Υπάρχουν στιγμές στα δημοτικά συμβούλια που περνούν απαρατήρητες. Και υπάρχουν και εκείνες που, μέσα σε μία φράση, συμπυκνώνουν μια ολόκληρη πραγματικότητα.
Χθες ήταν μια τέτοια στιγμή.
Ο Ανδρέας Βασιλόπουλος, με μια παρέμβαση που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία ή επιφανειακή, κατέθεσε δημόσια αυτό που, όπως φαίνεται, συζητείται χαμηλόφωνα εδώ και πάρα πολύ καιρό. Με καθαρό λόγο, χωρίς υπερβολές, αλλά με σαφή πολιτική στόχευση, μετά από ένα “παρών” σε ψήφιση θέματος του Αντιδημάρχου, σημείωσε:
«Το βλέπουμε, κύριε Διαγγελάκη. Παρών είσαστε μόνιμα».
Μια φράση που ειπώθηκε απλά, αλλά λειτούργησε σχεδόν αποκαλυπτικά. Όχι γιατί εισήγαγε κάτι καινούργιο, αλλά γιατί κατέγραψε δημόσια κάτι που μέχρι τώρα έμενε στη σφαίρα της σιωπηρής παρατήρησης.
Ίσως, μάλιστα, αυτή η τοποθέτηση να λειτούργησε εκτονωτικά για πολλούς μέσα στην αίθουσα. Για αιρετούς που είχαν αντιληφθεί την ίδια εικόνα, αλλά δεν είχαν επιλέξει να την εκφράσουν δημόσια. Με αυτή την έννοια, η παρέμβαση Βασιλόπουλου φαίνεται να κάλυψε — πολιτικά — όχι μόνο την αντιπολίτευση, αλλά και ευρύτερα το σώμα.
Και δεν είναι μόνο η χθεσινή συνεδρίαση. Υπενθυμίζεται ότι αντίστοιχη στάση «παρών» είχε καταγραφεί και στον Αραφήνειο Δρόμο, τον πλέον εμβληματικό αθλητικό θεσμό του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου. Ένα γεγονός που, εκ των πραγμάτων, εντείνει τον προβληματισμό, δεδομένου ότι αφορά τον πυρήνα των αρμοδιοτήτων της συγκεκριμένης αντιδημαρχίας.
Όταν μια τέτοια επιλογή επαναλαμβάνεται, παύει να εκλαμβάνεται ως συγκυριακή. Αρχίζει να αποκτά πολιτικά χαρακτηριστικά. Ερμηνεύεται, αξιολογείται και — αναπόφευκτα — δημιουργεί ερωτήματα.
Πρόκειται για μια στάση συνειδητής αποστασιοποίησης; Για μια επιλογή ουδετερότητας ή εμμονής με κάποιον ή κάτι;
Απαντήσεις δεν έχουν δοθεί. Και ίσως αυτό είναι το πιο ουσιαστικό στοιχείο της υπόθεσης.
Γιατί, σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα δεν παραμένει ατομικό. Σε ένα διοικητικό σχήμα, η πολιτική λειτουργία των μελών του αντανακλά συνολικά στη διοίκηση. Οι επιλογές, οι ρόλοι και οι στάσεις δεν είναι αποκομμένα στοιχεία συνθέτουν την εικόνα της.
Και έτσι, το ερώτημα που αναδύεται δεν αφορά μόνο τον Αντιδήμαρχο. Επιστρέφει, με φυσικό τρόπο, στο επίπεδο της διοίκησης και της πολιτικής της ευθύνης και φυσικά την ίδια την Δήμαρχο που τον αφήνει στη θέση αυτή.
Η χθεσινή παρέμβαση Βασιλόπουλου δεν έκλεισε τη συζήτηση.
Την άνοιξε δημόσια αυτή τη φορά, αφού είπε κάτι που το λένε οι πάντες…
