Μια σειρά από θεωρίες έχει πυροδοτήσει ο θάνατος του Γεβγκένι Πριγκόζιν, του ανθρώπου που αμφισβήτησε την εξουσία Πούτιν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Τι δείχνουν ο χρόνος και οι συνθήκες θανάτου του επικεφαλής της Wagner.
Τις τελευταίες ημέρες, από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση της συντριβής ενός ιδιωτικού αεροσκάφους στο οποίο επέβαινε ο ηγέτης της μισθοφορικής ομάδας Wagner, Γεβγκένι Πριγκόζιν, έχει ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι θεωριών για το τι συνέβη, ποια ήταν την αιτία της συντριβής, ακόμη κι αν τελικά βρισκόταν μέσα σε αυτό ο Πριγκόζιν.
Πολλοί Ρώσοι -και όχι μόνο- υποψιάζονται ότι πίσω από τη συντριβή του αεροπλάνου, που οδήγησε στον θάνατο του Πριγκόζιν, βρίσκεται το Κρεμλίνο, ενώ ορισμένοι δυτικοί αξιωματούχοι έχουν επιρρίψει την ευθύνη στις ρωσικές αρχές.
Ωστόσο, ο εκπρόσωπος του Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε σήμερα ότι οι κατηγορίες αυτές είναι «ένα μεγάλο ψέμα» και ότι καθαρή εικόνα για όσα έγιναν θα υπάρχει μετά από την επίσημη έρευνα που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
«Σκηνή από τον Νονό»
Επιχειρώντας να ξεκαθαρίσει, κάπως, το τοπίο ο Daniel Fried, συνεργάτης στο Atlantic Council και πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Πολωνία, αναφέρει ότι μετά την απόπειρα εξέγερσης τον περασμένο Ιούνιο πολλοί παρατηρητές εξεπλάγησαν από την αντιμετώπιση που υπήρξε από το Κρεμλίνο μετά την απόπειρα εξέγερσης.
Πώς θα μπορούσε ο Πούτιν να αφήσει κάποιον που χαρακτήρισε προδότη να διαφύγει από τη χώρα;
Σύμφωνα με τον Αμερικανό αναλυτή, το μυστήριο αυτό φαίνεται να λύθηκε. Σε κάτι που μοιάζει με μια πράξη ελαφρώς καθυστερημένης εκδίκησης, κάτι από την ταινία “Ο Νονός”, «το αεροπλάνο του Πριγκόζιν καταρρίφθηκε και όλοι οι επιβάτες συμπεριλαμβανομένου του ιδρυτή της Wagner, σκοτώθηκαν.
Αν και οι συνθήκες δεν είναι ακόμη σαφείς, είναι καλύτερο να υποθέσουμε ότι δεν επρόκειτο για ατύχημα, αλλά για στοχευμένο χτύπημα. Το μόνο ασυνήθιστο στοιχείο, όπως αναφέρει, είναι ότι ο Πριγκόζιν δεν έπεσε από κάποιο παράθυρο ή στις σκάλες του διαμερίσματός του, όπως άλλοι αντίπαλοι του Κρεμλίνου.
«Τι σημαίνει αυτό;» διερωτάται και παραθέτει μια σειρά εκτιμήσεων.
Πρώτον, όσοι τάχθηκαν κατά του Πούτιν έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα. Ο Πριγκίζον είναι νεκρός και ο Σουροβίκιν, πρώην διοικητής των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία που βρίσκονταν κοντά στον επικεφαλής της Wagner, καρατομήθηκε, συνελήφθη και ενδέχεται να αντιμετωπίσει κατηγορίες. Το παράξενο θέαμα της αρχικής επιεικούς μεταχείρισης του Πριγκόζιν έχει τελειώσει. Η καθυστέρηση πιθανόν σήμαινε μόνο ότι ο Πούτιν έπρεπε να μετρήσει τον βαθμό υποστήριξης του Πριγκόζιν προτού ενεργήσει.
Δεύτερον, το νέο στιλ του Πούτιν -διατηρώ την ψυχραιμία μου σε μια κρίση και εξολοθρεύω τους αντιπάλους μου με τους δικούς μου όρους και το δικό μου χρονοδιάγραμμα- πιθανότατα ενισχύει τη θέση του βραχυπρόθεσμα.Η ασυνέπεια και η φαινομενική αμφιταλάντευση την ημέρα της ανταρσίας και λίγο μετά, η οποία δημιούργησε εικασίες ότι ο Πούτιν είναι ευάλωτος, έχει αντικατασταθεί.
Τρίτον, ένας «τύραννος» που διατηρεί την εξουσία μέσω του φόβου μπορεί να λειτουργήσει βραχυπρόθεσμα. Αλλά αυτό απαιτεί ένα τίμημα για τη χώρα. Ο Πούτιν έχει λάβει κακές αποφάσεις, όπως η έναρξη ενός πολέμου με την Ουκρανία, τον οποίο η Ρωσία δεν φαίνεται να μπορεί να κερδίσει. Μπορεί να μην πληρώσει άμεσο τίμημα γι’ αυτή την απόφαση (ή άλλες κακές αποφάσεις), εκτός αν αποτύχει, στο πεδίο της μάχης ή με άλλο τρόπο. Σε αυτό το σημείο, θα μπορούσε να είναι ευάλωτος. Ένας άνθρωπος όπως ο Πούτιν, όπως δείχνει η ιστορία, έχει πράκτορες και υπηρέτες αλλά όχι πραγματικούς συμμάχους ή φίλους.
