Όταν ένας Δήμος υπογράφει διεθνείς συμφωνίες (ακόμα και αν λέγονται μνημόνια), αυτές οφείλουν να περάσουν από το Δημοτικό Συμβούλιο ή έστω από την Δημοτική Επιτροπή.
Η υπογραφή τους σε ένα Μουσείο, ανάμεσα σε δώρα και παπύρους, χωρίς προηγούμενη λήψη απόφασης, μετατρέπει μια διεθνή συνεργασία σε «ιδιωτική υπόθεση» της παράταξης του Δημάρχου.
Αν η διοίκηση ισχυριστεί ότι «δεν χρειαζόταν απόφαση γιατί είναι απλές προθέσεις», τότε υποτιμά την ίδια την κινεζική αποστολή και τον Δήμαρχο της Qitaihe. Αν είναι τόσο σημαντικό ώστε να βγαίνουν δελτία τύπου για «στέρεες βάσεις» και «γέφυρες», τότε είναι αρκετά σημαντικό ώστε να το ψηφίσουν οι εκπρόσωποι των δημοτών.
Η ανάρτηση βρίθει από hashtags και φωτογραφίες, αλλά δεν αναφέρει πουθενά τον αριθμό απόφασης που εξουσιοδοτεί τον Αντιδήμαρχο και τον Σύμβουλο να υπογράψουν.
Αρα, αν η Δημοτική Αρχή θεωρεί τα Μνημόνια Συνεργασίας “μπακαλόχαρτα” χωρίς καμία αξία, οπότε οφείλει να εξηγήσει στους δημότες γιατί αναλώνεται σε επικοινωνιακές φιέστες κενού περιεχομένου. Αν όμως έχουν την παραμικρή πολιτική ή διοικητική βαρύτητα, η συστηματική απόκρυψή τους από το Δημοτικό Συμβούλιο συνιστά βαριά περιφρόνηση των θεσμών.
Με εκτίμηση,
ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΠΑΝΟΥ
Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Μαραθώνος
ΕΜΕΙΣ-ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ
