουν πρωτίστως όσοι κυβερνούν και προεδρεύουν. Αλλά είναι αυτοί που πολιτεύονται με βάση αυτό.
Περιστατικό πρώτο: Ένας υπουργός, που έχει επιφορτιστεί με την κυβερνητική ενημέρωση, μια μέρα χάνει εντελώς το μέτρο, κατά το κοινώς λεγόμενον «ξεφεύγει» και επιδίδεται σε μπούλινγκ εναντίον δημοσιογράφου μέσα στην Αίθουσα Τύπου: θυμώνει με τις ερωτήσεις, του αφαιρεί το λόγο και τον απειλεί με νομικές συνέπειες, επειδή υπέπεσε στο…κακούργημα της παραποίησης λεγομένων του. Όποιος διαβάσει το σχετικό διάλογο θα καταλάβει αμέσως ότι ο υπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος απλώς ξέφυγε. Τέτοιο «αδίκημα» δεν υφίσταται και ευτυχώς που το κατάλαβε ή κάποιοι τον συγκράτησαν και δεν έκανε μήνυση, διότι θα γελούσαν και τα τσιμέντα κάποιας αίθουσας δικαστηρίου της Ευελπίδων.
Γιατί έγιναν όλα αυτά; Πρώτον, διότι ο Παύλος Μαρινάκης δυσκολεύεται να διαχειριστεί προπαγανδιστικά την τραγωδία στη Χίο με τους νεκρούς μετανάστες. Και, δεύτερον, διότι και αυτός, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, έχει καταληφθεί από την αλαζονεία της εξουσίας, που σημαίνει: λένε και κάνουν ό,τι θέλουν, επειδή δεν έχουν αντίπαλο στις δημοσκοπήσεις.
Περιστατικό δεύτερο: Μια πολιτική αρχηγός (Ζωή Κωνσταντοπούλου) πάει σε ένα Αστυνομικό Τμήμα και καταθέτει μήνυση εναντίον ενός υπουργού (Άδωνις Γεωργιάδης). Ο υπουργός αυτός ανακοινώνει υπερηφάνως ότι ένας φίλος του αστυνομικός τον ενημέρωσε ξημερώματα για τη μήνυση και καταφεύγει σε μια ευτελιστική περιγραφή της σκηνής κατάθεσής της, λέγοντας (ο υπουργός) ότι η μηνύτρια αρχηγός πήγε στο Α.Τ με όχι κατάλληλη περιβολή (robe de champre, γαλλιστί). Ο υπουργός βρίσκεται σε πόλεμο με την αρχηγό(«εγώ θα σε κλείσω φυλακή», την απειλεί εκείνος, «είσαι ελεεινό υποκείμενο», λέει εκείνη). Και, μολονότι είναι δεινός στην προπαγάνδα, δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι η χρησιμοποίηση εκ μέρους του ενός αστυνομικού υπαλλήλου σε ρόλο πληροφοριοδότη αποτελεί ατόπημα. Και, επιπλέον, ότι η περιγραφή της αμφίεσης μιας αντιπάλου δεν απαντά στο ατόπημα αυτό, αλλά συνιστά ευτελισμό για το δημόσιο βίο.
Περιστατικό τρίτο: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας καλεί σε συνάντηση τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Και αμέσως μετά γίνεται κάτι το πρωτοφανές. Από την Προεδρία διοχετεύεται σε μέσα ενημέρωσης άτυπη ενημέρωση γι’ αυτά που συζητήθηκαν. Και ας πούμε ότι η διαρροή πως ο Τσίπρας συμφωνεί με την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος είναι θεμιτή, διότι αφορά ένα θεσμικό ζήτημα (αν και πρόσφατα, σε δημόσια ομιλία του, είχε πει άλλα για τις επιδιώξεις του πρωθυπουργού με την επικείμενη αναθεώρηση). Όμως, η διαρροή από το Προεδρικό Μέγαρο για το πότε ο πρώην πρωθυπουργός σχεδιάζει να ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος («δεν βιάζεται») συνιστά πρωτοφανή πρακτική, τέτοιες διαρροές δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ. Είτε τις έκανε αυθαίρετα το Γραφείο Τύπου της Προεδρίας είτε με την έγκριση του Προέδρου είναι(επιεικώς…) ελαφρότητα.
Αλαζονεία, ευτελισμός, ελαφρότητα. Το τρίπτυχο που θα έπρεπε να αποφεύγουν πρωτίστως όσοι κυβερνούν και προεδρεύουν. Αλλά είναι αυτοί που πολιτεύονται με βάση αυτό.
Σημεία των καιρών…
news247.gr
