Υπάρχουν άνθρωποι που αποκτούν μια θέση και καταλαβαίνουν ότι απέκτησαν ευθύνη.
Υπάρχουν κι εκείνοι που αποκτούν μια θέση και νομίζουν ότι απέκτησαν βασίλειο.
Ξαφνικά αλλάζει το περπάτημα, βαραίνει το βλέμμα, οι παλιοί γνωστοί γίνονται υπήκοοι και κάθε διαφορετική άποψη αντιμετωπίζεται περίπου ως… απόπειρα πραξικοπήματος.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα:
Το αξίωμα έχει ημερομηνία λήξης. Η γελοιότητα όχι.
Και κάποια στιγμή σβήνουν τα φώτα, μαζεύονται οι καρέκλες, επιστρέφονται τα κλειδιά και ο «βασιλιάς» ανακαλύπτει ότι δεν είχε ούτε θρόνο ούτε στέμμα.
Μια καρέκλα είχε και αυτή του την έδωσαν αυτοί που ήταν παραπάνω…
Και μάλιστα… δανεική.
