Κατά το κοινώς λεγόμενο, τρία πράγματα δεν πρέπει να ποινικοποιούνται στην Ελλάδα: η πολιτική, οι κουμπαριές και οι φιλίες. Βέβαια συχνά και τα τρία διαπλέκονται με τέτοιον τρόπο ώστε χωρούν στην ίδια δικογραφία, αλλά ας σταθούμε στην περίπτωση της πολιτικής.
Εδώ, λοιπόν, υπάρχει μία… παρανόηση ή ένα χοντρό δούλεμα. Διότι η ιδέα για ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ως προς το συγκεκριμένο θέμα, δεν ήρθε από την αντιπολίτευση, αλλά από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η δικογραφία έχει όγκο 3.000 σελίδων. Αν, κατά την κυβέρνηση, δεν προκύπτει η παραμικρή ευθύνη για τους υπουργούς της, όφειλε να την κάνει φύλλο-φτερό σε μία Προανακριτική, προκειμένου να την αποδομήσει. Και αν ήθελε να αποφύγει το δράμα των συνεδριάσεων, ας την έστελνε στο Δικαστικό Συμβούλιο, όπως κάνει με Καραμανλή και Τριαντόπουλο. Βέβαια το να έχεις τέσσερις πρώην υπουργούς στο Δικαστικό Συμβούλιο είναι κομματάκι δύσκολο προς διαχείριση.
Ομως ακόμα πιο δύσκολο είναι να καλύπτεις δύο υπουργούς για τους οποίους έχει βουήξει ο τόπος. Οσο και αν τους σκεπάσεις, τα πόδια θα προεξέχουν. Αλλά και οι ελεγχόμενοι πρώην υπουργοί γιατί να κρύβονται; Σε τέτοιες περιπτώσεις, αν είσαι διάφανος και άσπιλος, πας και στήνεσαι μόνος σου στην αίθουσα και καλείς την Προανακριτική να συνεδριάσει.
Αν ο Πρωθυπουργός συζητούσε το θέμα με τον παλιό εαυτό του, όταν ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης, θα είχε πρόβλημα συνείδησης. Διότι εκείνος ο εαυτός θα του έλεγε ότι η Εξεταστική αποτελεί εμπαιγμό και η κάλυψη προς τους υπουργούς ισοδυναμεί με συνενοχή. Και ίσως να του θύμιζε ότι η στάση που τηρεί τώρα δείχνει αδυναμία, σαν να μετράει το μπόι του Βορίδη πιο ψηλό από όσο στην πραγματικότητα είναι. Εκτός και αν σκέφτεται ότι με αυτήν την υπόθεση πιέζει και το δικό του ανάστημα.
Η απάντηση στους μαφιόζικους διαλόγους που έρχονται στη δημοσιότητα με σαφείς αναφορές προς τους υπουργούς, δεν μπορεί να είναι μία Εξεταστική με λαογραφικό και ιστορικό χαρακτήρα. Ούτε φυσικά η λήθη, κάτω από τις πετσέτες της παραλίας και τις εξαγγελίες της ΔΕΘ.
Εχουμε μπροστά μας μία πρωτοφανή υπόθεση εκμαυλισμού της κοινωνίας με πολιτική καθοδήγηση. Και αν μας σοκάρει το ύφος του «Φραπέ» στις τηλεφωνικές του συνομιλίες, ας αναλογιστούμε και από πού αντλούσε τόση αυτοπεποίθηση.
news247.gr
