Από τις προεκλογικές δεσμεύσεις στην πολιτική υπεκφυγή
Γράφει ο Βαγγέλης Μπουρνούς
Μπορεί, άραγε, μια δήμαρχος να υπόσχεται προεκλογικά την άμεση ανανέωση της σύμβασης παραχώρησης στον συνεταιρισμό «ΜΕΛΤΕΜΙ» – μια σύμβαση που ο προκάτοχός της αρνιόταν να αγγίξει, κρίνοντάς την χρονικά άτοπη, αφού λήγει το 2027 – και σήμερα να δηλώνει… αδυναμία;
Πού πήγε η αποφασιστικότητα των προεκλογικών της λόγων; Πού χάθηκε η αξιοπιστία του πολιτικού της λόγου;
Γιατί, στα πρώτα ζόρια, η βαρώνη Μινχάουζεν επιλέγει την προσφιλή τακτική της μετάθεσης ευθυνών, πετώντας το «μπαλάκι» στον προκάτοχό της, όταν μόνο εκείνη δεσμευόταν δημόσια για την άμεση επίλυση;
Αν γνώριζε εξαρχής πως δεν μπορούσε να τηρήσει την υπόσχεσή της, γιατί την έκανε; Για τα ψηφαλάκια; Για την πολυπόθητη καρέκλα;
Και τώρα;
Τι λένε όλοι εκείνοι που την πίστεψαν, την προώθησαν, που διακινούσαν υποσχέσεις και εγγυήσεις για λογαριασμό της;
Ήταν απλοί συμμέτοχοι ή συνένοχοι σε μια καλοστημένη πολιτική εξαπάτηση;
Πώς γίνεται – και κυρίως μέχρι πότε – να ανεχόμαστε τέτοια αφερεγγυότητα χωρίς καμία συνέπεια;
Και ποιος πληρώνει τελικά το τίμημα αυτής της υποκρισίας;
Μήπως όλοι εμείς;
Ένα είναι σίγουρο: η σημερινή δήμαρχος, μέρα με τη μέρα, επιβεβαιώνει πως είναι ακατάλληλη για τη θέση που κατέχει. Ένας αγιάτρευτος φορέας πολιτικού ψεύδους, που έχτισε το αφήγημά της πάνω σε ανέξοδες υποσχέσεις.
Και δεν είναι μόνη.
Έχει συνενόχους.
Γιατί κάποιοι – ιδίως μέσα στη μικρή μας κοινότητα – κυοφόρησαν, διέδωσαν και στήριξαν το ψεύδος της.
Και τώρα που πλησιάζει η ώρα της αλήθειας, επιχειρούν να αποποιηθούν το πικρό ποτήρι.
Μάταια.
Εφημερίδα Polis
