Την περασμένη Πέμπτη ένα κατώτερο δικαστήριο (Μονομελές Πλημμελειοδικείο) εξέδωσε μια απόφαση-καταπέλτη. Kαταδίκασε τέσσερις ιδιώτες, οι οποίοι με παράνομο λογισμικό παρακολουθούσαν τη… μισή Ελλάδα.
Η κατάσταση στο δημόσιο βίο γίνεται όλο και πιο θλιβερή.
Αυτή θα ήταν μια κοινότοπη διαπίστωση, με την έννοια ότι κάτι τέτοια λέμε, ακούμε και διαβάζουμε σε πολλές φάσεις της πολιτικής μας ζωής.
Άρα, έχουμε και τώρα μία από τα ίδια; Όχι δα. Διότι τώρα η κατάσταση έχει ξεφύγει, πλησιάζουμε προς την απόλυτη εξαχρείωση. Με βασικούς υπεύθυνους δύο: τους ασκούντες την εξουσία (και δεν είναι μόνο ο Μητσοτάκης, θα πούμε ονόματα στη συνέχεια) και τα (περισσότερα) Μέσα Ενημέρωσης. Η δεύτερη λέξη, ενημέρωση, τίθεται κατ΄ ευφημισμόν.
Ιδού η αφορμή για όλα αυτά.
Την περασμένη Πέμπτη ένα κατώτερο δικαστήριο (Μονομελές Πλημμελειοδικείο) εξέδωσε μια απόφαση-καταπέλτη. Κυριολεκτικά, η λέξη εδώ δεν εμπεριέχει καμιά υπερβολή σαν κι αυτές που συνηθίζουμε εμείς οι γραφιάδες. Kαταδίκασε τέσσερις ιδιώτες, οι οποίοι με παράνομο λογισμικό παρακολουθούσαν τη…μισή Ελλάδα (υπουργούς, πολιτικούς αρχηγούς, αρχηγούς του Στρατεύματος, δημοσιογράφους κ.α).
Τρεις επισημάνσεις:
- Κατά διαβολική σύμπτωση, τα ίδια πάνω κάτω πρόσωπα παρακολουθούνταν και από την κρατική μυστική υπηρεσία, αλλά-ω του θαύματος-η ΕΥΠ απαλλάχθηκε από κάθε κατηγορία με αποφάσεις ανώτατων δικαστηρίων και εισαγγελέων, ακριβώς όπως ήθελε η κυβέρνηση.
- Πρόσωπα από τους καταδικασθέντες ιδιώτες είχαν σχέση- φιλική, κοινωνική, επαγγελματική- με ανθρώπους της εξουσίας (Πλεύρης,Δημητριάδης).
- To δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση αποφάσισε να τη στείλει στον εισαγγελέα για περαιτέρω έρευνα, διότι διαπίστωσε ότι μπορεί να υπάρχουν και πρόσθετες ποινικές ευθύνες των καταδικασθέντων, αλλά και άλλων προσώπων.
Ας προσέξουμε τώρα τα εξής στοιχεία:
Πρώτον, τα περισσότερα φιλοκυβερνητικά μέσα «έθαψαν» την απόφαση. Αν κάποιος πολίτης εμπιστευόταν την ενημέρωσή του μόνο σε «μεγάλες» ιστοσελίδες με φιλοκυβερνητικό προσανατολισμό δεν θα έπαιρνε χαμπάρι τίποτα. Η είδηση ήταν είτε εξαφανισμένη είτε «θαμμένη» τόσο που χρειαζόταν αξίνα και φτυάρι για να τη βρει κανείς. Την επομένη, ημέρα Παρασκευή, μόνο μία εφημερίδα (ΤΑ ΝΕΑ) την είχε πρώτο θέμα.
Δεύτερον, ο δικηγόρος υποστήριξης της κατηγορίας Ζαχαρίας Κεσσές είπε δημόσια ότι μόνο εννέα από τα θύματα πήγαν στο δικαστήριο για να καταθέσουν. Και κατονόμασε τα άλλα, που δεν πήγαν. Διαβάστε ποιοι είναι: Χατζηδάκης, Γεραπετρίτης, Δένδιας, Χρυσοχοίδης, Γεωργιάδης, Θεοδωρικάκος, Βορίδης, Σκέρτσος, Κικίλιας, Κεφαλογιάννη, Κεραμέως. Δηλαδή, 11 εν ενεργεία υπουργοί. Επίσης, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Φλώρος και της Αστυνομίας Καραμαλάκης.
Επιπλέον, ο άνθρωπος που είχε επιφορτιστεί με την πολιτική εποπτεία της ΕΥΠ- η οποία παράλληλα με το Predator παρακολουθούσε πολιτικούς, στρατηγούς και δημοσιογράφους- και, όταν αποκαλύφθηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη, παραιτήθηκε, συνέχισε την προσφιλή του εκφοβιστική τακτική: έστειλε εξώδικο στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος τον κατέταξε στους δύο κορυφαίους υπεύθυνους γι’ αυτό το άγος.
Τέτοιο πολιτικό θράσος σαν αυτό του Γρηγόρη Δημητριάδ η όντως σπανίζει ακόμα και μεταξύ των πιο προκλητικών ανθρώπων της εξουσίας. Οι οποίοι, προφανώς, υπολογίζουν ότι θα είναι διαρκώς στην εξουσία και στο απυρόβλητο και δεν τους περνάει από το μυαλό αυτό που έχει πει ο αρχαίος Αγάθων: «…ο άρχοντας πρέπει να θυμάται ότι δεν θα άρχει για πάντα».
Συμπέρασμα: κορυφαίοι υπουργοί-θύματα των παρακολουθήσεων δεν είδαν, δεν άκουσαν και δεν διάβασαν τίποτα. Σιωπούν αιδημόνως, αντί να έχουν φέρει τα πάνω-κάτω για να μάθουν γιατί τους παρακολουθούσαν. Το ποιοι το γνωρίζουν πλέον: οι καταδικασθέντες «ιδιώτες» και η κρατική ΕΥΠ, που έχει απαλλαγεί.
Για παράδειγμα, πώς είναι δυνατόν υπουργοί σε κρίσιμα πόστα (Εξωτερικών, Άμυνας κ.α) να σιωπούν μετά από αυτήν την απόφαση; Πώς είναι δυνατόν επίδοξοι αρχηγοί του μεγαλύτερου κόμματος, όπως ο Νίκος Δένδιας ή άλλοι «ατρόμητοι» που δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω, κατατροπώνουν «κομμουνιστές» κτλ, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, να «ποιούνται την νήσσαν»; Η διατήρηση της θέσης είναι πάνω απ’ όλα; Πάνω και από την, έστω στοιχειώδη, αξιοπρέπεια;
ΥΓ: Όσο για τη στάση μεγάλης μερίδας των μέσων ενημέρωσης, πού «έθαψαν» ένα τόσο σημαντικό γεγονός, απλώς επιβεβαιώνει, για άλλη μια φορά, την εξάρτησή τους (όχι από τους τηλεθεατές, ακροατές και αναγνώστες τους, τους οποίους περιφρονούν και εξαπατούν, αλλά) από την κυβερνητική εξουσία, η οποία μοιράζει δουλειές και χρήμα στα αφεντικά τους.
Πολιτικό και επιχειρηματικό συμφέρον είναι ταυτισμένα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Γι’ αυτό να προσέχουμε τι και από ποιους ακούμε και διαβάζουμε. Γι’ αυτό η εμβληματική ρήση του Τζορτζ Όργουελ «όλη η προπαγάνδα είναι ψέματα, ακόμα κι όταν λέει την αλήθεια» είναι τραγικά επίκαιρη. Να είστε, να είμαστε, υποψιασμένοι…
