Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών δεν καταγράφουν απλώς μια άνοδο της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα. Καταγράφουν μια αλλαγή ψυχολογίας. Η διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία έπεσε πλέον σε μονοψήφιο αριθμό στην πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. εκτινάχθηκε στο 21,4%. Το ακόμη πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι στην πρόθεση ψήφου, δηλαδή πριν από οποιαδήποτε αναγωγή ή κατανομή των αναποφάσιστων, έφτασε ήδη στο 18,2%, κερδίζοντας πάνω από τέσσερις μονάδες μέσα σε έναν μήνα.
Αυτό είναι το στοιχείο που προκαλεί πραγματικό προβληματισμό στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Οι περισσότερες νέες πολιτικές κινήσεις εμφανίζουν μια πρώτη έκρηξη δημοσιότητας και στη συνέχεια αρχίζουν να υποχωρούν. Η ΕΛ.Α.Σ. κάνει ακριβώς το αντίθετο. Όχι μόνο δεν ξεφουσκώνει, αλλά αυξάνει τις επιδόσεις της και εδραιώνεται ως ο βασικός εκφραστής της αντιπολίτευσης.
Η εικόνα αυτή δημιουργεί μια νέα πολιτική δυναμική. Στην πολιτική, οι αριθμοί είναι σημαντικοί. Ακόμη σημαντικότερη όμως είναι η αίσθηση ότι μια ανατροπή μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Όταν ένα κόμμα αρχίζει να πλησιάζει τον πρώτο, ενεργοποιείται το λεγόμενο «ρεύμα νίκης». Πολίτες που μέχρι χθες δεν πίστευαν ότι υπάρχει εναλλακτική διακυβέρνηση, αρχίζουν να θεωρούν ότι υπάρχει πλέον ένας αντίπαλος με πραγματικές πιθανότητες να διεκδικήσει την εξουσία.
Το στοιχείο αυτό φαίνεται να αποτυπώνεται και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ίδιας έρευνας. Σχεδόν οι μισοί ερωτώμενοι δηλώνουν ότι επιθυμούν πολιτική αλλαγή, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται να συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη δυναμική μεταξύ των αναποφάσιστων και να απορροφά σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων που αναζητούσαν νέο πολιτικό φορέα.
Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, παρά το γεγονός ότι είχε στη διάθεσή του αρκετά χρόνια ως βασική δύναμη της αντιπολίτευσης, δεν κατάφερε ποτέ να μετατρέψει τη φθορά της κυβέρνησης σε δική του πολιτική υπεραξία. Σήμερα βρίσκεται σε μονοψήφια ποσοστά και αρκετά πίσω από την ΕΛ.Α.Σ., γεγονός που δείχνει ότι σημαντικό μέρος του αντιδεξιού ακροατηρίου επέλεξε διαφορετική κατεύθυνση.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι έχει κριθεί η εκλογική μάχη. Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να προηγείται καθαρά και διατηρεί ένα ισχυρό εκλογικό πυρήνα που της δίνει προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. Ωστόσο, για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό, η κυβέρνηση βλέπει απέναντί της έναν αντίπαλο που όχι μόνο ανεβαίνει, αλλά δείχνει να αποκτά χαρακτηριστικά κυβερνητικής εναλλακτικής στα μάτια ενός τμήματος των ψηφοφόρων.
Αν αυτή η τάση συνεχιστεί και στις επόμενες μετρήσεις, δεν θα προκαλέσει έκπληξη αν η ΕΛ.Α.Σ. σταθεροποιηθεί σε ποσοστά άνω του 20% και διευρύνει ακόμη περισσότερο την επιρροή της. Το αν θα φτάσει ή θα ξεπεράσει το 25% παραμένει αβέβαιο και θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη της προεκλογικής περιόδου, τις πολιτικές πρωτοβουλίες των κομμάτων και τις μετακινήσεις των αναποφάσιστων. Εκείνο που σήμερα μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια είναι ότι η πολιτική εξίσωση έχει αλλάξει και ότι το δίπολο που διαμορφώνεται δίνει πλέον νέα χαρακτηριστικά στην αναμέτρηση για την επόμενη κυβέρνηση.
