Έχοντας την πείρα από τις εξελίξεις της περιόδου 1989-1993, ο σημερινός Μητσοτάκης δεν μπορεί να είναι καθόλου ήσυχος.
Στη μεταπολιτευτική πολιτική μας ιστορία ένα έτος έχει αποτυπωθεί με το χαρακτηρισμό «βρώμικο»: το 1989. Ήταν τότε που σκάνδαλα και σκανδαλολογία «περικύκλωσαν» την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έφεραν την(εκλογική) πτώση της, οδήγησαν τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο και στην ιδιόμορφη συνεργασία Δεξιάς και Αριστεράς, με κατάληξη τη διακυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Βεβαίως, αυτό που οι νικητές της περιόδου περίμεναν να έρθει στη συνέχεια, δηλαδή η μεγάλη αποδυνάμωση έως και διάλυση του ΠΑΣΟΚ, δεν ήρθε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου αθωώθηκε, η θεωρία του «βρώμικου ‘89» επιβεβαιώθηκε δικαστικά (και μάλιστα προεδρεύοντος του τότε προέδρου του Αρείου Πάγου, πολιτικού φίλου του τότε πρωθυπουργού), η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατέρρευσε υπό το βάρος δικών της σκανδάλων και όλα ήρθαν τούμπα. Μέσα σε τρία χρόνια το ΠΑΣΟΚ κατήγαγε περιφανή νίκη(1993) και ο Ανδρέας έσπασε το μεταπολιτευτικό ρεκόρ κατακτώντας τρίτη πρωθυπουργική θητεία.
Τι σχέση έχουν αυτά τα προ 30 τριών και πλέον δεκαετιών γεγονότα με το σήμερα; Οι ομοιότητες και οι διαφορές θα φανούν στη συνέχεια.
Πρώτον, η υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη κυβέρνηση της ΝΔ βρίσκεται στο τέλος της δεύτερης θητείας της, όπως και εκείνη του ΠΑΣΟΚ την περίοδο του 1989.
Δεύτερον, όπως τότε έτσι και σήμερα η κυβέρνηση πιέζεται από τουλάχιστον δύο σκανδαλώδεις υποθέσεις: τις υποκλοπές και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μια δικαστική απόφαση, που καταδίκασε τέσσερις ιδιώτες και η αδιαμφισβήτητη εμπλοκή της κρατικής ΕΥΠ (υπάγεται στον πρωθυπουργό και την επόπτευε ο πρώην γραμματέας του, που δεν έχει βουλευτική ασυλία…), έχει αναστατώσει το Μέγαρο Μαξίμου. Διότι είναι άδηλο τι μπορεί να βγάλουν οι περαιτέρω έρευνες. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρά την «αθώωση» των Βορίδη και Αυγενάκη από την πλειοψηφία της ΝΔ στη Βουλή, αναζωπυρώνεται, καθώς αναμένεται νέα δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για κυβερνητικούς βουλευτές και είναι πολύ δύσκολο να μην αρθεί η ασυλία τους.
Τρίτον, υπό το βάρος αυτών των υποθέσεων, ο κ. Μητσοτάκης δέχεται εισηγήσεις, έως και πιέσεις(είναι ενδεικτική η στάση φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης), να προκηρύξει(ακόμα και πολύ) πρόωρες εκλογές, ώστε να προλάβει το ενδεχόμενο τσουνάμι σκανδάλων και τις δικαστικές περιπλοκές. Όμως, υπάρχουν δύο εμπόδια που δυσκολεύουν την ενδεχόμενη απόφαση του πρωθυπουργού. Πρώτον, ο πόλεμος: δεν μπορεί να γίνουν εκλογές Μάιο-Ιούνιο, αν πέφτουν πύραυλοι στη γειτονιά μας. Και, δεύτερον, η λήξη της θητείας των επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων στις 30 Ιουνίου. Φυσικά, ο κ. Μητσοτάκης δεν θα απεμπολούσε εύκολα το δικαίωμα να επιλέξει αυτός τους ανώτατους δικαστές, οι οποίοι θα χειριστούν πολύ κρίσιμες υποθέσεις με εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα.
Τέταρτον, το 1989 η ήττα των κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ ήταν βέβαιη και η νίκη του τότε Μητσοτάκη (πατρός) ερχόταν. Σήμερα η υπό τον κ. Μητσοτάκη (υιό) κυβερνώσα ΝΔ δεν απειλείται με εκλογική ήττα, αλλά δεν γνωρίζει αν θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση και με ποιον συνεταίρο. Αν οι δικαστικές εξελίξεις στις υποθέσεις σκανδάλων είναι απρόβλεπτες, οι μετεκλογικές πολιτικές εξελίξεις μπορεί να ξεφύγουν από τον έλεγχο του σημερινού πρωθυπουργού.
Έχοντας την πείρα-πολιτική και οικογενειακή- από τις εξελίξεις της περιόδου 1989-1993, ο σημερινός Μητσοτάκης δεν μπορεί να είναι καθόλου ήσυχος. Και, επιπλέον, δεν θα μπορέσει να μιλήσει για… «βρώμικο 2026», διότι θα τρανταχτούν από τα γέλια ακόμα και τα τσιμέντα του Μαξίμου.
Για να το πούμε αλλιώς, η ιστορία μπορεί να επαναληφθεί. Αλλά, ως προς αυτό, μόνο σαν φάρσα…
news247.gr
