Η νύχτα που ίσως αλλάξει τον ρουν των γεγονότων… Την 1η Ιουλίου, στο Δημαρχείο Ραφήνας, δεν θα παιχτεί μια ακόμη τυπική συνεδρίαση. Θα παιχτεί η αντοχή μιας παράταξης που ξεκίνησε με πλειοψηφία και έφτασε να μετρά μόλις οκτώ δημοτικούς συμβούλους. Οι υπόλοιποι έχουν ήδη πάρει τον δρόμο της ανεξαρτητοποίησης άλλοι αθόρυβα, άλλοι με θόρυβο, όλοι όμως με την ίδια κατεύθυνση: μακριά.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ούτε η αντιπολίτευση είναι ενιαία. Κι εκεί, υπάρχουν μικρές ρωγμές. Κι εκεί υπάρχουν κάποιες ανεξαρτητοποιήσεις. Κι εκεί υπάρχει η αίσθηση πως το Δημοτικό Συμβούλιο έχει γίνει ένα μωσαϊκό που μεταβάλλεται κάθε φορά που κάποιος σηκώνεται από την καρέκλα του.
Μέσα σε αυτό το τοπίο, η μυστική ψηφοφορία για την εκλογή των μελών του Προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και των μελών της Δημοτικής Επιτροπής αποκτά βάρος που δεν γράφεται στην πρόσκληση της συνεδρίασης. Γιατί όταν η πλειοψηφία έχει χαθεί, η κάλπη δεν είναι διαδικασία. Είναι τεστ συνοχής.
Και όλοι ξέρουν πως αν η μέχρι πρότινος πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία προέρχεται από την παράταξη της δημάρχου δεν επανεκλεγεί, τότε η βραδιά δεν θα αλλάξει μόνο τον ρουν των γεγονότων θα τον επιταχύνει.
Γιατί η μυστική ψηφοφορία έχει πάντα τη δική της αλήθεια. Εκεί, πίσω από το παραβάν, δεν υπάρχουν «γραμμές», δεν υπάρχουν «δεσμεύσεις», δεν υπάρχουν «πρέπει». Υπάρχει μόνο η στιγμή που ο καθένας αποφασίζει αν ανήκει ακόμη κάπου ή αν απλώς το προσποιείται.
Έτσι, το βράδυ της 1ης Ιουλίου, οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν θα ψηφίσουν μόνο για θέσεις. Θα ψηφίσουν για το ποιος μένει, ποιος απομακρύνεται, ποιος αντέχει και ποιος κουράστηκε. Για το αν μια παράταξη μπορεί να σταθεί όρθια με οκτώ ή αν η πραγματικότητα θα γράψει το τέλος μιας εποχής.
Και όλα αυτά, ήσυχα. Όπως συμβαίνει πάντα όταν τα σημαντικά δεν λέγονται, απλώς συμβαίνουν…
