Τις πληγές τους μετρούν οι κάτοικοι στην ευρύτερη Ανατολική Μάνη την οποία έπληξε ισχυρό μπουρίνι ανήμερα Δεκαπενταύγουστου, προκαλώντας έντονα πλημμυρικά φαινόμενα και σοβαρά προβλήματα στις υποδομές.
Σοβαρά προβλήματα και πλημμύρες προκάλεσε ισχυρή νεροποντή στην Ανατολική Μάνη. Χρειάστηκε η επέμβαση σωστικών συνεργείων της Πυροσβεστικής για την παροχή βοήθειας σε εγκλωβισμένους
Από τη ραγδαία βροχόπτωση οδηγοί παρασύρθηκαν από χειμάρρους μέσα στα αυτοκίνητά τους, ενώ μία γυναίκα τραυματίστηκε ότι χτύπησε κεραυνός το όχημά της. Οι κάτοικοι στη Μάνη περιέγραψαν το φαινόμενο ως πρωτόγνωρο για την εποχή.
Η βροχή ήταν ιδιαίτερα έντονη και διήρκεσε περίπου δύο ώρες, ενώ κατά τη διάρκειά της υπολογίζεται ότι έπεσαν περίπου 140 τόνοι νερού ανά στρέμμα στην ευρύτερη περιοχή. Τα μεγαλύτερα προβλήματα καταγράφηκαν στην περιοχή του Οιτύλου, στο Καραβοστάσι, στην Αλύπα, στα Κοκκάλα, στην Έξω Νύμφη, στη Λάγια και στο Πόρτο Κάγιο.
Ο μετεωρολόγος Θοδωρής Κολυδάς εξηγεί σε ανάρτησή του, τους πιθανούς λόγους που να οδήγησαν στην καταστροφική αυτή καταιγίδα.
Η ανάρτηση του Θοδωρή Κολυδά:
«ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
Η βροχόπτωση που σημειώθηκε στη Μάνη στις 15 Αυγούστου 2026 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της δυσκολίας πρόγνωσης έντονων, τοπικών καταιγίδων. Το ICON-EU προέβλεπε μέγιστο 24ώρου μόλις 6,5 mm, η δορυφορική εκτίμηση NASA GPM–IMERG έφθασε τοπικά περίπου τα 97 mm ενώ ο σταθμός του ΕΑΑ/meteo.gr στην Κοκκάλα Μάνης κατέγραψε στις 15 Αυγούστου 141 mm βροχής μέσα σε περίπου 4 ώρες.Μάλιστα, μόνο στο διάστημα περίπου 16:30–17:30 καταγράφηκαν 68 mm σε μία ώρα, την ώρα που η καταιγίδα παρουσίαζε τη μεγαλύτερη ένταση. . Η μεγάλη αυτή απόκλιση πιθανότατα συνδέεται με συνδυασμό μεσοκλιμακικών και τοπογραφικών παραγόντων.
Η σύγκλιση μεταξύ βορειοανατολικών ανέμων, που σχετίζονταν με το ενισχυμένο μελτέμι, και υγρότερης νοτιοδυτικής ροής φαίνεται ότι δημιούργησε ευνοϊκές συνθήκες ανύψωσης. Σημαντικό ρόλο πιθανόν έπαιξε και η μικρής κλίμακας κυκλωνική κυκλοφορία νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου, το αποκαλούμενο στη μετεωρολογική μας αργκό «χαμηλό του Ιωάννου».
Παράλληλα, η απότομη ορογραφία της Μάνης και του Ταϋγέτου ενίσχυσε την κατακόρυφη κίνηση, ενώ δεν αποκλείεται επαναλαμβανόμενη ανάπτυξη καταιγίδων πάνω στην ίδια περιοχή».
