Μια διαφορετική διάσταση στη χθεσινή μεγάλη μουσική βραδιά στον Άγιο Νικόλαο δίνει με ανάρτησή της η Δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου, Δήμητρα Τσεβά, επαναφέροντας στο προσκήνιο ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια αποτελεί μία από τις πλέον ιδιαίτερες εκκρεμότητες για τη Ραφήνα: τη σχέση της πόλης με τη Χερσαία Ζώνη του λιμένα.
Αφορμή στάθηκε, όπως αναφέρει η ίδια, το γεγονός ότι για να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση στον Άγιο Νικόλαο χρειάστηκε προηγουμένως έγγραφη άδεια, καθώς ο συγκεκριμένος χώρος βρίσκεται εντός της Χερσαίας Ζώνης Λιμένα και, συνεπώς, υπό τη διαχείριση του Οργανισμού Λιμένος Ραφήνας.
Το θεσμικό υπόβαθρο του ζητήματος είναι υπαρκτό και ξεπερνά κατά πολύ τη συγκεκριμένη εκδήλωση. Ο ΟΛΡ είναι ο φορέας διαχείρισης της Χερσαίας Ζώνης, ενώ το 100% των μετοχών του Οργανισμού βρίσκεται στο Υπερταμείο. Έτσι, χώροι που για τους κατοίκους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης, της ιστορίας και της καθημερινότητας της Ραφήνας υπάγονται σε ένα διαφορετικό καθεστώς διοίκησης και διαχείρισης.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ουσία της παρέμβασης. Η Δήμητρα Τσεβά δεν περιορίζεται στο περιστατικό της συναυλίας. Ανοίγει ευθέως τη συζήτηση για το ποιος πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο στους χώρους που βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό και είναι ιστορικά συνδεδεμένοι με τη Ραφήνα, ενώ ταυτόχρονα καλεί τις δημοτικές παρατάξεις να αφήσουν στην άκρη τις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις και να συγκροτήσουν κοινό μέτωπο διεκδίκησης.

Με τη χαρακτηριστική φράση «Να μη ζητάμε άδεια για τον ίδιο μας τον τόπο», η Δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου γράφει:
Να μη ζητάμε άδεια για τον ίδιο μας τον τόπο.
Χθες το βράδυ, στον Άγιο Νικόλαο, ζήσαμε μια υπέροχη μουσική βραδιά.
Μαζί με τη χαρά για αυτή την όμορφη βραδιά, υπήρχε και μια βαθιά πικρία.
Ο Άγιος Νικόλαος, ένας χώρος άρρηκτα δεμένος με την ιστορία και την ψυχή της Ραφήνας, βρίσκεται εντός της χερσαίας ζώνης του λιμένα και ανήκει στη διαχείριση του Οργανισμού Λιμένος Ραφήνας και του Υπερταμείου.
Για να πραγματοποιήσει ο Δήμος την χθεσινή εκδήλωση, χρειάστηκε έγγραφη άδεια. Ζητήσαμε, δηλαδή, άδεια για έναν χώρο της ίδιας μας της πόλης, που δημιούργησαν και μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας.
Αυτό δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό. Και, κυρίως, δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους.
Η Δημοτική Αρχή δίνει καθημερινά έναν δύσκολο αγώνα για την προάσπιση της δημοτικής περιουσίας και τη διεκδίκηση όσων δικαιωματικά ανήκουν στην τοπική κοινωνία. Δυστυχώς, αντί αυτή η προσπάθεια να αποτελέσει κοινό μέτωπο, ορισμένοι εκλεγμένοι εκπρόσωποι επιλέγουν την εύκολη οδό της διαρκούς αντιπαράθεσης και των επιθέσεων κατά της Δημοτικής Αρχής.
Αντί για διχασμό και καθημερινές αντιπαραθέσεις, χρειάζεται να ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα.
Η προστασία του τόπου μας δεν έχει “παραταξιακό” χρώμα και δεν προσφέρεται για μικροπολιτική εκμετάλλευση. Απαιτεί ενότητα, σοβαρότητα και κοινή προσπάθεια.
Η Ραφήνα πρέπει να έχει λόγο στους χώρους που αποτελούν μέρος της ιστορίας, της ζωής και της ψυχής της.

