Η Κωνσταντίνα Λουλάκη ανήκει σε εκείνη τη γενιά γυναικών που δεν εγκλωβίζονται σε μία μόνο ταυτότητα. Την έχουμε γνωρίσει μέσα από την τέχνη, τη δημόσια έκθεση, τη συλλογική δράση. Σήμερα, όμως, επιλέγει να μιλήσει χωρίς τίτλους και χωρίς προστατευτικά φίλτρα. Με λόγο καθαρό και στάση συνειδητή, τοποθετείται για όσα τη διαμόρφωσαν, για όσα την απασχολούν και για όσα προς το παρόν, αφήνει ανοιχτά. Μια συζήτηση που δεν υπόσχεται απαντήσεις για το μέλλον, αλλά φωτίζει με ειλικρίνεια το παρόν.
Συνέντευξη στην εφημερίδα POLIS
Ποια είναι η Κωνσταντίνα Λουλάκη σήμερα, αν αφήσουμε στην άκρη τίτλους, ρόλους και δημόσιες εικόνες;
Είμαι ένας άνθρωπος σε διαρκή κίνηση. Μια γυναίκα που προσπαθεί καθημερινά να ισορροπήσει ανάμεσα σε όσα αγαπά, όσα πιστεύει και όσα οφείλει. Με ενδιαφέρει να εξελίσσομαι, να μαθαίνω και να παραμένω αληθινή πρώτα απέναντι στον εαυτό μου και μετά απέναντι στους άλλους.
Η εμπειρία σου στο The Voice of Greece τι άλλαξε μέσα σου ως άνθρωπο και όχι μόνο ως καλλιτέχνιδα;
Με έμαθε να εμπιστεύομαι περισσότερο τη φωνή μου, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να εκτίθεμαι χωρίς φόβο και να αποδέχομαι ότι η εξέλιξη περνά πάντα μέσα από την τόλμη και την πειθαρχία. Ήταν μια δυνατή εμπειρία αυτογνωσίας.
Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις «ναι» στην προεδρία του Πολιτιστικού Συλλόγου Διώνης Πικερμίου «Η Διώνη»;
Η ανάγκη να προσφέρω ουσιαστικά στον τόπο όπου ζω. Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια· είναι συνοχή, μνήμη και μέλλον. Πίστεψα στην ομάδα, στο όραμα και στη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας.
Έχεις ήδη κατέβει σε δημοτικές εκλογές. Τι κράτησες και τι άφησες πίσω από εκείνη την εμπειρία;
Κράτησα την επαφή με τον κόσμο και την αξία του διαλόγου. Άφησα πίσω μου τον ενθουσιασμό χωρίς στρατηγική. Σήμερα βλέπω τα πράγματα πιο ώριμα και πιο σφαιρικά.
Η ενεργή παρουσία σου στον πολιτιστικό σύλλογο είναι καθαρά κοινωνική επιλογή ή μπορεί να ιδωθεί και ως προπομπός για κάτι ευρύτερο;
Είναι ξεκάθαρα κοινωνική επιλογή. Από εκεί και πέρα, πιστεύω ότι όταν κάποιος είναι ενεργός και συνεπής, όλα αξιολογούνται στην πράξη. Δεν λειτουργώ με προαποφασισμένα σενάρια.
Σε απασχολεί σοβαρά το ενδεχόμενο να σε δούμε ξανά υποψήφια στις δημοτικές εκλογές του 2028 και, αν ναι, με ποιον επικεφαλής;
Είναι νωρίς για τέτοιες συζητήσεις. Με ενδιαφέρει πρώτα να φανώ χρήσιμη εκεί όπου βρίσκομαι τώρα. Αν ποτέ προκύψει κάτι, θα βασιστεί σε πρόσωπα, αξίες και συγκεκριμένο όραμα όχι απλώς σε ονόματα.
Πώς χωρούν στην ίδια ζωή η τέχνη, η συλλογική δράση και η τοπική πολιτική χωρίς να ακυρώνει το ένα το άλλο;
Όταν υπάρχει κοινός πυρήνας αξιών, όχι μόνο χωρούν αλλά αλληλοσυμπληρώνονται. Η τέχνη με κρατά ανθρώπινη, η συλλογική δράση με κρατά γειωμένη και η ενασχόληση με τα κοινά μου θυμίζει την ευθύνη.
Πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα σήμερα να εκτίθεται δημόσια, χωρίς να εγκλωβίζεται σε στερεότυπα;
Είναι δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο. Τα στερεότυπα υπάρχουν, όμως σπάνε μόνο όταν συνεχίζεις να εμφανίζεσαι με συνέπεια, γνώση και αυθεντικότητα χωρίς να ζητάς άδεια.
Αν αυτή η περίοδος της ζωής σου είχε έναν τίτλο, ποιος θα ήταν;
«Συνειδητή πορεία». Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν γίνεται βιαστικά.
