Για τους περισσότερους ανθρώπους είναι ένας αρκετά καλός ηθοποιός, με χιούμορ, που έχει παίξει σε γνωστές ταινίες και κάποιες φορές σου δίνει κάπως την αίσθηση του «αθώου γίγαντα». Αλλά ο Τζον Φαβρό είναι πολλά περισσότερα – ένας nerd (με την καλή έννοια) που λατρεύουν οι λάτρεις των υπερηρώων.
Δεν θα ήταν ιδιαίτερη υπερβολή να πούμε ότι είναι από τους ανθρώπους εκείνους που έβαλαν το χεράκι τους, ώστε η Marvel να γίνει αυτός ο κολοσσός που όλοι γνωρίζουμε σήμερα στον χώρο του κινηματογράφου. Άλλωστε, ο 59χρονος ηθοποιός και δημιουργός ήταν αυτός που «ξεκίνησε» το MCU.
Ο Τζον Φαβρό, όχι απλά σκηνοθέτησε τον Iron Man το 2008 -την ταινία που σηματοδότησε το ξεκίνημα της Φάσης Ένα και την κυριαρχία της Marvel στις σκοτεινές αίθουσες για τα επόμενα χρόνια- αλλά κι εκείνος που επέλεξε τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ για τον ρόλο του Τόνι Σταρκ.
Οι δύο τους θα συνεργαστούν ως ηθοποιός και σκηνοθέτης στα πρώτα δύο Iron Man, ενώ στη συνέχεια ο Φαβρό θα σταθεί στο πλευρό του Σταρκ ως Χάπι Χόγκαν. Και φυσικά θα βρεθεί στην παραγωγή όλων των ταινιών των Avengers (και άλλων φιλμ της Marvel).
Έτσι όταν έμαθε ότι τα αδέρφια Ρούσο ετοιμάζονταν να θυσιάσουν τον Iron Man στο Endgame για το καλό του σύμπαντος, δεν χάρηκε και ιδιαίτερα με την ιδέα. Τουλάχιστον αυτό αποκάλυψε στο Jimmy Kimmel Live!.
«Τους πήρα τηλέφωνο και τους είπα ότι δεν πιστεύω ότι είναι καλή ιδέα. Δεν θα αρέσει στον κόσμο. Υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν με τον Iron Man» θυμήθηκε ο Φαβρό.
Ωστόσο δεν είχε κανένα λάθος να παραδεχθεί το λάθος του. «Οι Ρούσο το διαχειρίστηκαν πολύ καλά. Η Γκουίνεθ και ο Ρόμπερτ έκαναν φανταστική δουλειά. Το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο. Ναι, έκανα λάθος. Μεγάλο λάθος».
Φυσικά, ο Τζο Φαβρό είχε μόνο καλά λόγια να πει και για τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, που τώρα επιστρέφει στους Avengers ως Dr. Doom.
«Από την ώρα που έκανε το δοκιμαστικό, όλα τα άλλα ήταν μια εύκολη απόφαση για μένα» είπε ο Φαβρό. «Διάφοροι χαρακτήρες της Marvel είχαν γίνει ταινίες, όπως ο Spider-Man και οι X-Men. Ωστόσο τον Iron Man κανείς δεν τον ήξερε. Και το γνώριζα ότι με τον Ρόμπερτ θα γινόταν κάτι πολύ μεγάλο».
