Στο 65’ η φάση: ο Μουζακίτης επιχειρεί ντρίμπλες κοφτές, πάει να πει ότι τώρα που απέκτησε …αέρα, αυξάνει τις κινήσεις στο ρεπερτόριό του. Εξω από την περιοχή «ζαλίζει» τους παίκτες του Παναθηναϊκού και τον ανακόπτουν με φάουλ. Ποιος το χτύπησε; Στη μπάλα ήταν ο Τσικίνιο και ο νεαρός μέσος. Οσοι πόνταραν στην εμπειρία του Πορτογάλου, έχασαν. Γιατί ο Μουζακίτης δοκίμασε το σουτ με το αριστερό που όμως έβγαλε ο Ντραγκόφσκι.
Δύο στιγμές, ισάριθμες «φωνές» που επιβεβαιώνουν ότι ο μικρός έχει μεγαλώσει για τα καλά. Από τη μια κατάφερε να …μπερδέψει τους αντιπάλους και από την άλλη τον άφησε ο Τσικίνιο να χτυπήσει το φάουλ και αυτό σαφώς σημαίνει πολλά για έναν νεαρό παίκτη: τον παραδέχονται, έχει γίνει αποδεκτός για το ταλέντο από τους συμπαίκτες του. Θα μπορούσε δε να ειπωθεί πως ο Μουζακίτης ήταν εκ των καλύτερων του Ολυμπιακού στο ντέρμπι με το Τριφύλλι, κάλυψε χώρους, μέτρησε χιλιόμετρα και εν τέλει τον ένιωσαν για τα καλά οι χαφ των Πρασίνων.
Μολονότι έχει baby face ο Μουζακίτης, ήταν πολύ …επιθετικός και συνάμα αποτελεσματικός στα μαρκαρίσματα που επιχείρησε, αλλά και στο πώς άνοιγε το παιχνίδι, ελέγχοντας παράλληλα τον ρυθμό.
Το πώς αυτό το ντέρμπι έμεινε στο 1-1, μοιάζει με λύση σταυρόλεξου για απαιτητικούς παίκτες. Ο Ολυμπιακός ήταν ανώτερος. Μια «σιδερένια ομάδα». Κυρίως γιατί με τον Μεντιλίμπαρ στον πάγκο δείχνει εξαιρετικά τακτοποιημένος και με ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν τι να κάνουν την κάθε στιγμή. Πού να σταθούν.
Αν θα «παγώσουν» το παιχνίδι ή αν θα επιτεθούν. Δείγμα πως τακτικά το σύνολο είναι αυτό που λέμε «στρωμένο». Ακόμη και με παίκτη λιγότερο, ενώ ο ΠΑΟ με το αριθμητικό πλεονέκτημα δεν έβρισκε λύσεις και έδειχνε βραχυκυκλωμένος. Όταν έχεις την καλύτερη άμυνα στην Ευρώπη πώς αλήθεια θα δεχθείς γκολ από αντίπαλο με τη χειρότερη επίθεση από τους διεκδικητές του τίτλου ή αν το προτιμά διαφορετικά κάποιος, με την ένατη καλύτερη επίθεση της Λίγκας;
Φαντάζει κάτι δύσκολο-αν και τελικά συνέβη και ήρθε το γκολ με πέναλτι του Ιωαννίδη. Παράβαση που καταλογίστηκε με τη χρήση VAR λες και ένας ρέφερι επιπέδου τελικού Τσάμπιονς Λιγκ να έχει ανάγκη μόνιμα το ηλεκτρονικό μάτι για να τα βγάζει πέρα στο χορτάρι. Οσο δε για την αποβολή του Κοστίνια και ενώ ο Τζούρισιτς ανάμεσα στον Πορτογάλο μπακ και τον Ρέτσο έχει χάσει τη μπάλα και απλά πασχίζει να σταθεί όρθιος, τι να πεις.
Η μπάλα πήγαινε κατευθείαν στα χέρια του Τζολάκη και δεν βρισκόταν στην κατοχή του Σέρβου μέσου. Να τη χαρακτηρίσεις «αυστηρή»; Μάλλον θα πέσεις έξω. Δεν είναι αυτό. Είναι απλά υπερβολική η κάρτα. Αφήστε που και πάλι ένας elite ρέφερι ήθελε «βοήθεια»…
