Αυτό που έγινε χθες στο Καραϊσκάκη δεν ήταν ένα ξέσπασμα στιγμής. Ήταν η κορύφωση μιας πορείας που εδώ και καιρό φώναζε το πρόβλημα.
Τα γιουχαΐσματα δεν ήταν για ένα αποτέλεσμα. Ήταν για μια εικόνα.
Για έναν Ολυμπιακός που εδώ και μήνες και στην πραγματικότητα ένα χρόνο και βάλε… δεν παίζει ποδόσφαιρο κυριαρχίας, αλλά επιβίωσης: γιόμες, σέντρες, ξανά σέντρες, χωρίς δημιουργία, χωρίς σχέδιο, χωρίς καθαρή σκέψη στο παιχνίδι.
Τα δεδομένα που δεν κρύβονται
- Την τελευταία 5ετία έχουν περάσει από το ρόστερ του Ολυμπιακού πάνω από 50 παίκτες χωρίς ουσιαστική προσφορά.
- Στη θέση των εξτρέμ, έχουν δοκιμαστεί πάνω από 20–25 ποδοσφαιριστές χωρίς να βρεθεί σταθερή λύση, ούτε καν ένας να βλέπεται βρε αδερφέ.
- Από την αποχώρηση του Κώστα Φορτούνη, η ομάδα δεν έχει σταθερό εκτελεστή στατικών φάσεων και κανένα μα κανένα να μπορεί να περάσει μία κάθετη πάσα.
- Η μεσαία γραμμή παραμένει για χρόνια χωρίς χαφ που να απειλούν με σουτ, να σκοράρουν, να πατούν περιοχή. Αυτά δεν είναι άποψη. Είναι μοτίβο.
Η χαμένη ταυτότητα
Ο Ολυμπιακός που κάποτε έπνιγε τον αντίπαλο ψηλά, πίεζε οργανωμένα, είχε ποιότητα στα άκρα και έβγαζε αυτοματισμούς, έχει μετατραπεί σε μια ομάδα που:
- αν περάσεις την πρώτη πίεση, ανοίγει σαν βιβλίο
- αν της δώσεις την μπάλα, δεν ξέρει τι να την κάνει
Οι αντίπαλοι πλέον, από τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκός μέχρι μικρότερες ομάδες– δεν φοβούνται. Αντίθετα, περιμένουν. Και χτυπούν.
Η κορυφή της ευθύνης
Πρώτος και βασικός υπεύθυνος είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Η επιλογή του μοντέλου:
- selling club
- συνεχείς αγοραπωλησίες
- «παίκτες-επένδυση» των 3–4 εκατομμυρίων
Οδήγησε ξεκάθαρα σε ένα ρόστερ, χωρίς συνοχή, χωρίς κορμό και χωρίς προσωπικότητες. Ο Ολυμπιακός έγινε αγορά. Και έχασε την ταυτότητά του.
Ο προπονητής και τα όριά του
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έχει επίσης μερίδιο.
- Το μοντέλο παιχνιδιού είναι πλέον διαβασμένο
- Η επιμονή σε συγκεκριμένους παίκτες και επιλογές δεν αποδίδει
- Η ομάδα αλλά και ο ίδιος φυσικά, δείχνει από τον Οκτώβριο, ότι έχει φτάσει σε ταβάνι.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, το ερώτημα δεν είναι αν φταίει. Είναι αν μπορεί να αλλάξει την εικόνα. Και αυτή τη στιγμή, η απάντηση μοιάζει αρνητική.
Οι παίκτες πολύ κατώτεροι της φανέλας που φορούν
Και φυσικά, υπάρχουν και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές. Εξαιρέσεις υπάρχουν ελάχιστες, αλλά η γενική εικόνα είναι σαφής, έλλειψη προσωπικότητας, τεράστια έλλειψη ποιότητας στο ένας εναντίον ενός και μηδενική συνέπεια στο γκολ.
Ακόμα και παίκτες με ταλέντο, όπως ο Ντανιέλ Ποντένσε, είναι πλέον φαντάσματα του παρελθόντος τους…
Το “χθες” ήταν μήνυμα
Τα γιουχαΐσματα δεν ήταν τυχαία. Ήταν καθολικά προς τη διοίκηση και λιγότερο παίκτες και προπονητη. Ήταν η φωνή μιας εξέδρας που βλέπει τον Ολυμπιακό να απομακρύνεται από αυτό που ήταν.
Το πραγματικό ερώτημα
Ο Ολυμπιακός δεν είναι απλώς μια ομάδα που περνάει κρίση. Είναι μια ομάδα που έχει χάσει εδώ και πάρα πολύ καιρό την ταυτότητά της. Και αυτό δεν φτιάχνεται με μεταγραφές των 4 εκατομμυρίων. Ούτε με άλλες 20 αλλαγές παικτών. Φτιάχνεται μόνο με σχέδιο, με βασικό κορμό παικτών που ξέρουν μπάλα (γιατί με αυτούς που έχουμε έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει αυτό…) και σε πια ομάδα παίζουν!
Αλλιώς, το «κερασάκι» που είδαμε χθες… θα γίνει η νέα κανονικότητα μας…
Βασίλης Σπαντούρος
