Στην Αυτοδιοίκηση υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: όταν αρχίζουν να πυκνώνουν οι δημόσιες δηλώσεις περί «ενότητας», συνήθως κάποιοι έχουν ήδη ξεκινήσει να μετρούν συμμαχίες.
Τον τελευταίο καιρό, σε αρκετούς δήμους παρατηρείται μια περίεργη κινητικότητα. Δημοτικοί σύμβουλοι που μέχρι χθες φωτογραφίζονταν δίπλα στους επικεφαλής τους, σήμερα εμφανίζονται σε διαφορετικά τραπέζια, σε διαφορετικές εκδηλώσεις και κυρίως με διαφορετικούς συνομιλητές. Οι παρουσίες και οι απουσίες αρχίζουν να αποκτούν τη δική τους πολιτική αξία, ενώ ακόμη και οι πιο τυπικές συναντήσεις γίνονται αντικείμενο σχολιασμού.
Κανείς δεν ανακοινώνει κάτι. Κανείς δεν διαψεύδει κάτι. Όλοι, όμως, φροντίζουν να βρίσκονται εκεί όπου μπορεί να γραφτεί η επόμενη ημέρα. Γιατί όσοι κινούνται χρόνια στους διαδρόμους της αυτοδιοίκησης γνωρίζουν ότι οι μεγάλες αποφάσεις δεν παίρνονται μπροστά στις κάμερες, αλλά σε συζητήσεις χωρίς μικρόφωνα και σε συναντήσεις που σπάνια αφήνουν φωτογραφικό αποτύπωμα.
Οι πιο έμπειροι γνωρίζουν ότι οι εκλογές δεν ξεκινούν όταν προκηρύσσονται. Ξεκινούν όταν αρχίζει να αλλάζει η ψυχολογία των ανθρώπων γύρω από την εξουσία. Και αυτή η αλλαγή δεν καταγράφεται στα δημοτικά συμβούλια, αλλά στους διαδρόμους, στα πηγαδάκια και στα τηλέφωνα που γίνονται όλο και πιο συχνά. Εκεί διαμορφώνονται οι πρώτες ισορροπίες, δοκιμάζονται οι αντοχές των συνεργασιών και χτίζονται οι επόμενες κινήσεις.
Το ενδιαφέρον δεν είναι ποιος θα φύγει. Το ενδιαφέρον είναι ποιος θα είναι ο πρώτος που θα αντιληφθεί ότι το πολιτικό κέντρο βάρους μετακινείται. Γιατί στην τοπική πολιτική, η πληροφορία ταξιδεύει πιο γρήγορα από τις ανακοινώσεις και οι συμμαχίες χτίζονται πολύ πριν εμφανιστούν στις φωτογραφίες. Όσοι περιμένουν τις επίσημες δηλώσεις για να καταλάβουν τι συμβαίνει, συνήθως έχουν ήδη χάσει το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας.
Κάποιοι επιλέγουν να διατηρούν χαμηλό προφίλ, αποφεύγοντας τις δημόσιες τοποθετήσεις. Άλλοι, αντίθετα, αυξάνουν τις εμφανίσεις τους, φροντίζοντας να στέλνουν διακριτικά μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόσωπα που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν ιδιαίτερη επαφή, σήμερα ανταλλάσσουν απόψεις με μεγαλύτερη συχνότητα. Στην πολιτική, άλλωστε, οι συμπτώσεις είναι σπάνιες και οι χρονικές συγκυρίες ακόμη πιο σπάνιες.
Το παρασκήνιο, όπως συμβαίνει πάντα, προηγείται της επικαιρότητας. Οι ζυμώσεις εξελίσσονται αθόρυβα, οι ισορροπίες επαναπροσδιορίζονται και αρκετοί φροντίζουν να έχουν περισσότερες από μία επιλογές για την επόμενη ημέρα. Κανείς δεν θέλει να βρεθεί στην πλευρά που θα τρέχει πίσω από τις εξελίξεις.
Μέχρι τότε, θα συνεχίσουμε να ακούμε πολλές διαβεβαιώσεις περί σταθερότητας. Άλλωστε, όταν όλα πηγαίνουν πραγματικά καλά, συνήθως δεν χρειάζεται να το επαναλαμβάνει κανείς. Και όσοι γνωρίζουν καλά το παρασκήνιο επιμένουν σε μια παλιά πολιτική αλήθεια: οι καρέκλες σπάνια αδειάζουν πριν βρεθεί εκείνος που έχει ήδη φροντίσει να καθίσει σε αυτές.
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
