Με ανάρτησή του στα social media, ο Θωμάς Μαυρόγονατος βάζει τα πράγματα στη θέση τους, ξεκαθαρίζοντας ότι η Αποκριά στον Δήμο Ραφήνας–Πικερμίου παραμένει ανοιχτή, δωρεάν και χωρίς αποκλεισμούς. Με ανθρώπινο λόγο, απευθύνεται στους γονείς, στους φίλους και στους συνοδοιπόρους της πόλης, υπογραμμίζοντας ότι στη γιορτή της Ραφήνας δεν περισσεύει κανείς.
Η ανάρτηση:
Στην Αποκριά της Ραφήνας-Πικερμίου δεν περισσεύει κανείς.
Η Αποκριά στον Δήμο Ραφήνας–Πικερμίου είναι και θέλουμε να παραμείνει μια γιορτή χαράς, συμμετοχής και συνύπαρξης. Μια γιορτή που χωράει όλα τα παιδιά, όλες τις οικογένειες, όλους όσοι αγαπούν αυτή την πόλη.
Θέλω να απευθυνθώ πρώτα απ’ όλα στους γονείς. Σε εσάς που αγωνιάτε δικαίως για τα παιδιά σας, που θέλετε ίσες ευκαιρίες, ανοιχτές δράσεις και στιγμές χαράς χωρίς αποκλεισμούς.
Να είστε βέβαιοι ότι ο Δήμος ποτέ δεν είχε πρόθεση να ζητήσει χρήματα από παιδιά ή οικογένειες για τη συμμετοχή στις αποκριάτικες εκδηλώσεις.
Η Αποκριά μας ήταν, είναι και θα είναι ανοιχτή και δωρεάν για όλους.
Φέτος, μάλιστα, έχει γίνει μεγάλη και συντονισμένη προσπάθεια ώστε η γιορτή να είναι πλούσια, ζωντανή και συλλογική. Εκτός από την αποκριάτικη παρέλαση, στην κεντρική πλατεία της Ραφήνας θα πραγματοποιηθούν πολλά happenings, με ζωντανή μουσική, δρώμενα, παραδοσιακά στοιχεία και τη συμμετοχή των πολιτιστικών συλλόγων της πόλης μας.
Όλοι δίνουν ψυχή και χρώμα στη γιορτή, έχει προετοιμαστεί και το καθιερωμένο κάψιμο του καρνάβαλου, μαζί με πολλές ακόμη δράσεις για μικρούς και μεγάλους.
Θα ήθελα, όμως, να μιλήσω και στους φίλους, στους ανθρώπους που συμμετέχουμε μαζί στα κοινά, που κρίνουν, που αγαπούν αυτή την πόλη και θέλουν το καλό της. Ο διάλογος είναι απαραίτητος. Η ευαισθησία είναι θεμιτή. Ας μη χάνουμε, όμως, την ουσία και το συνολικό έργο για μία μόνο νότα.
Όπως λέει και η φράση: «μην πυροβολείτε τον πιανίστα» γιατί η μουσική της γιορτής παίζεται από πολλούς, με κόπο, αγάπη και κοινό σκοπό.
Στην Αποκριά του Δήμου μας δεν περισσεύει κανείς. Χωράνε όλοι, παιδιά, γονείς, σύλλογοι, φίλοι, συνοδοιπόροι.
Ας συναντηθούμε, λοιπόν, εκεί που μας ενώνει η χαρά.
Γιατί η γιορτή δεν ανήκει σε λίγους. Ανήκει σε όλους.
