Μη μου πειράζετε το παιδί. Είναι ευαίσθητο. Έκανε μια μικρή αταξία, τη μία δηλαδή… συνέχεια κάνει, νόμιζε πως δεν το είδε κανείς και, όταν κατάλαβε ότι το πήραν χαμπάρι, στεναχωρήθηκε.
Όχι τόσο για την αταξία. Περισσότερο που το κατάλαβαν. Και τι κάνει ένα παιδί όταν το πιάνουν με το χέρι στο βάζο με τα μπισκότα; Τρέχει στη μαμά. «Μαμάαα… με πειράζουν!»
Και η μαμά, όπως κάθε καλή μαμά, αντί να ρωτήσει τι έκανε το καμάρι της, ψάχνει ποιος τόλμησε να το στεναχωρήσει.
Μην ανησυχείς, αγόρι μου. Θα τους τραβήξει η μαμά το αυτί. Εσύ μόνο την επόμενη φορά, όταν κάνεις την αταξία, κοίτα τουλάχιστον να μη σε πάρουν χαμπάρι.
Γιατί μεγαλώσαμε πια. Και κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε τη διαφορά ανάμεσα στο
«με πειράζουν» και στο «με κατάλαβαν»… γιατί έπεται και συνέχεια και να είναι σίγουρος πως θα πέσει πολύ “ξύλο”!
