Η περίπτωση του Αγίου Νικολάου δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ακόμη ένα αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο διοικείται διαχρονικά ο Δήμος μας: χωρίς σταθερό στρατηγικό σχεδιασμό, χωρίς συνέχεια στις διεκδικήσεις και με αποσπασματικές ενέργειες όταν τα προβλήματα έχουν πλέον φτάσει μπροστά μας.
Η Ραφήνα σηκώνει εδώ και δεκαετίες ένα τεράστιο βάρος από τη λειτουργία του λιμανιού. Κυκλοφοριακή συμφόρηση, περιβαλλοντική επιβάρυνση, πίεση στο παραλιακό μέτωπο και στην καθημερινότητα των κατοίκων. Κι όμως, οι παλαιότερες διοικήσεις αρκούνταν, ως “αντιστάθμισμα” για όλα αυτά τα προβλήματα, στην εκμετάλλευση του χώρου στάθμευσης απέναντι από το Δημαρχείο.
Την ίδια στιγμή, μέσα σε όλα όσα όφειλε διαχρονικά να διεκδικεί ο Δήμος από τον Οργανισμό Λιμένος και την Πολιτεία, δεν κατοχυρώθηκε ούτε το αυτονόητο: το ιστορικό σύμβολο της Ραφήνας, το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και ο περιβάλλων χώρος του, να έχει ουσιαστική σύνδεση και έλεγχο από την ίδια την πόλη.
Σήμερα η κ. Τσεβά διαπιστώνει ότι ο Δήμος χρειάζεται άδεια για να πραγματοποιήσει εκεί μία εκδήλωση. Το πρόβλημα όμως δεν γεννήθηκε σήμερα. Η κ. Τσεβά βρίσκεται για πολλά χρόνια στα δημοτικά πράγματα και επί σειρά ετών σε θέσεις διοίκησης. Η πολιτική ευθύνη, επομένως, δεν εξαντλείται στο να διαπιστώνεις ένα πρόβλημα όταν αυτό πλέον εκδηλώνεται. Είναι να έχεις προβλέψει, σχεδιάσει και διεκδικήσει εγκαίρως.
Η δική μας θέση στη ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ είναι εδώ και πολλά χρόνια ξεκάθαρη: ο Δήμος χρειάζεται στρατηγικό σχέδιο και όχι διοίκηση της στιγμής. Για εμάς είναι αυτονόητο ότι η Ραφήνα και το Πικέρμι πρέπει να αποκτήσουν δεσμευτικό στρατηγικό πλάνο 15ετίας, που θα περιλαμβάνει τις μεγάλες υποδομές, το λιμάνι, τις μετακινήσεις, το περιβάλλον, τη δημοτική περιουσία και τις σταθερές διεκδικήσεις της πόλης. Γιατί μόνο έτσι ένας Δήμος σχεδιάζει πραγματικά το αύριο των πολιτών του.
Χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, ακόμη και η καθημερινότητα παραμένει στάσιμη. Και οι μεγάλες διεκδικήσεις καταλήγουν σε ανακοινώσεις, αντιδράσεις και αποσπασματικές κινήσεις.
Ο Άγιος Νικόλαος πρέπει να αποτελεί σταθερή διεκδίκηση της Ραφήνας. Όχι επειδή σήμερα δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα, αλλά επειδή μια σοβαρή πόλη γνωρίζει τι θέλει να προστατεύσει και τι θέλει να κερδίσει για τις επόμενες γενιές.
