Σάββατο μεσημέρι στο Αθλητικό Κέντρο Διώνης Πικερμίου. Το γήπεδο γεμάτο παιδιά, στο καφέ και τα παγκάκια γονείς, συγγενείς και φίλοι. Φωνές, χειροκροτήματα, αγωνία για μια φάση, χαμόγελα για ένα γκολ. Μια εικόνα απλή, καθημερινή, αλλά ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη.
Γιατί αυτά τα σαββατιάτικα και κυριακάτικα μεσημέρια δεν είναι απλώς ώρες αγώνων. Είναι ώρες συνύπαρξης. Είναι οικογένειες που αφήνουν για λίγο στην άκρη τις υποχρεώσεις τους και συναντιούνται γύρω από ένα γήπεδο. Είναι παιδιά που μαθαίνουν να προσπαθούν, να συνεργάζονται, να κερδίζουν, αλλά και να χάνουν. Να σηκώνονται όταν πέφτουν, να σέβονται τον συμπαίκτη και τον αντίπαλο, να νιώθουν ότι ανήκουν σε μια ομάδα.
Αυτές οι εικόνες δεν υπάρχουν μόνο στη Διώνη, στη Ραφήνα ή στην Ελλάδα. Επαναλαμβάνονται κάθε Σαββατοκύριακο σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε μικρά γήπεδα, σε συνοικίες, σε χωριά και σε μεγάλες πόλεις. Παντού όπου μια μπάλα κυλά στο χορτάρι, όπου ένα παιδί φορά τη φανέλα της ομάδας του και ένας γονιός το κοιτάζει από την εξέδρα με περηφάνια.
Οι αθλητικές εγκαταστάσεις δεν είναι απλώς κτίρια, γήπεδα, αποδυτήρια και κερκίδες. Είναι χώροι ζωής. Είναι τα σημεία όπου δημιουργούνται φιλίες, αναμνήσεις και δεσμοί που πολλές φορές κρατούν μια ολόκληρη ζωή. Και οι Δήμοι έχουν την ευθύνη να διαθέτουν αυτούς τους χώρους στα αθλητικά σωματεία και στην τοπική κοινωνία, να τους κρατούν ασφαλείς, λειτουργικούς και ανοιχτούς.
Όμως μέσα σε αυτές τις εγκαταστάσεις, οι πραγματικές καρδιές και οι ψυχές είναι τα ίδια τα αθλητικά σωματεία. Οι προπονητές, οι παράγοντες, οι εθελοντές, οι γονείς και, πάνω απ’ όλα, τα παιδιά. Είναι εκείνοι που γεμίζουν τα γήπεδα με ζωή και μετατρέπουν μια δημοτική υποδομή σε ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας.
Γι’ αυτό και η σχέση ανάμεσα στον Δήμο και στα σωματεία δεν μπορεί παρά να είναι σχέση συνεργασίας και αμοιβαίας ευθύνης. Ο Δήμος οφείλει να στηρίζει τις εγκαταστάσεις και τα σωματεία. Και τα σωματεία, από την πλευρά τους, οφείλουν να συμβάλλουν στη φροντίδα και στη διατήρησή τους. Γιατί, στην πράξη, αυτά τα γήπεδα είναι τα δικά τους σπίτια. Εκεί μεγαλώνουν τα παιδιά τους, εκεί στεγάζονται οι προσπάθειες και τα όνειρά τους, εκεί γράφεται καθημερινά η ιστορία τους.
Στον Δήμο Ραφήνας–Πικερμίου γίνεται, αν μη τι άλλο, μια σταθερή προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανή αυτή η σχέση: οι αθλητικές εγκαταστάσεις να παραμένουν χώροι ανοιχτοί, λειτουργικοί και γεμάτοι κόσμο και τα σωματεία να έχουν τον χώρο που χρειάζονται για να συνεχίσουν το έργο τους.
Γιατί μια γεμάτη αθλητική εγκατάσταση δεν είναι απλώς μια όμορφη εικόνα. Είναι ένδειξη μιας κοινωνίας που αναπνέει. Μιας κοινωνίας που συναντιέται, που συμμετέχει, που προσφέρει στα παιδιά της κίνηση, υγεία, πρότυπα και όνειρα.
Και τελικά, ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη νίκη ενός αγώνα: όχι το αποτέλεσμα στον πίνακα, αλλά το γεγονός ότι ένα Σάββατο μεσημέρι παιδιά και οικογένειες βρέθηκαν όλοι μαζί στο γήπεδο.
Εκεί όπου ο αθλητισμός γίνεται συνύπαρξη.
Εκεί όπου μια εγκατάσταση γίνεται σπίτι.
Εκεί όπου χτυπά η καρδιά μιας ολόκληρης πόλης.
