Το χωριό που μιλούσαν όλοι… και ξαναγύρισαν στα θρανία

Date:

Share post:

Επεισόδιο 12: Νέα σχολική χρονιά, παλιοί μετεξεταστέοι

Άνοιξαν τα σχολεία στον Λογοπόταμο και χτύπησε επιτέλους το πρώτο κουδούνι. Τα παιδιά πήραν τσάντες, τετράδια και μολύβια και επέστρεψαν στις τάξεις τους. Μαζί τους, όμως, καλό θα ήταν φέτος να επιστρέψουν στα θρανία και μερικοί από τους μεγάλους του χωριού.

Όχι για πολύ. Ένα ταχύρρυθμο πρόγραμμα μόνο. Να ξαναθυμηθούν πώς λειτουργεί το σύστημα, πώς ακούς πριν απαντήσεις, πώς σηκώνεις το χέρι πριν μιλήσεις και, κυρίως, πως όταν ο δάσκαλος σε ρωτάει κάτι, δεν μπορείς να απαντάς σε κάτι τελείως διαφορετικό και μετά να λες ότι «αυτό ακριβώς εννοούσα».

Για ορισμένους, βέβαια, δεν μιλάμε καν για επιστροφή στα θρανία. Μιλάμε για μετεξεταστέους. Χρόνια τώρα δίνουν τα ίδια μαθήματα και κάθε Σεπτέμβρη εμφανίζονται με την ίδια αισιοδοξία.

«Φέτος είμαι διαβασμένος.»

«Τι διάβασες;»

«Τις εξελίξεις.»

«Το μάθημα;»

«Όχι ακόμα.»

Αυτοί είναι οι αιώνιοι μετεξεταστέοι του Λογοπόταμου. Κάθε χρόνο υπόσχονται ότι τώρα κατάλαβαν τα λάθη τους, τώρα έμαθαν, τώρα άλλαξαν και τώρα είναι έτοιμοι. Και κάθε φορά που μοιράζονται τα γραπτά, κοιτάζουν τον βαθμό και διαμαρτύρονται για τον καθηγητή.

Άλλωστε, υπάρχει και σοβαρός λόγος να επισκεφθούν ξανά τα σχολεία. Μέσα στις τάξεις κάθονται σήμερα παιδιά που το 2028 θα είναι νέοι ψηφοφόροι. Μόλις το έμαθαν αυτό στο καφενείο, επικράτησε μικρός πανικός.

«Πόσοι θα ψηφίζουν;»

«Δεν ξέρω.»

«Να μάθουμε.»

«Τι τους αρέσει;»

«Δεν ξέρω.»

«Να μάθουμε κι αυτό.»

Ένας πιο ψύχραιμος τόλμησε να πει:

«Μήπως να μάθουμε πρώτα τι τους απασχολεί;»

Πάγωσε το καφενείο. Τόσο ακραία πολιτική πρόταση είχε χρόνια να ακουστεί στον Λογοπόταμο. Υπάρχει, βέβαια, κι ένας καινούριος μαθητής που θέλει πολύ να γίνει πρόεδρος της τάξης. Αυτός έχει ανακαλύψει τη μεγάλη πολιτική επιστήμη της εποχής: τα social media. Από το πρωί μέχρι το βράδυ δημοσιεύει. Φωτογραφία εδώ, ανάρτηση εκεί, καλημέρα με ήλιο, καλησπέρα με θάλασσα, χρόνια πολλά στον έναν, συγχαρητήρια στον άλλον, μία καρδούλα στον τρίτο και στο τέλος της ημέρας κοιτάζει το κινητό του με την ικανοποίηση στρατηγού που μόλις κέρδισε τη μάχη.

«Πώς πάει;» τον ρώτησαν.

«Εξαιρετικά. Η ανάρτηση πήγε πολύ καλά.»

«Και στο χωριό;»

«Δεν ξέρω. Δεν κοίταξα.»

Έχει αρχίσει μάλιστα να πιστεύει ότι τα likes είναι ψήφοι. Κάποιος προσπάθησε να του εξηγήσει ότι στις εκλογές δεν υπάρχει κουμπί «κοινοποίηση». Δεν του άρεσε καθόλου. Ζήτησε επανακαταμέτρηση των reactions.

Στο διπλανό θρανίο κάθεται μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Αυτός θέλει κι εκείνος να κάνει πολιτικό αγώνα, αλλά έχει αποφασίσει ότι θα τον κάνει… οικονομικά. Πολύ οικονομικά. Βασικά, τζάμπα. Έχει κεράσει μέχρι στιγμής τρεις καφέδες, δύο νερά και μια φορά άφησε τον άλλον να πάρει και κουλουράκι. Από τότε θεωρεί ότι έχει ξεκινήσει προεκλογική εκστρατεία.

«Θέλει οργάνωση ο αγώνας», του είπε κάποιος.

«Έχουμε.»

«Γραφεία;»

«Όχι.»

«Ομάδα;»

«Θα φτιάξουμε.»

«Υλικό;»

«Θα δούμε.»

«Χρήματα θα χρειαστούν.»

Εκεί σκοτείνιασε. «Ε, όχι και χρήματα! Πολιτική κάνουμε, δεν αγοράζουμε σπίτι.» Και συνέχισε ατάραχος τον σχεδιασμό του, έχοντας αποφασίσει ότι θα κερδίσει ένα ολόκληρο χωριό με τρία κεράσματα και υπόλοιπο από το εικοσάρικο.

Ο καφετζής πάντως τον συμπαθεί ιδιαίτερα. Όχι για πολιτικούς λόγους. Περιμένει το τέταρτο κέρασμα.

Και μιας και μιλάμε για πάγωμα, ήρθε η ώρα ο Λογοπόταμος να ετοιμαστεί και για τον χειμώνα. Γιατί το κρύο έρχεται. Αν θα είναι καιρικό ή πολιτικό, θα το μάθουμε στην πορεία.

Καλού-κακού, πάντως, ας καθαριστούν τα φρεάτια. Γιατί στον Λογοπόταμο υπάρχει μια υπέροχη παράδοση: όλο το καλοκαίρι όλοι γνωρίζουν ότι κάποτε θα βρέξει και μόλις βρέξει, όλοι εκπλήσσονται.

«ΒΡΕΧΕΙ!»

«Σεπτέμβρη μήνα; Πού να το φανταστούμε;»

Και τότε αρχίζει το άλλο σχολικό μάθημα: η αναζήτηση αρμοδιότητας. Ο ένας κοιτάζει το φρεάτιο. Ο δεύτερος κοιτάζει το ρέμα. Ο τρίτος κοιτάζει τον δεύτερο. Ο τέταρτος κοιτάζει το τηλέφωνο. Και το νερό δεν κοιτάζει κανέναν. Φεύγει μόνο του. Γιατί τα ρέματα έχουν κι αυτά ένα κακό χούι: όσο κι αν τα ξεχνάμε εμείς, εκείνα θυμούνται τον δρόμο τους. Κι αν πάρει κανέναν το ρέμα, τότε θα αρχίσει η μεγάλη εκπαιδευτική ημερίδα.

Ο ένας θα εξηγεί ότι το ρέμα δεν ήταν ακριβώς ρέμα. Ο άλλος ότι ήταν ρέμα αλλά δεν ήταν δικό του. Ο τρίτος ότι ήταν δικό του αλλά η αρμοδιότητα ήταν αλλουνού. Ο τέταρτος θα ζητήσει σύσκεψη και ο πέμπτος δεύτερη σύσκεψη για να αξιολογηθεί η πρώτη. Μέχρι να τελειώσουν, το νερό θα έχει φτάσει στη θάλασσα, θα έχει κάνει μπάνιο και θα έχει γυρίσει.

Στο μεταξύ, στα καφενεία έχει ξεκινήσει κανονικά και η νέα σχολική χρονιά της πολιτικής. Ο ένας κρατάει παρουσίες. Ο άλλος ψάχνει μεταγραφή. Ο τρίτος θέλει να αλλάξει τμήμα. Ο τέταρτος δηλώνει αριστούχος χωρίς να έχει γράψει ακόμη διαγώνισμα. Ο πέμπτος κάνει προεκλογικό αγώνα στο κινητό. Ο έκτος προσπαθεί να κατακτήσει το χωριό με τρεις καφέδες. Και οι παλιοί μετεξεταστέοι έχουν πιάσει ξανά τα μπροστινά θρανία και περιμένουν μήπως αυτή τη φορά πέσουν τα ίδια θέματα.

Ο γέρος του Λογοπόταμου τους παρακολουθούσε όλους από το καφενείο. Κάποια στιγμή τον ρώτησαν: «Εσύ τι λες; Θα είναι δύσκολος ο χειμώνας;»

Κοίταξε τον ουρανό, κοίταξε τα φρεάτια, κοίταξε τα σχολεία, κοίταξε τον έναν που ανέβαζε την εικοστή φωτογραφία της ημέρας και μετά τον άλλον που υπολόγιζε αν θα κεράσει τέταρτο καφέ.

«Για τον καιρό δεν ξέρω», είπε. «Πολιτικά πάντως, πάρτε ζακέτα.»

Σηκώθηκε και πήγε να φύγει.

«Πού πας;»

«Στο σχολείο.»

«Εσύ; Στην ηλικία σου;»

Γύρισε και τους κοίταξε.

«Εγώ όχι. Εσάς πάω να γράψω.»

«Σε ποια τάξη;»

Χαμογέλασε.

«Στην ίδια με πέρσι. Αφού κανένας σας δεν πέρασε.»

Και πριν προλάβει να φύγει, ακούστηκε από πίσω ο υποψήφιος των social:

«Να το ανεβάσω αυτό;»

Ο γέρος σταμάτησε και τον κοίταξε.

«Ανέβασέ το.»

Χάρηκε εκείνος.

«Λες να πιάσει;»

«Δεν ξέρω παιδί μου. Αλλά άμα οι εκλογές γίνουν στο Instagram, εσύ θα βγεις από την πρώτη Κυριακή.»

Από το διπλανό τραπέζι πετάχτηκε αμέσως ο άλλος: «Και άμα γίνουν στο καφενείο;» Ο γέρος κοίταξε τους τρεις καφέδες που είχε κεράσει όλο κι όλο. «Εσύ φέρε πρώτα κανένα πενηντάρικο και μετά συζητάμε για δεύτερο γύρο.»

Και κάπως έτσι άρχισε η νέα σχολική χρονιά στον Λογοπόταμο. Τα παιδιά μπήκαν στις τάξεις για να μάθουν. Οι μεγάλοι έμειναν στα καφενεία για να εξηγήσουν ότι τα ξέρουν ήδη.

Ε, ρε γλέντια μέχρι το 2028…

spot_img

Related articles

Γράφουν, γράφουν, γράφουν…

Γράφουν, γράφουν, γράφουν και εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πραγματικότητα διαμορφώνεται ανάλογα με το τι θα πληκτρολογήσουν. Αν...

Δήμος Ραφήνας – Πικερμίου: Νέα σχολική χρονιά με ευχές και αισιοδοξία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Με την τέλεση των καθιερωμένων αγιασμών την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά στα σχολεία...

Αύριο η μεγάλη Ημέρα Ποδηλάτου στο Πάρκο Καραμανλή

Αύριο η μεγάλη γιορτή για τα παιδιά, την οδική ασφάλεια και το περιβάλλον στο Πάρκο Καραμανλή Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου...

Επίδομα ανεργίας: Η τιμωρία των ανέργων είναι πάγια πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη – Εμπαιγμός το «όποιος θέλει δουλειά βρίσκει»

Η κυνική πρόταση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη ότι το επίδομα ανεργίας δεν πρέπει να ξεπερνά τους δύο...