Με σκληρή γλώσσα και σαφείς αιχμές για τη λειτουργία της Δημοτικής Αρχής, η Σοφία Χαμηλοθώρη, Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Μαραθώνα, προχωρά σε δημόσια τοποθέτηση μετά τη συνεδρίαση της 26ης Μαρτίου. Κάνει λόγο για παραβίαση του κανονισμού, περιορισμό της αντιπολίτευσης και υποβάθμιση κρίσιμων θεμάτων που αφορούν την ασφάλεια και την καθημερινότητα των δημοτών, θέτοντας ζήτημα ουσίας για τη δημοκρατική λειτουργία του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του Δήμου.
Η ΔΗΛΩΣΗ:
Η ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής μετά το Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Μαρτίου, αποτελεί ομολογία μιας βαθιάς θεσμικής παθογένειας: της αντίληψης ότι το Δημοτικό Συμβούλιο είναι χώρος ελέγχου της αντιπολίτευσης και όχι δημοκρατικής έκφρασης.
Αφού καταλάγιασαν τα…πάθη, ας προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε βήμα βήμα την αλήθεια:
Το δικαίωμα των επικεφαλής των παρατάξεων να θέτουν θέματα προς συζήτηση δεν είναι «παραχώρηση» του Προέδρου. Προβλέπεται ρητά από τον Κανονισμό Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Η διαδικασία παραβιάστηκε πριν καν ξεκινήσει το Δημοτικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με τον Κανονισμό, το σχέδιο της πρόσκλησης για συνεδρίαση οφείλει να αποστέλλεται από τον Πρόεδρο τουλάχιστον τρεις (3) ημέρες πριν τη δημοσίευσή της στους επικεφαλής των παρατάξεων, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν θέματα, ιδίως επείγοντα. Αυτό δεν τηρήθηκε και έχει τηρηθεί μόλις μία φορά 2,5 χρόνια τώρα.
Συνεπώς, η επίκληση του κανονισμού από τη Δημοτική Αρχή είναι όχι μόνο αβάσιμη, αλλά και υποκριτική. Δεν μπορείς να παραβιάζεις τη διαδικασία και ταυτόχρονα να επικαλείσαι τους περιορισμούς της.
Η έννοια του επείγοντος δεν προγραμματίζεται «από την αρχή του μήνα», όπως επιχειρείται να παρουσιαστεί. Προκύπτει όταν προκύπτει — ιδίως όταν αφορά ζητήματα δημόσιας ασφάλειας.
Είναι, δε, θεσμικά αβάσιμη η επίκληση ότι «είναι γνωστό» πότε γίνεται το Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν υπάρχει καμία διάταξη που να ορίζει συγκεκριμένη ημέρα συνεδρίασης. Το Συμβούλιο συγκαλείται με πρόσκληση και όχι με συνήθειες ή εικασίες. Η νομιμότητα δεν υποκαθίσταται από το «έτσι γίνεται».
Και στο κάτω κάτω, επειδή πρέπει να είναι διακριτός ο ρόλος της αντιπολίτευσης και τα θέματα για τα οποία εκείνη μεριμνά, στέλνεται το σχέδιο με την ημερομηνία συνεδρίασης ,ώστε να αποδεικνύεται ποια εξ’ αυτών των θεμάτων συνιστούν πρόταση της δημοτικής αρχής και ποια τίθενται από την αντιπολίτευση. Θυμίζω πως έχει υπάρξει τουλάχιστον μια φορά που ενώ η παράταξη ΕΜΕΙΣ έστειλε θέμα για να τεθεί ως επείγον, τότε μόνον θυμήθηκε η Δημοτική αρχή να το φέρει ως εκτός ημερησίας ,καπηλευόμενη την πρόταση της παράταξης ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ!!
Επίσης, ακόμα και αν η Δημοτική Αρχή επέλεξε να ερμηνεύσει -αίφνης -στενά τον κανονισμό και να μη φέρει το θέμα του ΑΤ ως κατεπείγον,ο Πρόεδρος είχε τη δυνατότητα να το θέσει στην κρίση του Σώματος ως εκτός ημερήσιας διάταξης, αλλά είχε και τη δυνατότητα, -υποχρέωση πιο σωστά -,κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11, τουλάχιστον να το ανακοινώσει.
Αντ’ αυτού; Δεν δόθηκε ο λόγος στους επικεφαλής, δεν επετράπη καμία τοποθέτηση, δεν τηρήθηκε ούτε καν η στοιχειώδης δυνατότητα ενημέρωσης του Σώματος.
Ο ισχυρισμός δε, ότι η αντιπολίτευση αποχώρησε επειδή δεν συζητήθηκε το θέμα του Αστυνομικού Τμήματος είναι ψευδής.
Η αντιπολίτευση παρέμεινε μετά την απόρριψη και αποχώρησε όταν δεν δόθηκε ο λόγος στους επικεφαλής και όταν δεν επετράπη καμία τοποθέτηση .
Η αποχώρηση ήταν πράξη θεσμικής ευθύνης απέναντι σε μια διαδικασία που είχε ήδη εκτραπεί.
Αναφορικά με το ΑΤ, άπαντες γνωρίζουν πολύ καλά ότι το ζήτημα του ΑΤ έχει τεθεί σε συνεδρίαση λογοδοσίας από την παράταξη ΕΜΕΙΣ. Δεν ήταν όψιμο και αποτελεί διαρκές και κρίσιμο ζήτημα ασφάλειας για τον Δήμο.
Και ενώ ο Δήμος διοργανώνει συσκέψεις για ζητήματα ασφάλειας, η αντιπολίτευση ουδέποτε καλείται να συμμετάσχει, σαν να μην αποτελεί μέρος αυτού του Δήμου.
Και τελευταίο και ίσως σημαντικότερο! Αλήθεια, το αίτημα των δημοτών, για τα αντλιοστάσια, που είχε κατατεθεί στον Δήμο προ ημερών, υπογεγραμμένο από πλέον των 25 ατόμων (που είναι το minimum που απαιτεί ο νόμος), γιατί δεν τέθηκε στην ημερήσια διάταξη, όπως ο Κανονισμός στο άρθρο 8, ορίζει;
Όλη αυτή η στάση, δεν συνιστά μόνο παραβίαση του κανονισμού, αλλά και προσβολή του εθιμικού δικαίου που διέπει τη λειτουργία των συλλογικών οργάνων και κατοχυρώνει τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης έκφρασης των αιρετών και της συμμετοχής των δημοτών.
