Σοβαρές νομικές ενστάσεις για τη διάταξη, με την οποία απορρίφθηκε η ανάσυρση της δικογραφίας των υποκλοπών από το αρχείο, διατύπωσε ο πρώην Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στο 2o Συνέδριο του Επιστημονικού Συνδέσμου Δικηγόρων «Οι Ποινικολόγιοι» που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη.
Επικαλούμενος το άρθρο 43 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, υποστήριξε ότι αρκεί να «αναφαίνονται» νέα στοιχεία ή περιστατικά για να δικαιολογείται επανεξέταση της υπόθεσης, χωρίς να έχουν προφανώς αποδειχθεί.
Τόνισε δε, ότι το ποινικό ακροατήριο αποτελεί τον κατεξοχήν χώρο ανάδειξης νέων στοιχείων και σημείωσε πως τα πρακτικά και το αποδεικτικό υλικό της δίκης, ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, συγκροτούν έναν νέο, πληρέστερο φάκελο.
«Δεν έχουν αναφανεί στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία και δεν γίνεται επίκληση αυτών από έχοντες έννομο συμφέρον, οι οποίοι μπορούν να είναι εγκαλούντες;» διερωτήθηκε, εκφράζοντας την άποψη ότι υπήρχε επαρκής βάση, ώστε να διαταχθεί περαιτέρω προκαταρκτική εξέταση.
Ο κ. Βενιζέλος στάθηκε στο ζήτημα της εξαίρεσης του ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκαν οι σχετικές διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. «Πιο πολύ με προβλημάτισε το πώς ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός της χώρας αντιλαμβάνεται και εφαρμόζει τα άρθρα 14 και επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για τους λόγους εξαίρεσης και για την υποχρέωση δήλωσης αποχής των δικαστικών προσώπων», επισήμανε.
Καταλήγοντας, τόνισε ότι η δοκιμασία του κράτους δικαίου αφορά πρωτίστως τη δικαστική εξουσία και ότι οι δικαστικοί λειτουργοί οφείλουν να λειτουργούν με θεσμική ουδετερότητα, πλήρη αιτιολόγηση και ουσιαστικό σεβασμό στις δικονομικές εγγυήσεις.
