Living room family: Τι σημαίνει ο όρος και γιατί αυτό θέλει κάθε Millenial οικογένεια

Στη σημερινή εποχή, όπου οι οθόνες και οι προσωπικοί χώροι έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητας, είναι πιο εύκολο από ποτέ για τα παιδιά να κλειστούν στο δωμάτιό τους με ένα tablet ή ένα κινητό στο χέρι. Όμως οι οικογένειες που επιλέγουν να περνούν χρόνο μαζί στο σαλόνι, κερδίζουν κάτι πολύ πιο σημαντικό: τη σύνδεση.
Οι ειδικοί αποκαλούν αυτή τη δυναμική «living room family» και είναι ακριβώς αυτό που ακούγεται: μια οικογένεια που επιδιώκει συνειδητά να περνά χρόνο μαζί σε έναν κοινό χώρο. Αντί να απομονώνεται ο καθένας στο δωμάτιό του, μαζεύεστε στον καναπέ για να διαβάσετε ένα βιβλίο, να φτιάξετε ένα παζλ στο τραπεζάκι ή να δείτε όλοι μαζί μια σειρά στο Netflix.
Στο σπίτι της οικογένειας Χανταμπάκη στην Ισπανία ένα αντικείμενο στο σαλόνι ξεχωρίζει
Όπως και η ιδέα της «οικογένειας που μαζεύται γύρω από το τραπέζι της κουζίνας», έτσι και η «η οικογένεια που συγκεντρώνεται στο σαλόνι» δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι δεσμοί χτίζονται φυσικά, χωρίς κόπο, χωρίς πρόγραμμα, μέσα από τη συνήθεια της συνύπαρξης. Ακόμη κι αν ο χρόνος αυτός δεν είναι πάντα οργανωμένος ή «ποιοτικός», το απλό γεγονός ότι βρίσκεστε μαζί κάνει τα παιδιά να νιώθουν πιο άνετα, υποστηριγμένα και δεμένα.

Η ειδικός στην ψυχική υγεία εφήβων Caroline Fenkel, DSW, εξηγεί:
«Η ιδέα του όρου living room family αναδεικνύει την αξία της καθημερινής συντροφικότητας, όχι με πίεση, αλλά με ρυθμό. Όταν η οικογένεια έχει έναν κοινό, φιλόξενο χώρο όπου όλοι νιώθουν άνετα να βρεθούν, δημιουργούνται μικρές στιγμές που στο τέλος χτίζουν μια βαθιά και σταθερή σχέση».
Γιατί οι mellenials αναζητούν αυτό το δέσιμο;
Μια τέτοια οικογένεια βλέπει τους κοινόχρηστους χώρους του σπιτιού ως τον φυσικό πυρήνα της καθημερινότητας. Όπως λέει η Dr. Fenkel:
«Εκεί όπου τα μέλη της οικογένειας αισθάνονται ευπρόσδεκτα να μαζευτούν, να χαλαρώσουν, να συζητήσουν ή απλώς να μοιραστούν τη μέρα τους».
Όταν η παρουσία στο σαλόνι γίνεται κάτι το φυσικό, τα παιδιά αντιλαμβάνονται τους γονείς ως διαθέσιμους και παρόντες, ακόμη κι αν καθένας κάνει το δικό του πράγμα. Αυτή η σταθερή, ήσυχη παρουσία δημιουργεί ένα αίσθημα ασφάλειας και ανήκειν.

Η κλινική ψυχολόγος Tamar Z. Kahane, PsyD, προσθέτει ότι αυτή η συνύπαρξη δεν ωφελεί μόνο τη σχέση γονέα-παιδιού, αλλά ενισχύει και τις κοινωνικές δεξιότητες των παιδιών. Μέσα στο κοινό περιβάλλον, τα παιδιά παρατηρούν, ακούν, μιμούνται, μαθαίνουν πώς να επικοινωνούν, να περιμένουν τη σειρά τους, να συνυπάρχουν.
Πώς μπορείς να δημιουργήσεις τη δική σου συνθήκη στο σαλόνι
Αν θέλεις να φέρεις αυτή τη φιλοσοφία στη δική σου καθημερινότητα, ξεκίνα κάνοντας το σαλόνι έναν χώρο ανοιχτό και ζεστό.Δημιούργησε μικρές γωνιές για παιχνίδι, διάβασμα ή μικρές κατασκευές.Δεν χρειάζεται τίποτα περίτεχνο, ακόμα κι ένα καλάθι με βιβλία ή μαρκαδόρους αρκεί.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι να περνάς κι εσύ χρόνο εκεί.
Δεν έχει σημασία αν δουλεύεις στον υπολογιστή, χαζεύεις στο κινητό ή ξεφυλλίζεις ένα περιοδικό. Η απλή παρουσία σου λειτουργεί σαν μαγνήτης για τα παιδιά και τα ενθαρρύνει να καθίσουν κοντά σου, να μοιραστούν τη στιγμή.
Αν δεν έχετε σαλόνι, μην ανησυχείς. Όπως τονίζει η Dr. Kahane, κάθε κοινός χώρος μπορεί να γίνει τόπος σύνδεσης, ένα τραπέζι, η κουζίνα, ακόμη κι ένα υπνοδωμάτιο. Αυτές οι μικρές καθημερινές αλληλεπιδράσεις διδάσκουν στα παιδιά ευελιξία, αντοχή στην απογοήτευση και την ικανότητα να συνυπάρχουν με σεβασμό.
Και φυσικά, δεν χρειάζεται να γίνεται αυτό κάθε μέρα. Οι απαιτήσεις της δουλειάς και των προγραμμάτων διαφέρουν για κάθε οικογένεια. Αρκεί να ορίσεις κάποιες σταθερές στιγμές, όπως ένα βράδυ Παρασκευής ή ένα κυριακάτικο απόγευμα για να επανασυνδέεστε.