Επικρατεί η ευρέως διαδομένη αντίληψη ότι η διοίκηση στην Ελλάδα είναι ένα απέραντο διαφθορείο. Το οποίο αποτελούν μόνο συμβιβασμένοι, υποταγμένοι, ξεπουλημένοι και πάνω απ’ όλα διεφθαρμένοι υπάλληλοι, από την κορυφή έως τη βάση. Και υπάλληλοι που, αν δεν είναι διεφθαρμένοι, υποτάσσονται στη νοοτροπία «πού να μπλέκω τώρα» .
Η όζουσα υπόθεση των κοινοτικών επιδοτήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ) έδειξε ότι δεν είναι (μόνο) έτσι. Ότι υπάρχουν και άνθρωποι με αίσθηση του καθήκοντος ή απλώς έντιμοι, που αψηφούν τις ταλαιπωρίες και τις απειλές. Υπάρχουν και υπάλληλοι που κάνουν καλά τη δουλειά τους και σε αυτούς οφείλουμε όσα μαθαίνουμε το τελευταίο διάστημα. Ένα ταπεινό «εύγε» τους αξίζει.
Πρώτη περίπτωση η ανώτερη υπάλληλος του ΟΠΕΚΕΠΕ Παρασκευή Τυχεροπούλου, η οποία ερεύνησε πτυχές του σκανδάλου και αντιστάθηκε σε όλες τις πιέσεις να το συγκαλύψει. Πήγε κόντρα σε προέδρους του Οργανισμού, αγνόησε τη μέθοδο Βορίδη-Αυγενάκη και οδήγησε στο δικαστήριο μερικούς από τους λωποδύτες.
Δεύτερη περίπτωση οι εισαγγελείς που ασχολήθηκαν με την υπόθεση. Είτε είναι η Ρουμάνα Λάουρα Κοβέσι, την οποία απειλούσε πέρσι για άλλη υπόθεση ο υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης, είτε η Ελληνίδα Πόπη Παπανδρέου, την οποία ήθελαν να «ξεκωλώσουν» οι ψευτόμαγκες Κρητικοί «φραπέδες» και «χασάπηδες». Το ότι οι γυναίκες αυτές ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ουδόλως μειώνει την αξία της επιτυχίας τους. Αντίθετα, εκθέτει όσους(και όσες) εγχωρίους συναδέλφους τους είτε εκτελούν προθύμως τις εντολές της εκτελεστικής εξουσίας είτε δεν ασχολούνται με όζουσες υποθέσεις και τις βάζουν στο αρχείο με τη νοοτροπία «άσε μη μπλέξουμε».
Τρίτη περίπτωση η αρμόδια υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία, κατ΄εντολήν των εισαγγελέων, παρακολούθησε τις εγκληματικές ομάδες και μας έκανε όλους κοινωνούς των ανατριχιαστικών διαλόγων που κυκλοφορούν παντού αυτές τις μέρες. Δεν ξέρω πώς αισθάνονταν οι υπάλληλοι αυτοί των 1000-1500 ευρώ, όταν άκουγαν νταήδες και λωποδύτες εισπράκτορες να ομολογούν συναλλαγές με φίλους τους υπουργούς(μια αηδία θα την αισθάνονταν…), αλλά ένα ξεχωριστό «μπράβο» το αξίζουν. Ναι, εντάξει, «τη δουλειά τους έκαναν», αλλά υπάρχει κι άλλος τρόπος να γίνει «η δουλειά». Να ενημερώσουν τους «από πάνω» και τα αποκαλυπτικά ευρήματα να φτάσουν στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κουτσουρεμένα, έτσι ώστε οι νταήδες και λωποδύτες και οι υψηλοί προστάτες τους να πίνουν ανενόχλητοι τον «φραπέ» τους.
Σε όλους αυτούς τους έντιμους υπαλλήλους -του ΟΠΕΚΕΠΕ, της Εισαγγελίας και της Αστυνομίας- οφείλουμε την αποκάλυψη του σκανδάλου. Ξεσκέπασαν τη βοριδηδοαυγενάκειο μέθοδο εξαγοράς συνειδήσεων και ψήφων και υποχρέωσε τον πρωθυπουργό να πει «αποτύχαμε». Αυτούς τους υπαλλήλους πρέπει να φωνάξει στο Προεδρικό Μέγαρο ο Τασούλας και να τους βραβεύσει, αντί να να ασχολείται με τα «απόρρητα»(σιγά το κρατικό μυστικό…) πρακτικά μιας σύσκεψης πολιτικών αρχηγών του 2015.
Σε αυτούς τους ανθρώπους προσωποποιείται η αληθινή έννοια του καθήκοντος, όπως την αποτυπώνει ο αρχαίος Μένανδρος: «Πράττων τα σαυτού, μη τα των άλλων σκόπει» (Κάνοντας εσύ αυτά που πρέπει, μην κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι)…
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ
